Copyright © 2002/ 2004: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden
gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn
trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken
met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600.
gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn
trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken
met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600.
 | |  | |  | |  | |  | |  |
BIOSCHETS
De Franse dichter Eugène Guillevic werd geboren op 05-08-1907 te midden van het
rotsachtige en grillige landschap van Bretagne. Voltooide zijn studies in de
mathematica en werd in 1935 ambtenaar van de Administratie van Financiën. Ging
later in Parijs wonen en werd er bevriend met Jean Follain die hem introduceerde in de
groep Sagesse. Later wordt hij ook deelgenoot van de “School van Rochefort”.
Praktizerend katholiek tot aan zijn dertigste, wordt hij communist tijdens de Spaanse
Oorlog en zal lid van de communistische partij blijven van 1942 tot 1980.
Na een periode van rebellie, op- en weerstand tegen de bestaande sociale orde, keert
hij terug naar een periode van bezinning en metafysica en dit op een erg intense en
passionele wijze. Zijn poëzie is zeer beknopt, streng disciplinair als een rots en
genereus zonder evenwel van een grote dosis suggestie te blijven getuigen.
Hij stierf in Parijs op 19 maart 1997 en liet een zeer omvangrijk oeuvre achter dat o.a.
meer dan twintig poëziebundels bevatte.
Henri Thijs vertaalde een zevental gedichten van deze auteur.
ZEVEN GEDICHTEN vertaald door Henri Thijs
Vrouw gekleed in huid
Die onze handen bewerkt,
Zonder de zee in jouw ogen
Zonder die smaak van de zee die wij stelen
Van jou,
Zou jij de omvang van de kamers
Niet overschrijden.
* * *
De zee als een niets
Die zich voordoet als zee,
Die zich aardse attributen
Zou willen toe-eigenen
En de kracht
Ontleent aan de wind.
* * *
De grassen van Carnac
Op de rand van de weg
Zijn de grassen van een epos
Die de rust niet vermindert.
* * *
Vanuit het midden van de Menhirs
doemt de wereld op
vandaar vertrekken
en terugkeren
het licht is er goed,
vergeeft.
De hemel
Heeft zijn plaats gevonden.
* * *
Afgelegen hoeven, gehuchten,
In jouw pijnbomen
Op jouw wegen.
Ben je niet helemaal zeker
Van je toestand
De stilte
Is obligaat.
* * *
Uit: DOMEIN (1977)
In het domein
Is iedereen
Op zoek naar
Zijn coördinaten.
Wie van ons
Heeft zich
Kunnen losmaken
Van het wachten?
Door aanhoudend te geloven
In zijn eigen vreugde
Is zij het
Die de bovenhand neemt.
Ook het grote licht
Verplicht tot rondtasten.
Zich herinneren:
De schaduw in de vijver
In weerwil van de zon.
Ons zien
Zoals de wespen
Ons zien.
* * *
POETISCHE KUNST
Ik spreek niet voor mijzelf
Ik spreek niet in mijn naam
Het gaat hier niet om mijzelf.
Ik ben niets dan
Een beetje leven, veel trots.
Ik spreek voor alles dat is
In naam van alles dat een vorm en
Geen vorm heeft.
Het gaat over alles dat weegt
En alles dat gewichtsloos is.
Ik weet dat alles wat mij omgeeft
Verder wilt gaan, intenser wil leven
En beter wil sterven als het sterven
Ten minste aan de orde is.
Denk niet in U de woorden
En de stem van Guillevic te horen.
Het is de stem van het heden
Op weg naar de toekomst
Die weerklinkt onder jouw huid.
(geplaatst op 18-06-2004)
terug naar boven
De Franse dichter Eugène Guillevic werd geboren op 05-08-1907 te midden van het
rotsachtige en grillige landschap van Bretagne. Voltooide zijn studies in de
mathematica en werd in 1935 ambtenaar van de Administratie van Financiën. Ging
later in Parijs wonen en werd er bevriend met Jean Follain die hem introduceerde in de
groep Sagesse. Later wordt hij ook deelgenoot van de “School van Rochefort”.
Praktizerend katholiek tot aan zijn dertigste, wordt hij communist tijdens de Spaanse
Oorlog en zal lid van de communistische partij blijven van 1942 tot 1980.
Na een periode van rebellie, op- en weerstand tegen de bestaande sociale orde, keert
hij terug naar een periode van bezinning en metafysica en dit op een erg intense en
passionele wijze. Zijn poëzie is zeer beknopt, streng disciplinair als een rots en
genereus zonder evenwel van een grote dosis suggestie te blijven getuigen.
Hij stierf in Parijs op 19 maart 1997 en liet een zeer omvangrijk oeuvre achter dat o.a.
meer dan twintig poëziebundels bevatte.
Henri Thijs vertaalde een zevental gedichten van deze auteur.
ZEVEN GEDICHTEN vertaald door Henri Thijs
Vrouw gekleed in huid
Die onze handen bewerkt,
Zonder de zee in jouw ogen
Zonder die smaak van de zee die wij stelen
Van jou,
Zou jij de omvang van de kamers
Niet overschrijden.
* * *
De zee als een niets
Die zich voordoet als zee,
Die zich aardse attributen
Zou willen toe-eigenen
En de kracht
Ontleent aan de wind.
* * *
De grassen van Carnac
Op de rand van de weg
Zijn de grassen van een epos
Die de rust niet vermindert.
* * *
Vanuit het midden van de Menhirs
doemt de wereld op
vandaar vertrekken
en terugkeren
het licht is er goed,
vergeeft.
De hemel
Heeft zijn plaats gevonden.
* * *
Afgelegen hoeven, gehuchten,
In jouw pijnbomen
Op jouw wegen.
Ben je niet helemaal zeker
Van je toestand
De stilte
Is obligaat.
* * *
Uit: DOMEIN (1977)
In het domein
Is iedereen
Op zoek naar
Zijn coördinaten.
Wie van ons
Heeft zich
Kunnen losmaken
Van het wachten?
Door aanhoudend te geloven
In zijn eigen vreugde
Is zij het
Die de bovenhand neemt.
Ook het grote licht
Verplicht tot rondtasten.
Zich herinneren:
De schaduw in de vijver
In weerwil van de zon.
Ons zien
Zoals de wespen
Ons zien.
* * *
POETISCHE KUNST
Ik spreek niet voor mijzelf
Ik spreek niet in mijn naam
Het gaat hier niet om mijzelf.
Ik ben niets dan
Een beetje leven, veel trots.
Ik spreek voor alles dat is
In naam van alles dat een vorm en
Geen vorm heeft.
Het gaat over alles dat weegt
En alles dat gewichtsloos is.
Ik weet dat alles wat mij omgeeft
Verder wilt gaan, intenser wil leven
En beter wil sterven als het sterven
Ten minste aan de orde is.
Denk niet in U de woorden
En de stem van Guillevic te horen.
Het is de stem van het heden
Op weg naar de toekomst
Die weerklinkt onder jouw huid.
(geplaatst op 18-06-2004)
terug naar boven
| EUGENE GUILLEVIC (1907-1997) gekozen en vertaald door Henri Thijs |
