Copyright © 2002/ 2005: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden
gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn
trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken
met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600.
gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn
trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken
met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600.
Bioschets
De poëzie van Jane Hirschfield,“stralend en passioneel” genoemd door de New York Time
Review, drukt de veelvuldige interconnecties uit binnen zowel de menselijke als de
natuurlijke werelden. Door middel van vijf poëziebundels heeft haar oeuvre het leven
van de passies uitgedrukt evenals de wijzen waarop voorwerpen en gebeurtenissen uit
het alledaagse leven worden geleid door diepere wijsheden, en zelfs de duisternis en
verliezen van een leven kunnen worden geaffirmeerd. Lezers van haar werk in de
Verenigde Staten getuigen dat haar poëzie de levens verandert, door het creëren van
openingsmomenten waarop een verrijkte kennis van de wereld kan te voorschijn worden
getoverd. Haar ideeën over poëzie zijn niet minder van doorslaggevend belang: haar
verzamelde essays over “de geest van de poëzie” werden door The Japan Times”
gekwalificeerd als een “onmisbaar handboek voor elke schrijver”; het tijdschrift
Ploughshare beweert dan weer dat Hirschfield’s proza “ons denken over kunst een
hernieuwde basis heeft gegeven” en noemde Nine Gates, haar essaybundel, “een van
de meest welsprekende boeken ooit geschreven over poëzie”. Daarenboven heeft zij
door twee wijdverspreide anthologieën over de werken van vroegere vrouwelijke
dichters bijeen te brengen ertoe bijgedragen wereldwijd kond te doen van de vele
literaire verdiensten van de vrouwelijke spirituele en emotionele levens. Als auteur,
publieke lector en leraar, geeft zij blijk van een diep en intiem meesterschap van haar
kunst.
Jane Hirschfield is behalve dichteres en essayiste ook vertaalster en samensteller van
verschillende bloemlezingen en won onlangs nog de “Bay Area Book Reviewers Award”.
Haar werk verschijnt regelmatig in verschillende vooraanstaande tijdschriften zoals The
New Yorker, The Atlantic, The Nation en de Alaska Quarterly Review.
DRIE GEDICHTEN VAN JANE HIRSCHFIELD
HOOP EN LIEFDE
Heel de winter
sliep de blauwe reiger
tussen de paarden.
Ik ken de gewoonten
van blauwe reigers niet
Noch of het eenzaam verblijf
hun gewoonte is,
of dat hij luisterde naar
iemand die hij miste –
ook dat was wist ik niet –
in de waaiende geluiden
van de duisternis.
Ik weet dat
hoop de taaiste
liefde is die wij dragen.
Hij sliep
met zijn lange nek
toegevouwen als een
opgeborgen brief
* * *
GEDICHT MET TWEE EINDES
Zeg “dood” en de hele kamer bevriest—
zelfs de bussen stoppen hun vaart,
ook de lampen.
Zoals een eekhoorn zich plots bewust wordt van te worden geobserveerd.
Zeg het woord voortdurend,
en de dingen zetten zich in beweging.
Jouw leven neemt
de schokkende textuur aan van een oude filmstrook.
Ga door met het te zeggen,
houd het momentenlang in de mond,
en het wordt een andere lettergreep.
Een winkelgalerij draait rond het lijk van een sukkel.
Dood is vraatzuchtig, hij verslindt al het levende.
Leven is vraatzuchtig, het verslindt al de doden.
Geen van beiden is ooit tevreden, is ooit verzadigd,
elk verslinden ze en verslinden ze de wereld.
De greep van het leven is even sterk als de greep van de dood.
(maar de verlorenen, de verloren geliefden, o waar?)
* * *
OPTIMISME
Meer en meer ben ik de veerkracht gaan bewonderen.
niet de simpele spankracht van een oorkussen, wiens
schuim steeds terug omhoog keert naar de oorspronkelijke vorm, maar de buigzame
kracht van een boom: vindend het licht pas geblokkeerd aan een zijde, geeft hij weer
een ander terug. Voorwaar een blinde intelligentie.
Maar uit zulke volharding verrijzen schildpadden, rivieren,
mitochondria, vijgen – heel deze harsachtige, oninneembare aarde
Bron: Poetry Daily
(geplaatst op 07-08-2005)
terug naar boven
De poëzie van Jane Hirschfield,“stralend en passioneel” genoemd door de New York Time
Review, drukt de veelvuldige interconnecties uit binnen zowel de menselijke als de
natuurlijke werelden. Door middel van vijf poëziebundels heeft haar oeuvre het leven
van de passies uitgedrukt evenals de wijzen waarop voorwerpen en gebeurtenissen uit
het alledaagse leven worden geleid door diepere wijsheden, en zelfs de duisternis en
verliezen van een leven kunnen worden geaffirmeerd. Lezers van haar werk in de
Verenigde Staten getuigen dat haar poëzie de levens verandert, door het creëren van
openingsmomenten waarop een verrijkte kennis van de wereld kan te voorschijn worden
getoverd. Haar ideeën over poëzie zijn niet minder van doorslaggevend belang: haar
verzamelde essays over “de geest van de poëzie” werden door The Japan Times”
gekwalificeerd als een “onmisbaar handboek voor elke schrijver”; het tijdschrift
Ploughshare beweert dan weer dat Hirschfield’s proza “ons denken over kunst een
hernieuwde basis heeft gegeven” en noemde Nine Gates, haar essaybundel, “een van
de meest welsprekende boeken ooit geschreven over poëzie”. Daarenboven heeft zij
door twee wijdverspreide anthologieën over de werken van vroegere vrouwelijke
dichters bijeen te brengen ertoe bijgedragen wereldwijd kond te doen van de vele
literaire verdiensten van de vrouwelijke spirituele en emotionele levens. Als auteur,
publieke lector en leraar, geeft zij blijk van een diep en intiem meesterschap van haar
kunst.
Jane Hirschfield is behalve dichteres en essayiste ook vertaalster en samensteller van
verschillende bloemlezingen en won onlangs nog de “Bay Area Book Reviewers Award”.
Haar werk verschijnt regelmatig in verschillende vooraanstaande tijdschriften zoals The
New Yorker, The Atlantic, The Nation en de Alaska Quarterly Review.
DRIE GEDICHTEN VAN JANE HIRSCHFIELD
HOOP EN LIEFDE
Heel de winter
sliep de blauwe reiger
tussen de paarden.
Ik ken de gewoonten
van blauwe reigers niet
Noch of het eenzaam verblijf
hun gewoonte is,
of dat hij luisterde naar
iemand die hij miste –
ook dat was wist ik niet –
in de waaiende geluiden
van de duisternis.
Ik weet dat
hoop de taaiste
liefde is die wij dragen.
Hij sliep
met zijn lange nek
toegevouwen als een
opgeborgen brief
* * *
GEDICHT MET TWEE EINDES
Zeg “dood” en de hele kamer bevriest—
zelfs de bussen stoppen hun vaart,
ook de lampen.
Zoals een eekhoorn zich plots bewust wordt van te worden geobserveerd.
Zeg het woord voortdurend,
en de dingen zetten zich in beweging.
Jouw leven neemt
de schokkende textuur aan van een oude filmstrook.
Ga door met het te zeggen,
houd het momentenlang in de mond,
en het wordt een andere lettergreep.
Een winkelgalerij draait rond het lijk van een sukkel.
Dood is vraatzuchtig, hij verslindt al het levende.
Leven is vraatzuchtig, het verslindt al de doden.
Geen van beiden is ooit tevreden, is ooit verzadigd,
elk verslinden ze en verslinden ze de wereld.
De greep van het leven is even sterk als de greep van de dood.
(maar de verlorenen, de verloren geliefden, o waar?)
* * *
OPTIMISME
Meer en meer ben ik de veerkracht gaan bewonderen.
niet de simpele spankracht van een oorkussen, wiens
schuim steeds terug omhoog keert naar de oorspronkelijke vorm, maar de buigzame
kracht van een boom: vindend het licht pas geblokkeerd aan een zijde, geeft hij weer
een ander terug. Voorwaar een blinde intelligentie.
Maar uit zulke volharding verrijzen schildpadden, rivieren,
mitochondria, vijgen – heel deze harsachtige, oninneembare aarde
Bron: Poetry Daily
(geplaatst op 07-08-2005)
terug naar boven
 | |  | |  | |  | |  | |  |
| JANE HIRSCHFIELD(USA) keuze en vertaling: Henri Thijs |
