 |  |  |  |  |
KORTE VERHALEN VAN NEELTJE VAN BEVEREN
BLOEMEN HOUDEN VAN MENSEN
Twee weken nadat de Nederlandse Bloemistenbond haar campagne ‘bloemen
houden van mensen’ heeft gelanceerd wordt er bij de reclamecodecommissie een
klacht tegen ingediend. Stichting Mens en Plant vindt dat van de gebruikte
slogan de insinuatie uitgaat dat planten niet, of in elk geval minder van mensen
zouden houden, hetgeen nooit sluitend bewezen is. De Bloemistenbond pareert
dat met bloemen impliciet juist óók planten worden bedoeld, ‘omdat deze twee in
de volksgeest nu eenmaal met elkaar zijn versmolten’, en vindt dat stichting
Mens en Plant zich in de plaats van zich zo ondankbaar op te stellen wel in de
hándjes mag wrijven dat het zonder te delen in de kosten toch de baten van de
campagne opstrijkt. De reclamecodecommissie is het met die redenering eens en
laat de Bloemistenbond haar campagne voortzetten. Stichting Mens en Plant
stapt daarop echter naar de rechter en krijgt van het hof alsnog gelijk. Het
vonnis luidt dat de campagne helemaal moet worden stopgezet, tenzij beide
partijen samen een nieuwe slogan weten overeen te komen. Al tijdens de eerste
onderhandelingen wordt duidelijk dat dat niet eenvoudig zal zijn. De
Bloemistenbond houdt stug vast aan ‘bloemen en planten houden van mensen’,
terwijl Mens en Plant maar niet wil wijken van 'planten houden van mensen en
bloemen ook'.
Dan komt namens de Vriendinnen van het Fruit ene Erodine Kantenaers-van
Zweggelen zich met de zaak bemoeien. Niet alleen vindt Erodine dat fruit in de
slogan dient te worden opgenomen, maar ze eist tevens dat aan bloemen deelname
wordt ontzegd. Het betoog dat zij voor het gerechtshof houdt is aandoenlijk,
om niet te zeggen hartverscheurend, en wel in die mate dat de rechter als een
slappe washand voor haar door de knieën gaat en de Vriendinnen van het Fruit
op alle punten in het gelijk stelt. Mevrouw Kantenaers-van Zweggelen heeft
weliswaar een enorme overrredingskracht, maar deze is niet zo groot dat ze
stichting Mens en Plant vervolgens van haar nieuw voorstel ‘fruit houdt van mens
en plant’ weet te overtuigen. Het duurt even voordat de stichting in de gaten
krijgt hoe bekaaid ze er in deze nieuwe versie vanaf komt, maar wanneer het
uiteindelijk gebeurt liegt de reactie van voorzitter van Doornen er dan ook niet
om. In een vlammende toespraak verklaart deze zich door de Vriendinnen ‘aan
de verkeerde kant van de pijl' te voelen gezet, en voegt eraan toe er maar
weinig vertrouwen in te hebben dat zijn stichting met dit ‘veredelde
theekransje’ ooit nog tot overeenstemming zal geraken. Alsof dan nog niet
genoeg sprake is van een patstelling beginnen dan ook uit anorganische hoek
verongelijkte geluiden op te klinken. Want waarom hebben fruit en planten wél
het recht te benadrukken dat zij van de mensen houden, en bijvoorbeeld een
broodrooster niet?
Wanneer Braun door de rechter in het gelijk wordt gesteld is het hek van de
dam. OHRA claimt met succes dat ook verzekeringen van mensen kunnen houden,
Remia flikt hetzelfde met frietsaus. Van Nelle krijgt zelfs bijna haar zware
shag naar binnen, maar daar steekt de minister van volksgezondheid op het
laatste moment een stokje voor. Na 68 binnengekomen aanvragen krijgen
uiteindelijk 43 producten door het hof een plaatsje in de slogan toegewezen.
(Pikant detail is dat bloemen nog altijd niet welkom zijn. Voorzitter van Gompel
van de Bloemistenbond heeft het naar de smaak van het hof in zijn tirades tegen
alles wat geen bladeren heeft zo bont gemaakt dat hem de toegang tot de
rechtszaal voor het leven is ontzegd.) Al gauw krijgen de media lucht van de
klucht die zich in de reclamewereld afspeelt, en tonen zich uiterst sceptisch
over de campagne. Wat willen de overgebleven partijen nu gaan doen, 43 namen
in één slogan stoppen? Nova laat de betrokken producten zelfs door een
parleur grande vitesse achter elkaar opsommen en klokt voor het oog van de
natie een tijd van 16.32, waarop het smalend voorspelt dat het de gemiddelde
burger wel eens meer dan een minuut zou kunnen gaan kosten.
Al bij voorbaat lijkt de doorstart van de campagne een grote mislukking te
worden. Maar dan komt langzaam de geruchtenstroom over Urs Kantzachis op
gang. Men zou deze jonge, veelbelovende reclamemaker uit Minsk hebben laten
overkomen en hem acht miljoen hebben geboden voor het redden van de
campagne. Ondanks zijn leeftijd is Kantzachis dan al een fameus figuur in de
reclamewereld. Zijn briljante ingevingen hebben reeds giganten als Siemens en
Puma van de ondergang gered. Maar Kantzachis is tevens een erg omstréden
figuur, daar hij de inspiratie voor zijin reclames schijnt te zuigen uit de
zogenaamde Djetnik, een dikke psycho-actieve zwam die alleen in de dichte
bossen van Wit-Rusland voorkomt. Een Canadees laboratorium heeft de zwam
een tijd geleden onderzocht en de werkzame stof erin commercine gedoopt,
omdat toediening bij alle proefpersonen een verbluffend inzicht in alles dat met
handel samenhangt tot gevolg bleek te hebben. Op een enkeling na hebben alle
50 proefpersonen na het experiment hun baan opgezegd en zijn met groot
succes de tijdens hun commercinetrip opgedane theorieën in praktijk gaan
brengen. De meeste van hen zijn nu, anderhalf jaar later, voor het leven
binnen. (Die enkeling was overigens de boswachter Jean Delacreux, die
gedurende zijn commercine-ervaring ‘alleen maar mos’ zag, een visioen waaruit
hij geen zakelijk plan wist te abstraheren.)
* * *
AAP NOOT MISKRAAM
- Begrijpt u een beetje wat de bedoeling is, mevrouw van Elzekom?
- Ja hoor dokter, ik ga zo dadelijk achterover liggen en noem dan zo snel
mogelijk en zonder na te denken een aantal woorden achter elkaar op, aan de
hand waarvan u me straks gaat vertellen waarom ik zo vaak droom dat ik mijn
moeder wegspoel met het afwaswater.
- Precies. Bent u er klaar voor?
- Jazeker dokter.
- Begint u maar.
- Aap…noot…mies…
- Stop! Zei u daar ‘miskraam’?
- Nee dokter, ik geloof dat ik zei: ’aap noot mies’.
- Weet u het héél , héél zeker mevrouw van Elzekom?
- Vrijwel zeker, dokter!
- Hmmm…vooruit. Ik geef u het voordeel van de twijfel. Gaat u verder.
- Goed. Ehm…appel…peer…tafel…stoel…
- Zeg hóórt u eens mevrouw van Elzekom, zit u soms een spelletje met mij te
spelen? U komt hier zodat ik u kan helpen van uw nare dromen af te komen,
maar wanneer ik dan probeer om door middel van de vrije associatie met uw
onderbewuste in contact te treden weigert u iets anders dan koetjes en kalfjes
aan de oppervlakte te tolereren!
- Tjonge, het spijt me dokter, ik dacht ik begin maar gewoon ergens, bij
eenvoudige dingen, en misschien dat er dan vanzelf wel...
- Eenvoudige dingen!? Diepgewortelde compléxen moeten we hebben! Naar
verdrongen rótgevoelens, naar diep en diep verborgen gehéimen, naar vunzige,
nauwelijks te verwoorden vúiligheid zijn we op zoek en u komt niet verder dan
aap en noot en tafel en stoel! Het valt me verdomme nog mee dat u boompje en
bééstje nog niet hebt genoemd! Denkt u werkelijk dat de makke, tamme, preutse
huisvrouwentaal die u uitslaat mij ooit toegang zal verschaffen tot de infernale
beerput van uw onbewuste? Niks niet beginnen bij eenvoudige dingen, u moet
ergens in de jaren zeventig zijn blijven hangen! De psychiatrie van nu wil de
WAARHEID boven TAFEL en wel ONMIDDELLIJK. Dus wanneer u nu niet
héél snel de neurotische censurering van uw gedachtenstroom uitschakelt en op
de proppen komt met tastbare perversiteiten kunt u meteen naar een ander
therapeut op zoek, is dat duidelijk?
- …eh, ja dokter…ehm…, nou, beestje, eh…penisnijd?
- Nu praten we mevrouwtje, nú praten we! Penisnijd! Ik wed dat dat woord van
ver heeft moeten komen, niet? U hebt het vast en zeker diep uit het slijk
moeten opdreggen. Ha! Maar ik heb het gehoord hoor, luid en duidelijk,
penisnijd, u zei het! En ik antwoord: het verbaast me niks! Het verbaast me
hééééélemaal niks mevrouw van Elzekom. Ik vermoedde het al het moment dat u
binnen kwam stappen met die afgunstige kop van u! Ha, mevrouwtje wil een
pikkie hebben, hè? Mevrouw is er zó een. Nou? NOU?
- Euh…niet dat ik weet, dokter. Van penisnijd wist ik toevallig dat het een
Freudiaa-
- Precies! Niet dat u wéét. Maar daarónder! Hoehoehoehoeoeoe, daarónder
mevrouwtje, daar spóókt het, daar is van alles niet plúis! Daar zou u niets liever
willen dan zo’n ding tussen uw benen! Nou, kom op, hoest nog wat meer van die
rotzooi op!
- Ik geloof dat ik me niet helemaal op m’n gemak voel dokter, zouden we niet
beter een andere keer-
- Aha, de eerste terugtrekverschijnselen! Mevrouwtje is bang, want verliefd! D’
r hartje begint een beetje snel te kloppen voor de dokter, niet? Ze is bang dat
als het nog even zo door gaat ze straks niks anders meer wil dan alleen maar de
dokter de dokter de dokter, hè!? Ik zeg nog zó tegen m’n vrouw, Anna meisje
als je dat gordijn maandag niet klaar hebt kom ik diep in de problemen, want ze
openen maar al te graag hun doosje voor de zalver van hun ziel als je begrijpt
wat ik bedoel. Nou, u in ieder geval wel hè, mevrouw van Elzekom? U hebt het
al na vijf minuten dubbel en dwars te pakken! En gelooft u me, die hitsigheid is
wederzijds! Ik zou niets liever doen dan u de panties van de benen eten en op
deze divan als een rabiate baviaan de liefde met u bedrijven. Maar ik moet u
teleurstellen, of liever, wij moeten ons teleurstellen: in naam van de wetenschap
moeten wij de wijsheid boven de geilheid verkiezen, en het verzamelen van de
feiten boven het uitleven van de lusten. Dus tenzij u zegt de kast op met de
wetenschap, dokter neem me nu en neem me hard zou ik bij deze de sessie willen
hervatten. Mevrouw van Elzekom? Mevrouw van Elzekom?
(geplaatst op 16-04-2004)
terug naar boven
BLOEMEN HOUDEN VAN MENSEN
Twee weken nadat de Nederlandse Bloemistenbond haar campagne ‘bloemen
houden van mensen’ heeft gelanceerd wordt er bij de reclamecodecommissie een
klacht tegen ingediend. Stichting Mens en Plant vindt dat van de gebruikte
slogan de insinuatie uitgaat dat planten niet, of in elk geval minder van mensen
zouden houden, hetgeen nooit sluitend bewezen is. De Bloemistenbond pareert
dat met bloemen impliciet juist óók planten worden bedoeld, ‘omdat deze twee in
de volksgeest nu eenmaal met elkaar zijn versmolten’, en vindt dat stichting
Mens en Plant zich in de plaats van zich zo ondankbaar op te stellen wel in de
hándjes mag wrijven dat het zonder te delen in de kosten toch de baten van de
campagne opstrijkt. De reclamecodecommissie is het met die redenering eens en
laat de Bloemistenbond haar campagne voortzetten. Stichting Mens en Plant
stapt daarop echter naar de rechter en krijgt van het hof alsnog gelijk. Het
vonnis luidt dat de campagne helemaal moet worden stopgezet, tenzij beide
partijen samen een nieuwe slogan weten overeen te komen. Al tijdens de eerste
onderhandelingen wordt duidelijk dat dat niet eenvoudig zal zijn. De
Bloemistenbond houdt stug vast aan ‘bloemen en planten houden van mensen’,
terwijl Mens en Plant maar niet wil wijken van 'planten houden van mensen en
bloemen ook'.
Dan komt namens de Vriendinnen van het Fruit ene Erodine Kantenaers-van
Zweggelen zich met de zaak bemoeien. Niet alleen vindt Erodine dat fruit in de
slogan dient te worden opgenomen, maar ze eist tevens dat aan bloemen deelname
wordt ontzegd. Het betoog dat zij voor het gerechtshof houdt is aandoenlijk,
om niet te zeggen hartverscheurend, en wel in die mate dat de rechter als een
slappe washand voor haar door de knieën gaat en de Vriendinnen van het Fruit
op alle punten in het gelijk stelt. Mevrouw Kantenaers-van Zweggelen heeft
weliswaar een enorme overrredingskracht, maar deze is niet zo groot dat ze
stichting Mens en Plant vervolgens van haar nieuw voorstel ‘fruit houdt van mens
en plant’ weet te overtuigen. Het duurt even voordat de stichting in de gaten
krijgt hoe bekaaid ze er in deze nieuwe versie vanaf komt, maar wanneer het
uiteindelijk gebeurt liegt de reactie van voorzitter van Doornen er dan ook niet
om. In een vlammende toespraak verklaart deze zich door de Vriendinnen ‘aan
de verkeerde kant van de pijl' te voelen gezet, en voegt eraan toe er maar
weinig vertrouwen in te hebben dat zijn stichting met dit ‘veredelde
theekransje’ ooit nog tot overeenstemming zal geraken. Alsof dan nog niet
genoeg sprake is van een patstelling beginnen dan ook uit anorganische hoek
verongelijkte geluiden op te klinken. Want waarom hebben fruit en planten wél
het recht te benadrukken dat zij van de mensen houden, en bijvoorbeeld een
broodrooster niet?
Wanneer Braun door de rechter in het gelijk wordt gesteld is het hek van de
dam. OHRA claimt met succes dat ook verzekeringen van mensen kunnen houden,
Remia flikt hetzelfde met frietsaus. Van Nelle krijgt zelfs bijna haar zware
shag naar binnen, maar daar steekt de minister van volksgezondheid op het
laatste moment een stokje voor. Na 68 binnengekomen aanvragen krijgen
uiteindelijk 43 producten door het hof een plaatsje in de slogan toegewezen.
(Pikant detail is dat bloemen nog altijd niet welkom zijn. Voorzitter van Gompel
van de Bloemistenbond heeft het naar de smaak van het hof in zijn tirades tegen
alles wat geen bladeren heeft zo bont gemaakt dat hem de toegang tot de
rechtszaal voor het leven is ontzegd.) Al gauw krijgen de media lucht van de
klucht die zich in de reclamewereld afspeelt, en tonen zich uiterst sceptisch
over de campagne. Wat willen de overgebleven partijen nu gaan doen, 43 namen
in één slogan stoppen? Nova laat de betrokken producten zelfs door een
parleur grande vitesse achter elkaar opsommen en klokt voor het oog van de
natie een tijd van 16.32, waarop het smalend voorspelt dat het de gemiddelde
burger wel eens meer dan een minuut zou kunnen gaan kosten.
Al bij voorbaat lijkt de doorstart van de campagne een grote mislukking te
worden. Maar dan komt langzaam de geruchtenstroom over Urs Kantzachis op
gang. Men zou deze jonge, veelbelovende reclamemaker uit Minsk hebben laten
overkomen en hem acht miljoen hebben geboden voor het redden van de
campagne. Ondanks zijn leeftijd is Kantzachis dan al een fameus figuur in de
reclamewereld. Zijn briljante ingevingen hebben reeds giganten als Siemens en
Puma van de ondergang gered. Maar Kantzachis is tevens een erg omstréden
figuur, daar hij de inspiratie voor zijin reclames schijnt te zuigen uit de
zogenaamde Djetnik, een dikke psycho-actieve zwam die alleen in de dichte
bossen van Wit-Rusland voorkomt. Een Canadees laboratorium heeft de zwam
een tijd geleden onderzocht en de werkzame stof erin commercine gedoopt,
omdat toediening bij alle proefpersonen een verbluffend inzicht in alles dat met
handel samenhangt tot gevolg bleek te hebben. Op een enkeling na hebben alle
50 proefpersonen na het experiment hun baan opgezegd en zijn met groot
succes de tijdens hun commercinetrip opgedane theorieën in praktijk gaan
brengen. De meeste van hen zijn nu, anderhalf jaar later, voor het leven
binnen. (Die enkeling was overigens de boswachter Jean Delacreux, die
gedurende zijn commercine-ervaring ‘alleen maar mos’ zag, een visioen waaruit
hij geen zakelijk plan wist te abstraheren.)
* * *
AAP NOOT MISKRAAM
- Begrijpt u een beetje wat de bedoeling is, mevrouw van Elzekom?
- Ja hoor dokter, ik ga zo dadelijk achterover liggen en noem dan zo snel
mogelijk en zonder na te denken een aantal woorden achter elkaar op, aan de
hand waarvan u me straks gaat vertellen waarom ik zo vaak droom dat ik mijn
moeder wegspoel met het afwaswater.
- Precies. Bent u er klaar voor?
- Jazeker dokter.
- Begint u maar.
- Aap…noot…mies…
- Stop! Zei u daar ‘miskraam’?
- Nee dokter, ik geloof dat ik zei: ’aap noot mies’.
- Weet u het héél , héél zeker mevrouw van Elzekom?
- Vrijwel zeker, dokter!
- Hmmm…vooruit. Ik geef u het voordeel van de twijfel. Gaat u verder.
- Goed. Ehm…appel…peer…tafel…stoel…
- Zeg hóórt u eens mevrouw van Elzekom, zit u soms een spelletje met mij te
spelen? U komt hier zodat ik u kan helpen van uw nare dromen af te komen,
maar wanneer ik dan probeer om door middel van de vrije associatie met uw
onderbewuste in contact te treden weigert u iets anders dan koetjes en kalfjes
aan de oppervlakte te tolereren!
- Tjonge, het spijt me dokter, ik dacht ik begin maar gewoon ergens, bij
eenvoudige dingen, en misschien dat er dan vanzelf wel...
- Eenvoudige dingen!? Diepgewortelde compléxen moeten we hebben! Naar
verdrongen rótgevoelens, naar diep en diep verborgen gehéimen, naar vunzige,
nauwelijks te verwoorden vúiligheid zijn we op zoek en u komt niet verder dan
aap en noot en tafel en stoel! Het valt me verdomme nog mee dat u boompje en
bééstje nog niet hebt genoemd! Denkt u werkelijk dat de makke, tamme, preutse
huisvrouwentaal die u uitslaat mij ooit toegang zal verschaffen tot de infernale
beerput van uw onbewuste? Niks niet beginnen bij eenvoudige dingen, u moet
ergens in de jaren zeventig zijn blijven hangen! De psychiatrie van nu wil de
WAARHEID boven TAFEL en wel ONMIDDELLIJK. Dus wanneer u nu niet
héél snel de neurotische censurering van uw gedachtenstroom uitschakelt en op
de proppen komt met tastbare perversiteiten kunt u meteen naar een ander
therapeut op zoek, is dat duidelijk?
- …eh, ja dokter…ehm…, nou, beestje, eh…penisnijd?
- Nu praten we mevrouwtje, nú praten we! Penisnijd! Ik wed dat dat woord van
ver heeft moeten komen, niet? U hebt het vast en zeker diep uit het slijk
moeten opdreggen. Ha! Maar ik heb het gehoord hoor, luid en duidelijk,
penisnijd, u zei het! En ik antwoord: het verbaast me niks! Het verbaast me
hééééélemaal niks mevrouw van Elzekom. Ik vermoedde het al het moment dat u
binnen kwam stappen met die afgunstige kop van u! Ha, mevrouwtje wil een
pikkie hebben, hè? Mevrouw is er zó een. Nou? NOU?
- Euh…niet dat ik weet, dokter. Van penisnijd wist ik toevallig dat het een
Freudiaa-
- Precies! Niet dat u wéét. Maar daarónder! Hoehoehoehoeoeoe, daarónder
mevrouwtje, daar spóókt het, daar is van alles niet plúis! Daar zou u niets liever
willen dan zo’n ding tussen uw benen! Nou, kom op, hoest nog wat meer van die
rotzooi op!
- Ik geloof dat ik me niet helemaal op m’n gemak voel dokter, zouden we niet
beter een andere keer-
- Aha, de eerste terugtrekverschijnselen! Mevrouwtje is bang, want verliefd! D’
r hartje begint een beetje snel te kloppen voor de dokter, niet? Ze is bang dat
als het nog even zo door gaat ze straks niks anders meer wil dan alleen maar de
dokter de dokter de dokter, hè!? Ik zeg nog zó tegen m’n vrouw, Anna meisje
als je dat gordijn maandag niet klaar hebt kom ik diep in de problemen, want ze
openen maar al te graag hun doosje voor de zalver van hun ziel als je begrijpt
wat ik bedoel. Nou, u in ieder geval wel hè, mevrouw van Elzekom? U hebt het
al na vijf minuten dubbel en dwars te pakken! En gelooft u me, die hitsigheid is
wederzijds! Ik zou niets liever doen dan u de panties van de benen eten en op
deze divan als een rabiate baviaan de liefde met u bedrijven. Maar ik moet u
teleurstellen, of liever, wij moeten ons teleurstellen: in naam van de wetenschap
moeten wij de wijsheid boven de geilheid verkiezen, en het verzamelen van de
feiten boven het uitleven van de lusten. Dus tenzij u zegt de kast op met de
wetenschap, dokter neem me nu en neem me hard zou ik bij deze de sessie willen
hervatten. Mevrouw van Elzekom? Mevrouw van Elzekom?
(geplaatst op 16-04-2004)
terug naar boven
| © 2002/ 2005 't Prieeltje Online. Disclaimer. Webdesign: Henri Thijs. 't (muzen-)Koeriertje , Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 0032477794783. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |