Copyright © 2002/ 2007: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden
gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn
trademarks van Het Prieeltje, Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken met en
werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600.
gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn
trademarks van Het Prieeltje, Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken met en
werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600.
BIOSCHETS
Luis BENITEZ werd in1956 geboren in Buenos Aires (Argentinië) waar hij nog steeds
woont en werkt. Hij is lid van verscheidene literaire genootschappen zoals : The Latin
American Academy of Poetry, the International Society for Writers, the World Poets
Society, the Argentinean Society of Writers en The Argentinean Foundation for the
Poetry. Hij werd ook vaak bekroond in eigen land maar ook internationaal. Zo kreeg hij
bij voorbeeld de titel van Compagnon de la Poésie, vanwege La Porte des Poètes
Association (France) om er maar een te noemen. Zijn 9 bundels poëzie, twee
essaybundels en twee romans werden wereldwijd gepubliceerd in Argentinië, Chili,
Mexico, Uruguay, USA, en Venezuela.
Sedert de jaren ’90 publiceerden talrijke gerenommeerde tijdschriften vertalingen van
zijn werk zoals La Porte des Poètes (Parijs, Frankrijk), The Boston Literary Review,
Green Mountains, Poetry Salzburg Review (uit Oostenrijk), L’Ortica en Isola Nigra( uit
Italië) en tenslotte The Istanbul Literary Review in Turkije. Voor de surfers in onze lage
landen is dit zijn eerste intrede. Een primeur dus. Henri Thijs vertaalde vier gedichten
van hem.
BIBLIOGRAFIE
Luis Benitez publiceerde tot op heden volgende gedichtenbundels:
Poems from the Earth and the Memory (Buenos Aires, 1980)
Mythologies/The Ballad of the Lost Woman (Buenos Aires, 1983)
Behering and Other Poems (1rst edition, Buenos Aires, 1985; 2nd edition Mexico DF,
1995)
Wars, Epitaphs and Conversations (Buenos Aires, 1989)
Fractal (Buenos Aires, 1991)
The Past and the Eves (Venezuela, 1995)
Selected Poems (USA, 1996)
The Mare of the Night (Chile, 2001)
The Venenero and other poems (Buenos Aires, 2005)
The elephant´s afternoon and other poems (Caracas, Venezuela, 2006)
GEDICHTEN VAN LUIS BENITEZ
LAAT EZRA POUND SPREKEN
Als je niets te vertellen hebt, zwijg dan
en laat Ezra Pound spreken
vanonder de schaduwen
en vanuit de dunne waterlijn
toont de imposante oude man
de prachtige oude man
jou de echte bankbriefjes van zijn fortuin
en alle glimmen als levende vissen
van een oneindige rivier die effectief
nooit stopt.
Als je niets te zeggen hebt zwijg dan
de hoge heren de bont geschakeerde dames
die leefden en stierven en geboren werden voor dit doel alleen
kunnen het stotteren van een dwerg
de mankheid van een valse geldbeugel
aan hun zijde niet verdragen
omdat het goud van hun werkwoorden
net die dunne waterlijn ontbeert
die wilde finesse de feilloze plek
die het hoofd van een geschreven dier niet tooit
slechts even het papier beroert –
maar uit het bodemloze beest van de levende
ingewanden treedt waar koninklijk bloed stroomt
dat waarvan het rood afkomstig is –
en buiten klopt als een monster van licht
als een beeld zonder andere kapel dan het geheel
van elk mogelijk of onmogelijk universum
dat effectief kon worden aanbeden
rechtop staand en zonder sluier zonder altaren of wat ook
- zelfs geen acolieten-
onder de naam van onze dame van sluiers
gekroond door mest en zenuwen
van eclipsen en nova’s O jij
grote en kleine plaagzieke
poëzie regerend over de weidse nacht
en de enge dag.
(LET EZRA POUND SPEAK)
* * *
IK ZIE EEN VROUW ZICH SCHMINKEN
Ik zie een vrouw eender welke vrouw zich schminken en veranderen
eerst denkt zij aan iets anders (want als een
vrouw
zich begint te schminken heeft zij deze handeling nog niet gescheiden
van de rest van de dag).
Maar bij het schikken van de verschillende objecten die de
ceremonie
precies lokaliseren op de juiste plaats rond
haar handen
weet de vrouw dat iets nieuws in deze wereld
is binnengetreden
Nochtans vermijdt zij te benoemen wat gaat komen
Poeders crèmes verven voor de delicate architectuur
potloden die andere woorden schrijven dan deze
die dat willen onthullen waarachter zij zich schuilt
De andere ik zoals zij zichzelf ziet moet worden ontworpen door
deze kijkend
in de spiegel om haar te observeren
Zij is verlegen voor haar oudere zuster
met aandrang vragend
“neem mij weg uit het niets roep mij aan laat mij opnieuw
bestaan tussen wezens uren en dingen
laat mij opnieuw tussen hen zijn
en vooral laat mij opnieuw tussen de mannen staan”
En de kleine bezwijkt onder de roep van de grote en
neemt haar mee en ontwerpt haar in de spiegel
Anderzijds blijft zij een deel van de tekening
poeders crèmes verven potloden de instrumenten zijn
dezelfde
in alle soortgelijke ceremonies
Wie deze dingen heeft gefabriceerd wist van wanten
Ik zie een vrouw die zich schminkt en zij fascineert mij
Van haar kant is het normaal dat de vrouw alleen gefascineerd wordt door
haarzelf
Niets of niemand bestaat er nog wanneer zij zich buigt naar de spiegel
of staat voor de spiegel of er zich even van verwijdert
Met vreemde gezichten zo vaak bezongen en doof
zeilt zij door het leven op eigen kracht en wat geplaatst wordt in haar oren
en voor haar ogen wat samenkomt in haar mond
redt haar van het vallen
Het moet zo zijn want tegenover onszelf zijn wij altijd alleen
Enigma’s van wat niet kan vallen
Nu trekt ze een lijn aarzelde even niet uit onwetendheid maar
omdat
zij de betekenis van de ceremonie kent, en geniet van de voorronde
nu trekt ze een lijn en verdeelt de dag in tweeën
Het is voltrokken het overige ontwikkelt zich is een donkere blauwe lijn
nauwelijks een veeg
op het linker oog volledig getransformeerd
Het is geen menselijk oog meer het is niet het oog dat met haar kwam
uit de baarmoeder
die een moeder droeg maar een oog van haarzelf
helemaal van haar
Het oog bekijkt de rest in de spiegel en knippert tevreden
om de vrouw aan te moedigen
Het andere kijkt naar haar door het oog waarmee zij nu verschijnt en
zet haar
waakzaam aan om verder te doen
Nochtans pauzeert de vrouw half geschminkt wel even
drinkt
een kopje thee blijkbaar genoegen scheppend om half geschminkt
door de wereld te gaan
Tegelijkertijd is het ook een demonstratie van een kortstondige macht
over de
andere
een lichte kracht die uitstel vermoedt maar haar niet zal afleiden
van wat beiden weten en dankbaar aanvaarden
Zo verandert uiteindelijk ook het rechtse oog wat de andere vrouw
perfect ziet
in de spiegel zij is nu degene die ziet
en de eerste vrouw veeg na veeg langzaam laat verdwijnen
Er bestaan zekere hazelnotencrèmes waarmee vrouwen
hun huid veranderen
zij verdonkeren niet maar trekken die andere huid
even omhoog van haar wangen om ze te tonen
Ik ken in het geheel niet de naam van deze zalf zoals ik ook niet de namen
van de andere elementen van de ceremonie ken omdat zij en hun namen
aan een andere wereld toebehoren
Deze die samenleeft met die van de mannen op deze aarde en
de geschiedenis
Precieze namen dingen termen die wij niet kunnen
begrijpen
omdat zij komen van een andere taal, en worden uitgesproken in een
andere taal
suggestiever dan de onze
een taal die moet worden gebezigd met een lage stem
een gefluister bijna
Omdat zij niet behoort tot het universum van de grote verwachtingen
maar tot die
van het vertrouwelijke het intieme het duistere
In deze taal spreken vrouwen met elkaar en richten zij zich
tot de andere in de spiegel
Waar een gebaar iets anders betekent waar geen woord
overeenkomt met het onze, het is in deze taal dat een vrouw zich schminkt
en naar wij geloven zich mooier maakt
Voor de spiegel wordt alles gerealiseerd en krijgt de andere ook
een bestaan in deze wereld
de voorgaande vrouw is verdwenen en dit is degene die haarzelf volledig
ziet
Af en toe vertrekt zij een spier lacht licht of buigt haar hoofd
als een actrice die haar concentratie aanscherpt en haar bewegingen
inoefent
Voor de spiegel meet die andere vrouw haar lenigheden gebaren pauzes
Exclusief preventief uniek zijn deze gesticulaties de archetypen
die voorkomen in de wereld van de gedachten maar daarna worden
geconverteerd in getallen
Herhalingen van elk moment worden gelanceerd
met uiterste precisie in de wereld van de dingen
Zij zullen erin penetreren zonder hun vreemde afkomst te verliezen
De vrouw is niet alleen haarzelf maar vertegenwoordigt behalve haar
lichaam ook haar gebaren
zij spookt rond in de omgeving van het lichaam de kamer de hele ruimte
waar zij
vertoeft
Zoals deze vrouw en de andere die nog steeds haarzelf wat langer
bekijkt in de spiegel
Masker van een volledig geachte gemaskeerde fictie
(I SEE A WOMAN MAKING UP )
* * *
LAO-TSE BEREIDT EEN VERDICT VOOR
Niets van wat ik zeg
mag het vallen van een blad afleiden.
Een woord zal niet
het andere bevatten
Het is nutteloos voor mij om
een waarheid aan deze luisteraars op te dragen:
zij zullen haar in stukken rijten.
En uit haar stukken zal Lao-Tsé worden geboren
(LAO-TSE PREPARES A VERDICT)
* * *
DE PARELVISSER
Deze avond en tijdens een stuk van de nacht
zonk ik opnieuw in de dichte zee
waar wij mensen en dingen drijven.
Ik dook naar parels om ze de mensen te tonen
die zelfs bang zijn van de oever.
Deze avond en een stuk van de nacht
bevond ik mij temidden van die stilte, in die diepte
waarin ik met het grootste genoegen zou willen oplossen
want ik wist dat op al de wegen daar
er slechts monsters zijn voor hen die ze vrezen.
Al zwemmend kwam ik aan waar er geen liefde, noch haat is,
je drijft eenvoudigweg over een eeuwig heden
en alles wat je bekijkt is jouw tijdgenoot:
niets anders wordt aangevoerd door de getijden.
Ik plukte deze parel en bied hem jou nu aan.
Maar wanneer ik wilde terugkeren,
zag ik geen mens op de kust.
Ik zag zelfs de kust niet. Alles is zee.
Zij die de kust vrezen
weten niet dat zij gaan over de zee.
(THE PEARL FISHERMAN)
(geplaatst op 04-04-2007)
terug naar boven
Luis BENITEZ werd in1956 geboren in Buenos Aires (Argentinië) waar hij nog steeds
woont en werkt. Hij is lid van verscheidene literaire genootschappen zoals : The Latin
American Academy of Poetry, the International Society for Writers, the World Poets
Society, the Argentinean Society of Writers en The Argentinean Foundation for the
Poetry. Hij werd ook vaak bekroond in eigen land maar ook internationaal. Zo kreeg hij
bij voorbeeld de titel van Compagnon de la Poésie, vanwege La Porte des Poètes
Association (France) om er maar een te noemen. Zijn 9 bundels poëzie, twee
essaybundels en twee romans werden wereldwijd gepubliceerd in Argentinië, Chili,
Mexico, Uruguay, USA, en Venezuela.
Sedert de jaren ’90 publiceerden talrijke gerenommeerde tijdschriften vertalingen van
zijn werk zoals La Porte des Poètes (Parijs, Frankrijk), The Boston Literary Review,
Green Mountains, Poetry Salzburg Review (uit Oostenrijk), L’Ortica en Isola Nigra( uit
Italië) en tenslotte The Istanbul Literary Review in Turkije. Voor de surfers in onze lage
landen is dit zijn eerste intrede. Een primeur dus. Henri Thijs vertaalde vier gedichten
van hem.
BIBLIOGRAFIE
Luis Benitez publiceerde tot op heden volgende gedichtenbundels:
Poems from the Earth and the Memory (Buenos Aires, 1980)
Mythologies/The Ballad of the Lost Woman (Buenos Aires, 1983)
Behering and Other Poems (1rst edition, Buenos Aires, 1985; 2nd edition Mexico DF,
1995)
Wars, Epitaphs and Conversations (Buenos Aires, 1989)
Fractal (Buenos Aires, 1991)
The Past and the Eves (Venezuela, 1995)
Selected Poems (USA, 1996)
The Mare of the Night (Chile, 2001)
The Venenero and other poems (Buenos Aires, 2005)
The elephant´s afternoon and other poems (Caracas, Venezuela, 2006)
GEDICHTEN VAN LUIS BENITEZ
LAAT EZRA POUND SPREKEN
Als je niets te vertellen hebt, zwijg dan
en laat Ezra Pound spreken
vanonder de schaduwen
en vanuit de dunne waterlijn
toont de imposante oude man
de prachtige oude man
jou de echte bankbriefjes van zijn fortuin
en alle glimmen als levende vissen
van een oneindige rivier die effectief
nooit stopt.
Als je niets te zeggen hebt zwijg dan
de hoge heren de bont geschakeerde dames
die leefden en stierven en geboren werden voor dit doel alleen
kunnen het stotteren van een dwerg
de mankheid van een valse geldbeugel
aan hun zijde niet verdragen
omdat het goud van hun werkwoorden
net die dunne waterlijn ontbeert
die wilde finesse de feilloze plek
die het hoofd van een geschreven dier niet tooit
slechts even het papier beroert –
maar uit het bodemloze beest van de levende
ingewanden treedt waar koninklijk bloed stroomt
dat waarvan het rood afkomstig is –
en buiten klopt als een monster van licht
als een beeld zonder andere kapel dan het geheel
van elk mogelijk of onmogelijk universum
dat effectief kon worden aanbeden
rechtop staand en zonder sluier zonder altaren of wat ook
- zelfs geen acolieten-
onder de naam van onze dame van sluiers
gekroond door mest en zenuwen
van eclipsen en nova’s O jij
grote en kleine plaagzieke
poëzie regerend over de weidse nacht
en de enge dag.
(LET EZRA POUND SPEAK)
* * *
IK ZIE EEN VROUW ZICH SCHMINKEN
Ik zie een vrouw eender welke vrouw zich schminken en veranderen
eerst denkt zij aan iets anders (want als een
vrouw
zich begint te schminken heeft zij deze handeling nog niet gescheiden
van de rest van de dag).
Maar bij het schikken van de verschillende objecten die de
ceremonie
precies lokaliseren op de juiste plaats rond
haar handen
weet de vrouw dat iets nieuws in deze wereld
is binnengetreden
Nochtans vermijdt zij te benoemen wat gaat komen
Poeders crèmes verven voor de delicate architectuur
potloden die andere woorden schrijven dan deze
die dat willen onthullen waarachter zij zich schuilt
De andere ik zoals zij zichzelf ziet moet worden ontworpen door
deze kijkend
in de spiegel om haar te observeren
Zij is verlegen voor haar oudere zuster
met aandrang vragend
“neem mij weg uit het niets roep mij aan laat mij opnieuw
bestaan tussen wezens uren en dingen
laat mij opnieuw tussen hen zijn
en vooral laat mij opnieuw tussen de mannen staan”
En de kleine bezwijkt onder de roep van de grote en
neemt haar mee en ontwerpt haar in de spiegel
Anderzijds blijft zij een deel van de tekening
poeders crèmes verven potloden de instrumenten zijn
dezelfde
in alle soortgelijke ceremonies
Wie deze dingen heeft gefabriceerd wist van wanten
Ik zie een vrouw die zich schminkt en zij fascineert mij
Van haar kant is het normaal dat de vrouw alleen gefascineerd wordt door
haarzelf
Niets of niemand bestaat er nog wanneer zij zich buigt naar de spiegel
of staat voor de spiegel of er zich even van verwijdert
Met vreemde gezichten zo vaak bezongen en doof
zeilt zij door het leven op eigen kracht en wat geplaatst wordt in haar oren
en voor haar ogen wat samenkomt in haar mond
redt haar van het vallen
Het moet zo zijn want tegenover onszelf zijn wij altijd alleen
Enigma’s van wat niet kan vallen
Nu trekt ze een lijn aarzelde even niet uit onwetendheid maar
omdat
zij de betekenis van de ceremonie kent, en geniet van de voorronde
nu trekt ze een lijn en verdeelt de dag in tweeën
Het is voltrokken het overige ontwikkelt zich is een donkere blauwe lijn
nauwelijks een veeg
op het linker oog volledig getransformeerd
Het is geen menselijk oog meer het is niet het oog dat met haar kwam
uit de baarmoeder
die een moeder droeg maar een oog van haarzelf
helemaal van haar
Het oog bekijkt de rest in de spiegel en knippert tevreden
om de vrouw aan te moedigen
Het andere kijkt naar haar door het oog waarmee zij nu verschijnt en
zet haar
waakzaam aan om verder te doen
Nochtans pauzeert de vrouw half geschminkt wel even
drinkt
een kopje thee blijkbaar genoegen scheppend om half geschminkt
door de wereld te gaan
Tegelijkertijd is het ook een demonstratie van een kortstondige macht
over de
andere
een lichte kracht die uitstel vermoedt maar haar niet zal afleiden
van wat beiden weten en dankbaar aanvaarden
Zo verandert uiteindelijk ook het rechtse oog wat de andere vrouw
perfect ziet
in de spiegel zij is nu degene die ziet
en de eerste vrouw veeg na veeg langzaam laat verdwijnen
Er bestaan zekere hazelnotencrèmes waarmee vrouwen
hun huid veranderen
zij verdonkeren niet maar trekken die andere huid
even omhoog van haar wangen om ze te tonen
Ik ken in het geheel niet de naam van deze zalf zoals ik ook niet de namen
van de andere elementen van de ceremonie ken omdat zij en hun namen
aan een andere wereld toebehoren
Deze die samenleeft met die van de mannen op deze aarde en
de geschiedenis
Precieze namen dingen termen die wij niet kunnen
begrijpen
omdat zij komen van een andere taal, en worden uitgesproken in een
andere taal
suggestiever dan de onze
een taal die moet worden gebezigd met een lage stem
een gefluister bijna
Omdat zij niet behoort tot het universum van de grote verwachtingen
maar tot die
van het vertrouwelijke het intieme het duistere
In deze taal spreken vrouwen met elkaar en richten zij zich
tot de andere in de spiegel
Waar een gebaar iets anders betekent waar geen woord
overeenkomt met het onze, het is in deze taal dat een vrouw zich schminkt
en naar wij geloven zich mooier maakt
Voor de spiegel wordt alles gerealiseerd en krijgt de andere ook
een bestaan in deze wereld
de voorgaande vrouw is verdwenen en dit is degene die haarzelf volledig
ziet
Af en toe vertrekt zij een spier lacht licht of buigt haar hoofd
als een actrice die haar concentratie aanscherpt en haar bewegingen
inoefent
Voor de spiegel meet die andere vrouw haar lenigheden gebaren pauzes
Exclusief preventief uniek zijn deze gesticulaties de archetypen
die voorkomen in de wereld van de gedachten maar daarna worden
geconverteerd in getallen
Herhalingen van elk moment worden gelanceerd
met uiterste precisie in de wereld van de dingen
Zij zullen erin penetreren zonder hun vreemde afkomst te verliezen
De vrouw is niet alleen haarzelf maar vertegenwoordigt behalve haar
lichaam ook haar gebaren
zij spookt rond in de omgeving van het lichaam de kamer de hele ruimte
waar zij
vertoeft
Zoals deze vrouw en de andere die nog steeds haarzelf wat langer
bekijkt in de spiegel
Masker van een volledig geachte gemaskeerde fictie
(I SEE A WOMAN MAKING UP )
* * *
LAO-TSE BEREIDT EEN VERDICT VOOR
Niets van wat ik zeg
mag het vallen van een blad afleiden.
Een woord zal niet
het andere bevatten
Het is nutteloos voor mij om
een waarheid aan deze luisteraars op te dragen:
zij zullen haar in stukken rijten.
En uit haar stukken zal Lao-Tsé worden geboren
(LAO-TSE PREPARES A VERDICT)
* * *
DE PARELVISSER
Deze avond en tijdens een stuk van de nacht
zonk ik opnieuw in de dichte zee
waar wij mensen en dingen drijven.
Ik dook naar parels om ze de mensen te tonen
die zelfs bang zijn van de oever.
Deze avond en een stuk van de nacht
bevond ik mij temidden van die stilte, in die diepte
waarin ik met het grootste genoegen zou willen oplossen
want ik wist dat op al de wegen daar
er slechts monsters zijn voor hen die ze vrezen.
Al zwemmend kwam ik aan waar er geen liefde, noch haat is,
je drijft eenvoudigweg over een eeuwig heden
en alles wat je bekijkt is jouw tijdgenoot:
niets anders wordt aangevoerd door de getijden.
Ik plukte deze parel en bied hem jou nu aan.
Maar wanneer ik wilde terugkeren,
zag ik geen mens op de kust.
Ik zag zelfs de kust niet. Alles is zee.
Zij die de kust vrezen
weten niet dat zij gaan over de zee.
(THE PEARL FISHERMAN)
(geplaatst op 04-04-2007)
terug naar boven
 | |  | |  | |  | |  | |  |
| Luis BENITEZ (Argentinië) tekst en vertaling: Henri Thijs |
