| AFSTAND Afstand is het tandwiel op de spookas van mijn gehoor, die fijn maalt de verzwakte geest van die ongeboren god die verwacht te worden gevat door de blauwe snelheid van de aarde, en draagt in een urn het geplukte hart – het onze – het klopt, het wordt gehoord, het klopt, het wordt gehoord, een wereldbol in volle groei – de wegen nat van tranen, de herinnering teer en buigzaam, een slinger voor stenen, een gondel gedompeld in kinderlijke Venetië's, een tand gerukt uit de cellen met een koord – diep uit de lege holte van de Vesuvius. En jij bestaat. |
 |
 |
| copyright 2003 Het Prieeltje Online |
 |