 |  |  |  |  |
| Mark JOURNEE. VOETREIS. 28 gedichten. NetBooks nummer 2. Uitgave: Het Prieeltje Online. Te lezen op de site van Het Prieeltje: www.hetprieeltje.be, subrubriek NetBooks, klikken op nummer 2. |
Deze digitale bundel van Mark Journée (° 1948), die nooit in een klassieke
papieren versie verscheen, is de derde publicatie van zijn hand. "Samurai"
verscheen in 1977, en "Cyclus" in 1980. Sindsdien zweeg de auteur om ons
onbekende redenen en liet hij geen enkel gedicht meer verschijnen. Het initiatief
van deze publicatie in het virtuele circuit is uitgegaan van Het Prieeltje Online
en is geenszins de uitdrukkelijke wens geweest van de auteur zelf. Deze uitgave
is dan ook bedoeld als een laat tribuut, een eresaluut aan het begaafd talent van
een dichter en denker die in de Oosterse mystiek en wijsbegeerte zijn inspiratie
putte.
Als voor- en nawoord bij zijn vorige bundel Cyclus liet de auteur volgende tekst
verschijnen, die ook op onderhavige verzencyclus nog volledig toepasselijk is en
niets aan de actualiteit heeft ingeboet.
Shankara zei: " De wereld is een illusie, alleen bewustzijn bestaat".
Marx zei: "Er is geen bewustzijn, alleen de wereld bestaat".
En ik weet dat beiden zowel gelijk hebben als ongelijk.
Beiden hebben gelijk want ze spreken halve waarheden; en
beiden hebben ongelijk, want ze ontkennen de andere helft.
En als ik dan moet praten over het geheel, hoe kan ik dat dan doen?
Poëzie is de enige manier, beeldspraak is de enige uitweg.
(Bhagwan Shree Rayneesh)
Het ergste in deze samenleving is dat we niet meer zien. We laten ons leven; het
koopmansdenken (kosten en baten) heeft ons hele leven doordrongen.
Bewustzijn is een term die door psychologen en in managerscursussen
geconsumeerd wordt als een zoutkoekje. Kerken lossen niets op. Het ademen zijn
we verleerd. En op vele plaatsen zie je de geldingsdrang zich omzetten in geweld,
bewust of onbewust.
Maar ja: planten blijven groeien, kinderen dartelen nog, rivieren worden langzaam
zuiverder. Er wordt zelfs hier en daar wat vis gevangen...
Als je zoiets zegt "moraliseer" je.
Maar zou het kunnen dat we Bewustzijn niet verdragen?
De uitgever van dit NetBook van Mark Journee heeft de auteur persoonlijk nooit
ontmoet, noch gesproken. De markante relatie verbonden aan het uitgaveproject
van het typoscript van dit werk beperkte zich tot schriftelijke correspondentie.
Toch was deze contactname hoe afstandelijk en kort ook, zeer hartelijk,
professioneel en zakelijk tegelijkertijd. Waarom dit feit hier bij de bespreking
te berde wordt gebracht heeft te maken met het waas van mysterie en
geheimzinnigheid dat sowieso rond deze bundel hangt en ook reeds bij de
voorbereiding en de contacten blijkbaar een substantiële rol heeft gespeeld. De
bundel werd volledig geconcipieerd in 1989 - het schrijven van de auteur dat dit
concept begeleidde wordt nog steeds in het archief van de uitgever bewaard en
gekoesterd als een relikwie. Want net voor de definitieve stap ging worden
ondernomen om de bundel drukklaar te maken, haakte de auteur om onbekende
redenen plots af, waarna hij, poëtisch gezien, is blijven zwijgen tot op heden.
12 jaar lang is het typoscript blijven sluimeren in de archieflade van de uitgever.
Gedurende al die tijd geen nieuws van de auteur. Geen enkel contact meer. De
leegte aan de overkant, de leegte gesublimeerd in een bundeltje getypte teksten
als een heilige monstrans van gedachten en dromen. Door de initiatiefnemer van
dit e-book blijvend aanbeden en bewonderd en... geduldig en integraal bewaard in
een denkbeeldige nis van het bedevaartsoord waarover ze stiekem berichten.
Heel toepasselijk heet de bundel VOETREIS. Een lange weg heeft de publicatie,
die nu eindelijk een virtueel beslag kent, afgelegd: een pelgrimstocht vol
contemplatie en meditatie, een rijpingsproces binnen de muren van het zwijgen,
een ontkiemen tenslotte in het nieuwe medium dat internet heet. Een reis waarbij
een rijk gedachtegoed wordt gepreveld in verzen die hun inspiratie vinden in de
Oosterse mystiek (in het bijzonder het zen-boeddhisme). De auteur-pelgrim was
indertijd trouwens erg begaan met deze filosofie (of liever: deze levenshouding
?)te meer daar hij bij ons weten ook een onderlegd instructeur was van de meest
gangbare Oosterse gevechtssporten en de meditatieve rituelen die daarmee
gepaard gingen. Rond VOETREIS zweeft een nevel van mysterie en
geheimzinnigheid die zijn wortels heeft in de duidelijke tweeledige structuur: de
gedichten BEKOREN en ONTNUCHTEREN terzelfdertijd. De bundel beschrijft
in essentie de pelgrimstocht van de dichter-dromer, de spirituele mens van alle
tijden, de "homo universalis" waarbij reminiscenties aan de kosmische
ervaring niet ver af zijn. "Stappen zijn tortels op weg naar het nest", zegt hij
reeds in het aanvangsgedicht DE PELGRIM. Of nog anders: "Stappen zijn liften
in krakende eeuwen". De reis verloopt dus in stadia die enigszins parallel lopen
met de verschillende niveaus van de reïncarnatiegedachte uit het Oosten.
terug naar boven
papieren versie verscheen, is de derde publicatie van zijn hand. "Samurai"
verscheen in 1977, en "Cyclus" in 1980. Sindsdien zweeg de auteur om ons
onbekende redenen en liet hij geen enkel gedicht meer verschijnen. Het initiatief
van deze publicatie in het virtuele circuit is uitgegaan van Het Prieeltje Online
en is geenszins de uitdrukkelijke wens geweest van de auteur zelf. Deze uitgave
is dan ook bedoeld als een laat tribuut, een eresaluut aan het begaafd talent van
een dichter en denker die in de Oosterse mystiek en wijsbegeerte zijn inspiratie
putte.
Als voor- en nawoord bij zijn vorige bundel Cyclus liet de auteur volgende tekst
verschijnen, die ook op onderhavige verzencyclus nog volledig toepasselijk is en
niets aan de actualiteit heeft ingeboet.
Shankara zei: " De wereld is een illusie, alleen bewustzijn bestaat".
Marx zei: "Er is geen bewustzijn, alleen de wereld bestaat".
En ik weet dat beiden zowel gelijk hebben als ongelijk.
Beiden hebben gelijk want ze spreken halve waarheden; en
beiden hebben ongelijk, want ze ontkennen de andere helft.
En als ik dan moet praten over het geheel, hoe kan ik dat dan doen?
Poëzie is de enige manier, beeldspraak is de enige uitweg.
(Bhagwan Shree Rayneesh)
Het ergste in deze samenleving is dat we niet meer zien. We laten ons leven; het
koopmansdenken (kosten en baten) heeft ons hele leven doordrongen.
Bewustzijn is een term die door psychologen en in managerscursussen
geconsumeerd wordt als een zoutkoekje. Kerken lossen niets op. Het ademen zijn
we verleerd. En op vele plaatsen zie je de geldingsdrang zich omzetten in geweld,
bewust of onbewust.
Maar ja: planten blijven groeien, kinderen dartelen nog, rivieren worden langzaam
zuiverder. Er wordt zelfs hier en daar wat vis gevangen...
Als je zoiets zegt "moraliseer" je.
Maar zou het kunnen dat we Bewustzijn niet verdragen?
De uitgever van dit NetBook van Mark Journee heeft de auteur persoonlijk nooit
ontmoet, noch gesproken. De markante relatie verbonden aan het uitgaveproject
van het typoscript van dit werk beperkte zich tot schriftelijke correspondentie.
Toch was deze contactname hoe afstandelijk en kort ook, zeer hartelijk,
professioneel en zakelijk tegelijkertijd. Waarom dit feit hier bij de bespreking
te berde wordt gebracht heeft te maken met het waas van mysterie en
geheimzinnigheid dat sowieso rond deze bundel hangt en ook reeds bij de
voorbereiding en de contacten blijkbaar een substantiële rol heeft gespeeld. De
bundel werd volledig geconcipieerd in 1989 - het schrijven van de auteur dat dit
concept begeleidde wordt nog steeds in het archief van de uitgever bewaard en
gekoesterd als een relikwie. Want net voor de definitieve stap ging worden
ondernomen om de bundel drukklaar te maken, haakte de auteur om onbekende
redenen plots af, waarna hij, poëtisch gezien, is blijven zwijgen tot op heden.
12 jaar lang is het typoscript blijven sluimeren in de archieflade van de uitgever.
Gedurende al die tijd geen nieuws van de auteur. Geen enkel contact meer. De
leegte aan de overkant, de leegte gesublimeerd in een bundeltje getypte teksten
als een heilige monstrans van gedachten en dromen. Door de initiatiefnemer van
dit e-book blijvend aanbeden en bewonderd en... geduldig en integraal bewaard in
een denkbeeldige nis van het bedevaartsoord waarover ze stiekem berichten.
Heel toepasselijk heet de bundel VOETREIS. Een lange weg heeft de publicatie,
die nu eindelijk een virtueel beslag kent, afgelegd: een pelgrimstocht vol
contemplatie en meditatie, een rijpingsproces binnen de muren van het zwijgen,
een ontkiemen tenslotte in het nieuwe medium dat internet heet. Een reis waarbij
een rijk gedachtegoed wordt gepreveld in verzen die hun inspiratie vinden in de
Oosterse mystiek (in het bijzonder het zen-boeddhisme). De auteur-pelgrim was
indertijd trouwens erg begaan met deze filosofie (of liever: deze levenshouding
?)te meer daar hij bij ons weten ook een onderlegd instructeur was van de meest
gangbare Oosterse gevechtssporten en de meditatieve rituelen die daarmee
gepaard gingen. Rond VOETREIS zweeft een nevel van mysterie en
geheimzinnigheid die zijn wortels heeft in de duidelijke tweeledige structuur: de
gedichten BEKOREN en ONTNUCHTEREN terzelfdertijd. De bundel beschrijft
in essentie de pelgrimstocht van de dichter-dromer, de spirituele mens van alle
tijden, de "homo universalis" waarbij reminiscenties aan de kosmische
ervaring niet ver af zijn. "Stappen zijn tortels op weg naar het nest", zegt hij
reeds in het aanvangsgedicht DE PELGRIM. Of nog anders: "Stappen zijn liften
in krakende eeuwen". De reis verloopt dus in stadia die enigszins parallel lopen
met de verschillende niveaus van de reïncarnatiegedachte uit het Oosten.
terug naar boven
| © 2002/ 2004 't Prieeltje Online. Disclaimer. Webdesign: Henri Thijs. 't (muzen-)Koeriertje , Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 0032477794783. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |