Copyright © 2002/ 2004: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden
gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn
trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken
met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600.
gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn
trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken
met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600.
 | |  | |  | |  | |  | |  |
| MARINKO STEVANOVIC (BOSNIË) keuze en vertaling Henri Thijs |
BIOSCHETS
Marinko Stevanovic werd geboren op 23 mei 1961 in het dorp Lijesani dichtbij
Svornik in het Noordoosten van Bosnië in een bescheiden oord van weiden en
bloemen jaren verwijderd van alle verkeer, wolkenkrabbers, elektriciteit …
Armoede en ziektes waren lange tijd zijn deel maar naar eigen zeggen verloor hij
nooit de kracht om verder te gaan en deze gigantische ongekende wereld rondom
hem te gaan verkennen. In zijn jeugd las hij alles waar hij de hand kon opleggen
en begon reeds vroeg te schrijven over de kleine wereld die hem toen omringde.
Hij beëindigde zijn studies voor onderwijzer maar studeerde ook astrofysica in
Belgrado. Allergisch voor geweld en politiek, voelt hij zich niet aangetrokken tot
geen enkele natie of godsdienst. Sedert het uitbreken van de oorlog in 1992
woont hij in Oostenrijk.
Marinko houdt er een hele speciale theorie van de kosmos op na waar hij het
universum beschouwt, in tegenstelling tot de algemene theorie van de steeds
maar uitdeinende ruimte, als een krimpend heelal dat zich terugtrekt in een groot
zwart gat. In het midden daarvan ligtt er een zwaartekrachtcentrum en op de
rand ervan (op de tijdshorizon) in een klein tijdsinterval oscilleert de kern. Omdat
elk punt van de kern de lichte omloopsnelheid overstijgt keert het telkens
opnieuw terug naar het verleden. Aldus ontstaan de kleine fluctuaties die wij
kennen als atoomdeeltjes met hun rotaties en polorariteit.
Henri Thijs vertaalde uit het Engels het gedicht “Bosnische Ballade”.
BOSNISCHE BALLADE
Hasan vervolgt zijn weg.
In zijn hand draagt hij een hoofd
en de meesteres van de hel,
gravin van de pijn, Mev.Angst
glijdt met de hemelkoets
maakt een halsband van hoofden
en roept de eeuwen toe:
Luister naar mij, O onverschrokken eeuwen !
Jullie verspillen je tijd met te wachten op mensen.
Knoop daarom goed mijn boodschap in jullie oren:
De mensen zijn dood
Zij zullen niet meer ontwaken!
De dood van Hasan Kaima
Hasan vervolgt zijn weg.
Bekoring komt.
En wat met de pijn, Hasan?
Ik ben niet bang.
En wat met de wraak, Hasan?
Ik ben niet bang.
En wat met de liefde, Hasan?
Angst komt
en zegt: Keer terug, Hasan!
Maar Hasan gaat verder.
Keer terug, Hasan!
De haat komt
en vraagt: kan je mij zien, Hasan?
Maar Hassan spreekt geen woord.
Kan je mij zien, Hasan?
Maar Hasan spreekt geen woord.
De waarheid komt
en zegt: denk hierover na, Hasan!
“Kom niet te dicht bij mij
Ik ken je gelaat.”
De liefde komt
en zegt: Buig neer, Hasan
en Hasan valt op zijn knieën
…
Jouw liefde doodde je!
Spijt schreeuwde het uit
en Hasan nam het hoofd
en stond op.
De vreemde kameraadschap verdween dan
en het witte stralende licht verscheen
en hij kon rustig zien
hoe hij over de weide liep.
Bij de geboorte van Hasan Kaima
was er geen speciaal teken
dat luchtpaden verried
achter deze kleine jongen.
Ziekte kwam aangevlogen en zei: geef hem aan mij!
En het eerste teken verscheen dan.
Omdat liefde kwam en het kind nam
viel de steen van het hart van de moeder.
daarna kwam de droomvoorspelling en
toonde met de Vinger van de Heiligen het pad
waarlangs het kind vertrok uit de vervloekte stad
en de uitgang vond op weg naar de liefde.
…
O God ik geloof in jouw genade.
Geef mij de kracht om de straf te ondergaan.
Ik word bedrogen. Omdat ik mijzelf verstikte in het net van mijn vragen.
Ik word bedrogen, omdat ik werd geleid door mijn ijdelheid.
Ik ben zo klein onder jouw blik. Breek nu niet dit juk van aarde.
O a.u.b. mijn God, Ik vraag je met de woorden die jij me gaf.
Verlaat mijn huis niet.
Hasan Kaima Leert te Rijden
Moed sloeg hem en zei: Stop!
Je wordt een krijger, O Zoon van een Man!
Ik zal je vele vaardigheden bijbrengen,
de wereld is groot en wacht op je.
Mijn kracht is in jouw lichaam.
Ik geef ze je, O Zoon van een Man.
Neem de wapens, berijd het paard
en word beroemd voor alle tijden!
En het kind sprong op, verschrikte de wind,
en de hoeven van het paard verbrijzelde de stenen.
Maar zij kwamen niet naar de stad Budim
maar naar een somber meer van bloed.
…
Wij kwamen- zei de moed.
Maar waar is het leger?
BOSNISCHE BALLADE (3)
Er is geen leger – zei de moed.
Maar waar is Budim?
Er is geen Budim – zei de moed.
En wat is dat daar?
Dood, Hasan, Dood.
…
O God, ik geloof in jouw genade.
Toon mij jouw wegen! Ik vraag het je omdat jij van mij een geschenk maakte
met woorden van liefde.
Hasan Kaima Gaat om de Kennis te Ontvangen.
Roem sneed hem de pas af en zei: Stop!
Waarom neem je de eenzame weg?
Het leven wil enkel worden gevierd.
Geloof mij op mijn woord en je zult nooit sterven.
Leer, Hasan dit geheim:
Alles kwam voort uit schoonheid.
Ga weg van deze stinkende vijver
en vecht niet tegen het bestaan.
De stad Sophia is zeer ver af
en zelden komen er karavanen voorbij.
De fijnproever van de sterren kondigden jou al aan
en jouw leraren zijn onderweg,
om je geheime kennis bij te brengen.
O winnaar van de pijn en de angst,
Vergeet nooit Eens-Geborene
dat je een kind bent van Allah en Christus!
Sta op nu en maak je koffer klaar!
…
Hasan vervolgt zijn weg.
In de hand draagt hij een hoofd
en de meesteres van de hel,
gravin van de pijn, Mev. Angst
in het jachthuis van Josip Broz
maakt een halsband van hoofden
en plaatst het rond zijn nek
en roept de eeuwen toe:
Luister naar mij, O onverschrokken Eeuwen!
Jullie verliezen je tijd met te wachten op mensen.
Knoop daarom goed mijn boodschap in jullie oren:
De mensen zijn dood
Zij zullen niet ontwaken!
(geplaatst op 23-04-2004)
terug naar boven
Marinko Stevanovic werd geboren op 23 mei 1961 in het dorp Lijesani dichtbij
Svornik in het Noordoosten van Bosnië in een bescheiden oord van weiden en
bloemen jaren verwijderd van alle verkeer, wolkenkrabbers, elektriciteit …
Armoede en ziektes waren lange tijd zijn deel maar naar eigen zeggen verloor hij
nooit de kracht om verder te gaan en deze gigantische ongekende wereld rondom
hem te gaan verkennen. In zijn jeugd las hij alles waar hij de hand kon opleggen
en begon reeds vroeg te schrijven over de kleine wereld die hem toen omringde.
Hij beëindigde zijn studies voor onderwijzer maar studeerde ook astrofysica in
Belgrado. Allergisch voor geweld en politiek, voelt hij zich niet aangetrokken tot
geen enkele natie of godsdienst. Sedert het uitbreken van de oorlog in 1992
woont hij in Oostenrijk.
Marinko houdt er een hele speciale theorie van de kosmos op na waar hij het
universum beschouwt, in tegenstelling tot de algemene theorie van de steeds
maar uitdeinende ruimte, als een krimpend heelal dat zich terugtrekt in een groot
zwart gat. In het midden daarvan ligtt er een zwaartekrachtcentrum en op de
rand ervan (op de tijdshorizon) in een klein tijdsinterval oscilleert de kern. Omdat
elk punt van de kern de lichte omloopsnelheid overstijgt keert het telkens
opnieuw terug naar het verleden. Aldus ontstaan de kleine fluctuaties die wij
kennen als atoomdeeltjes met hun rotaties en polorariteit.
Henri Thijs vertaalde uit het Engels het gedicht “Bosnische Ballade”.
BOSNISCHE BALLADE
Hasan vervolgt zijn weg.
In zijn hand draagt hij een hoofd
en de meesteres van de hel,
gravin van de pijn, Mev.Angst
glijdt met de hemelkoets
maakt een halsband van hoofden
en roept de eeuwen toe:
Luister naar mij, O onverschrokken eeuwen !
Jullie verspillen je tijd met te wachten op mensen.
Knoop daarom goed mijn boodschap in jullie oren:
De mensen zijn dood
Zij zullen niet meer ontwaken!
De dood van Hasan Kaima
Hasan vervolgt zijn weg.
Bekoring komt.
En wat met de pijn, Hasan?
Ik ben niet bang.
En wat met de wraak, Hasan?
Ik ben niet bang.
En wat met de liefde, Hasan?
Angst komt
en zegt: Keer terug, Hasan!
Maar Hasan gaat verder.
Keer terug, Hasan!
De haat komt
en vraagt: kan je mij zien, Hasan?
Maar Hassan spreekt geen woord.
Kan je mij zien, Hasan?
Maar Hasan spreekt geen woord.
De waarheid komt
en zegt: denk hierover na, Hasan!
“Kom niet te dicht bij mij
Ik ken je gelaat.”
De liefde komt
en zegt: Buig neer, Hasan
en Hasan valt op zijn knieën
…
Jouw liefde doodde je!
Spijt schreeuwde het uit
en Hasan nam het hoofd
en stond op.
De vreemde kameraadschap verdween dan
en het witte stralende licht verscheen
en hij kon rustig zien
hoe hij over de weide liep.
Bij de geboorte van Hasan Kaima
was er geen speciaal teken
dat luchtpaden verried
achter deze kleine jongen.
Ziekte kwam aangevlogen en zei: geef hem aan mij!
En het eerste teken verscheen dan.
Omdat liefde kwam en het kind nam
viel de steen van het hart van de moeder.
daarna kwam de droomvoorspelling en
toonde met de Vinger van de Heiligen het pad
waarlangs het kind vertrok uit de vervloekte stad
en de uitgang vond op weg naar de liefde.
…
O God ik geloof in jouw genade.
Geef mij de kracht om de straf te ondergaan.
Ik word bedrogen. Omdat ik mijzelf verstikte in het net van mijn vragen.
Ik word bedrogen, omdat ik werd geleid door mijn ijdelheid.
Ik ben zo klein onder jouw blik. Breek nu niet dit juk van aarde.
O a.u.b. mijn God, Ik vraag je met de woorden die jij me gaf.
Verlaat mijn huis niet.
Hasan Kaima Leert te Rijden
Moed sloeg hem en zei: Stop!
Je wordt een krijger, O Zoon van een Man!
Ik zal je vele vaardigheden bijbrengen,
de wereld is groot en wacht op je.
Mijn kracht is in jouw lichaam.
Ik geef ze je, O Zoon van een Man.
Neem de wapens, berijd het paard
en word beroemd voor alle tijden!
En het kind sprong op, verschrikte de wind,
en de hoeven van het paard verbrijzelde de stenen.
Maar zij kwamen niet naar de stad Budim
maar naar een somber meer van bloed.
…
Wij kwamen- zei de moed.
Maar waar is het leger?
BOSNISCHE BALLADE (3)
Er is geen leger – zei de moed.
Maar waar is Budim?
Er is geen Budim – zei de moed.
En wat is dat daar?
Dood, Hasan, Dood.
…
O God, ik geloof in jouw genade.
Toon mij jouw wegen! Ik vraag het je omdat jij van mij een geschenk maakte
met woorden van liefde.
Hasan Kaima Gaat om de Kennis te Ontvangen.
Roem sneed hem de pas af en zei: Stop!
Waarom neem je de eenzame weg?
Het leven wil enkel worden gevierd.
Geloof mij op mijn woord en je zult nooit sterven.
Leer, Hasan dit geheim:
Alles kwam voort uit schoonheid.
Ga weg van deze stinkende vijver
en vecht niet tegen het bestaan.
De stad Sophia is zeer ver af
en zelden komen er karavanen voorbij.
De fijnproever van de sterren kondigden jou al aan
en jouw leraren zijn onderweg,
om je geheime kennis bij te brengen.
O winnaar van de pijn en de angst,
Vergeet nooit Eens-Geborene
dat je een kind bent van Allah en Christus!
Sta op nu en maak je koffer klaar!
…
Hasan vervolgt zijn weg.
In de hand draagt hij een hoofd
en de meesteres van de hel,
gravin van de pijn, Mev. Angst
in het jachthuis van Josip Broz
maakt een halsband van hoofden
en plaatst het rond zijn nek
en roept de eeuwen toe:
Luister naar mij, O onverschrokken Eeuwen!
Jullie verliezen je tijd met te wachten op mensen.
Knoop daarom goed mijn boodschap in jullie oren:
De mensen zijn dood
Zij zullen niet ontwaken!
(geplaatst op 23-04-2004)
terug naar boven
