Copyright © 2002/ 2005: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden
gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn
trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken
met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600.
gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn
trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken
met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600.
Een non-conformistisch auteur
Herliany behoort tot de zogenaamde tweede generatie Indonesische auteurs,
die noch het Nederlandse kolonialisme, noch de postkoloniale staatsopbouw
bewust ervaren hebben en met de Indonesische taal opgegroeid zijn en voor
wie tenslotte het helemaal vanzelfsprekend was literatuur in de Indonesische
taal te lezen.
In haar gedichten voert zij naar hartelust machtsmisbruik en sociale
onrechtvaardigheid ten tonele, neemt stelling in de actuele politieke
gebeurtenissen en de censuur en stelt de verhouding tussen de geslachten in
de maatschappij ter discussie. Daarbij bedient zij zich van een directe, harde
taal, shockeert zij bewust de lezer, zet de “goede en correcte” Indonesische taal
op zijn kop en countert de verwachtingen verlangd van een “vrouwelijk”
schrijven. Het moet gezegd worden dat zij zich daarmee opmerkelijk
onderscheidt van de andere Indonesische dichteressen van het ogenblik.
Als lyricus, essayiste, kunst- en theatercriticus is zij leidster van Indonsia Terra,
een socio-cultureel Onderzoeks- en Documentatiecentrum en uitgeverij. Zij
ontving de “Kunstprijs van de Indonesische Journalistenbond” alsook “De
Kunstprijs van de Indonesische regering” voor haar werk.
Zij publiceerde de tweetalige uitgaven (Engels/Indonesisch) “Kill the Radio”,
“Sebuah radio” en “Kumatikan”. Harry Aveling Magelang bezorgde een Duitse
vertaling van haar gedichten in de publicatie “ORIENTIERUNGEN: Zeitschrift zur
Kultur Asiens”.
TWEE GEDICHTEN
vertaald naar het Duits van Berthold Damshäuser door Henri Thijs
EEN RADIO SCHAKEL IK UIT
In jouw borst zullen eens op een dag
tranen zich verdringen en liederen, en jij zult je
getroost voelen.
in jouw hersenen zal zich eens op een dag,
wie weet wat verdringen. Al overvol is elke enge kamer
met plannen en tegenslagen.
Op alle golflengten hoor jij
liederen en klaaglitanieën. Ze worden zowaar
een bende wiebelende rupsen die
snoeien het loof van je ziel.
Steeds weven wij aan mogelijkheden:
eens op een dag, in jouw hersenen, in jouw borst,
in jouw lijf zal jij die dode rupsen planten.
en de vlinders oogsten.
(1993)
* * *
UIT HET DAGBOEK VAN HET HUWELIJK
Bij ons huwelijk heb ik niet over trouw gesproken.
en ondertussen doe jij alles wat ik wil.
ik bouwde mijn wereld op rotsheuvels
en op steppengras: jij ploegde dit land
totdat het vruchtbaar was, ik oogstte
in de ademhalingen van mijn lusten.
duizenden wilde dieren houd ik bij
als soldaten, die jou bewaken en bejagen.
ik plantte bamboe, daaruit snijd ik
scherpe speren en vlijmscherpe messen.
Loop, man, zo ver jouw benen je dragen kunnen!
verberg je in de okselholten van je moeder.
kijk naar deze stoeiende lichamen en verstrooi
wit jouw zaad: leer mij
hoe een deurloos huis te bouwen. Sluit
mijn onderwerping op die jij
in jouw taal leest.
Maar niet om trouw te zijn, huw ik jou.
Ik eigen mij het recht toe op elk slagveld
mijn strijd te voeren. Troepen van
wilde dieren voer ik aan
die er steeds op uit zijn
jou aan jouw eettafel gretig te beloeren.
Maar nu omarm ik jou
voor ik mijn hete honger stillen zal!
(2000)
Bron: Lyrikline.org
(geplaatst op 06-04-2005)
terug naar boven
Herliany behoort tot de zogenaamde tweede generatie Indonesische auteurs,
die noch het Nederlandse kolonialisme, noch de postkoloniale staatsopbouw
bewust ervaren hebben en met de Indonesische taal opgegroeid zijn en voor
wie tenslotte het helemaal vanzelfsprekend was literatuur in de Indonesische
taal te lezen.
In haar gedichten voert zij naar hartelust machtsmisbruik en sociale
onrechtvaardigheid ten tonele, neemt stelling in de actuele politieke
gebeurtenissen en de censuur en stelt de verhouding tussen de geslachten in
de maatschappij ter discussie. Daarbij bedient zij zich van een directe, harde
taal, shockeert zij bewust de lezer, zet de “goede en correcte” Indonesische taal
op zijn kop en countert de verwachtingen verlangd van een “vrouwelijk”
schrijven. Het moet gezegd worden dat zij zich daarmee opmerkelijk
onderscheidt van de andere Indonesische dichteressen van het ogenblik.
Als lyricus, essayiste, kunst- en theatercriticus is zij leidster van Indonsia Terra,
een socio-cultureel Onderzoeks- en Documentatiecentrum en uitgeverij. Zij
ontving de “Kunstprijs van de Indonesische Journalistenbond” alsook “De
Kunstprijs van de Indonesische regering” voor haar werk.
Zij publiceerde de tweetalige uitgaven (Engels/Indonesisch) “Kill the Radio”,
“Sebuah radio” en “Kumatikan”. Harry Aveling Magelang bezorgde een Duitse
vertaling van haar gedichten in de publicatie “ORIENTIERUNGEN: Zeitschrift zur
Kultur Asiens”.
TWEE GEDICHTEN
vertaald naar het Duits van Berthold Damshäuser door Henri Thijs
EEN RADIO SCHAKEL IK UIT
In jouw borst zullen eens op een dag
tranen zich verdringen en liederen, en jij zult je
getroost voelen.
in jouw hersenen zal zich eens op een dag,
wie weet wat verdringen. Al overvol is elke enge kamer
met plannen en tegenslagen.
Op alle golflengten hoor jij
liederen en klaaglitanieën. Ze worden zowaar
een bende wiebelende rupsen die
snoeien het loof van je ziel.
Steeds weven wij aan mogelijkheden:
eens op een dag, in jouw hersenen, in jouw borst,
in jouw lijf zal jij die dode rupsen planten.
en de vlinders oogsten.
(1993)
* * *
UIT HET DAGBOEK VAN HET HUWELIJK
Bij ons huwelijk heb ik niet over trouw gesproken.
en ondertussen doe jij alles wat ik wil.
ik bouwde mijn wereld op rotsheuvels
en op steppengras: jij ploegde dit land
totdat het vruchtbaar was, ik oogstte
in de ademhalingen van mijn lusten.
duizenden wilde dieren houd ik bij
als soldaten, die jou bewaken en bejagen.
ik plantte bamboe, daaruit snijd ik
scherpe speren en vlijmscherpe messen.
Loop, man, zo ver jouw benen je dragen kunnen!
verberg je in de okselholten van je moeder.
kijk naar deze stoeiende lichamen en verstrooi
wit jouw zaad: leer mij
hoe een deurloos huis te bouwen. Sluit
mijn onderwerping op die jij
in jouw taal leest.
Maar niet om trouw te zijn, huw ik jou.
Ik eigen mij het recht toe op elk slagveld
mijn strijd te voeren. Troepen van
wilde dieren voer ik aan
die er steeds op uit zijn
jou aan jouw eettafel gretig te beloeren.
Maar nu omarm ik jou
voor ik mijn hete honger stillen zal!
(2000)
Bron: Lyrikline.org
(geplaatst op 06-04-2005)
terug naar boven
 | |  | |  | |  | |  | |  |
| DOROTHEA ROSA HERLIANY (INDONESIË) |
