Vasko Popa (1922-1991) studeerde filosofie
aan de universiteiten van Belgrado, Boekarest
en Wenen.  In 1943 verbleef hij enkele
maanden in het concentratiekamp
Grossbetschkerck.  Hij was enige jaren
secretaris-generaal van de vereniging
Joegoslavië-Frankrijk.  In 1967 ontving hij
de Oostenrijkse Staatsprijs voor Europese
literatuur.  Popa woonde in Belgrado waar hij
de uitgeverij Nolit leidde.  Hij nam in 1970,
1971 en 1974 deel aan het Rotterdamse
Poetry International Festival.   Publicaties:
Kora (Schors), 1953, Nepocin (Slapeloos
veld), 1956, Od slata jabuka, 1958, een
anthologie van Servische volkspoëzie, Van
Goud en Appel “Urnebesnik, 1960, anthologie
van humoristische poëzie, Ponocuo sunce
(Middernachtzon), 1962, Pesme, 1965,
Sporedno Nebo (Bijhemel), 1968, Uspravna
zemlja (Opgerichte Aarde), 1973, Vucja so
(Wolfzout), 1975.  

Bron: Machine van Woorden, Poetry International Serie,
Meulenhoff Nederland,1975.p. 101