| Copyright © 2002/ 2004: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |
BUITEN HET BEREIK VAN ELKE HAND
Ik ontsnap aan haar bazig gedrag
(Ga de vaat wassen, Hanady)
door weg te glippen langs de achterdeur naar de tuin met een koord in mijn hand.
Opgewonden, begin ik te koersen met de tijd:
Een sprong, twee, dr…
Een hand grijpt me vast.
- Je bent hier, terwijl ik daar me sta af te sloven met de kook,
de kuis en de strijk…? Hoe kun je toch zo harteloos zijn…!
Mijn hart valt neer. Ik zie het wegrollen tot het zich nestelt in een
spinnenweb. Zij rukt aan mijn kleed en duwt mij voor haar uit naar de keuken. Zij trekt
de koord uit mijn hand en snijdt ze in stukjes en gooit ze in de vuilnisemmer.
Zij merkt de sterren niet op die beginnen van mijn gezicht te vallen evenmin als het
zinken van mijn schepen.
Alvorens te verdwijnen achter haar schaduw, zegt ze dreigend:
- Als je niet dadelijk begint met de vaat te doen, zal ik je straffen als nooit tevoren.
***
Ik begin het water te voelen in de afwasbak en geniet van zijn
warmte.
De bellen die rond mij vliegen als kleurrijke vlinders
trekken mijn aandacht.
Ik neem een schotel…
Ik maak een koord…
Met elke nieuwe schotel vlieg ik hoog, hoog…
Boven de gebouwen..
Boven de vlakten..
Boven de zee..
Boven de sterren..
Hoger..
Hoger buiten het bereik van elke hand.
(geplaatst op 26-12-2004)
Lees nog meer verhalen van deze auteur op deze site: klik hier!
terug naar boven
Ik ontsnap aan haar bazig gedrag
(Ga de vaat wassen, Hanady)
door weg te glippen langs de achterdeur naar de tuin met een koord in mijn hand.
Opgewonden, begin ik te koersen met de tijd:
Een sprong, twee, dr…
Een hand grijpt me vast.
- Je bent hier, terwijl ik daar me sta af te sloven met de kook,
de kuis en de strijk…? Hoe kun je toch zo harteloos zijn…!
Mijn hart valt neer. Ik zie het wegrollen tot het zich nestelt in een
spinnenweb. Zij rukt aan mijn kleed en duwt mij voor haar uit naar de keuken. Zij trekt
de koord uit mijn hand en snijdt ze in stukjes en gooit ze in de vuilnisemmer.
Zij merkt de sterren niet op die beginnen van mijn gezicht te vallen evenmin als het
zinken van mijn schepen.
Alvorens te verdwijnen achter haar schaduw, zegt ze dreigend:
- Als je niet dadelijk begint met de vaat te doen, zal ik je straffen als nooit tevoren.
***
Ik begin het water te voelen in de afwasbak en geniet van zijn
warmte.
De bellen die rond mij vliegen als kleurrijke vlinders
trekken mijn aandacht.
Ik neem een schotel…
Ik maak een koord…
Met elke nieuwe schotel vlieg ik hoog, hoog…
Boven de gebouwen..
Boven de vlakten..
Boven de zee..
Boven de sterren..
Hoger..
Hoger buiten het bereik van elke hand.
(geplaatst op 26-12-2004)
Lees nog meer verhalen van deze auteur op deze site: klik hier!
terug naar boven
 | |  | |  | |  | |  | |  |
| VERHALEN VAN RITA ODEH (2) vertaald door Henri Thijs |
