| SENTIMENTEEL VERHAAL Daarna ontmoetten we elkaar vaker. Ik stond aan een kant van het uur, jij aan de andere kant, zoals twee handvatten van een amfoor. Enkel de woorden vlogen heen en weer tussen ons. jij kon bijna hun dwarrelen zien, en plots, knielde ik even en raakte met mijn elleboog de grond om naar het gras te zien, neergehurkt voor het woord dat scheerde als de vliegende klauw van een leeuw. De woorden wiegden tussen ons heen en weer, en hoe meer ik je beminde, hoe meer zij daarmee doorgingen, dit nauwelijks waarneembaar zweven, de structuur van materie, het begin van de dingen. |
 |
 |
| copyright 2003 Het Prieeltje Online |
 |