| Copyright © 2002/ 2004: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |
 | |  | |  | |  | |  | |  |
White Cloud werd geboren als Shireen Bakhtiar in New York in 1930. Zij
bracht haar jeugd door in Teheran, Masjed Soleiman en Abadan. Studeerde
af aan de High School in Washington, DC en volgde daarna een
kunstopleiding. In de jaren 60 en 70 was zij een succesvol schilderes en
journaliste terwijl zij ook werkte voor de National Iranian Oil Company in
Abadan. Sinds 1978 woont zij in de Verenigde Staten. Pas in 1994 begon zij
poëzie te schrijven. De twee gedichten die Henri Thijs hieronder vertaalde
komen uit de bundel “White Cloud: A Book of Poems” (1995). Met haar
gedicht “Isfahan” kreeg zij de derde prijs in de North American
Poëziewedstrijd van 1997 georganiseerd door de National Poetry Library in
Owings Mills, Maryland, USA.
TWEE GEDICHTEN VAN WHITE CLOUD
ACHTER EEN WITTE WOLK
Weerspiegeld in de oude
blauwe rivier raakte
een witte wolk in gedachten
de rivier aan
Op de mes mos begroeide
oever lag een rode en
witte boot gestrand
op de natte rotsen
Niet ver daar vandaan
stond een wit huis
met een rode kleur
op het tarweveld van een hoeve
Sluipend rond de
oude rivier strooide een
groene vallei wilde mosterd-
bloemen over de viooltjes
De oranje zon
leek ingetogen en stil
achter een witte wolk
op een iriserende ster
(A WHITE CLOUD)
OP DE WEG NAAR MANDALAY
Ik zal maar eens
in het zonlicht
gaan wandelen
en rusten onder een boom
en aan niets anders denken
dan aan mijzelf
Ik zal maar eens
Maha Muni zijn
op het Achtvoudig pad
onder een rode
paraplu met een
waaier in de hand
Ik zal maar eens
naar oud Birma gaan
op de Oostelijke weg
en de Gouden Rots aanraken
als een vogel
Ik zal maar eens
een witte olifant
met een goudsbloemslinger
berijden naar de sterren
van de dageraad
op de weg naar Mandalay
(ON THE ROAD TO MANDALAY)
(geplaatst op 30-01-2004)
terug naar boven
bracht haar jeugd door in Teheran, Masjed Soleiman en Abadan. Studeerde
af aan de High School in Washington, DC en volgde daarna een
kunstopleiding. In de jaren 60 en 70 was zij een succesvol schilderes en
journaliste terwijl zij ook werkte voor de National Iranian Oil Company in
Abadan. Sinds 1978 woont zij in de Verenigde Staten. Pas in 1994 begon zij
poëzie te schrijven. De twee gedichten die Henri Thijs hieronder vertaalde
komen uit de bundel “White Cloud: A Book of Poems” (1995). Met haar
gedicht “Isfahan” kreeg zij de derde prijs in de North American
Poëziewedstrijd van 1997 georganiseerd door de National Poetry Library in
Owings Mills, Maryland, USA.
TWEE GEDICHTEN VAN WHITE CLOUD
ACHTER EEN WITTE WOLK
Weerspiegeld in de oude
blauwe rivier raakte
een witte wolk in gedachten
de rivier aan
Op de mes mos begroeide
oever lag een rode en
witte boot gestrand
op de natte rotsen
Niet ver daar vandaan
stond een wit huis
met een rode kleur
op het tarweveld van een hoeve
Sluipend rond de
oude rivier strooide een
groene vallei wilde mosterd-
bloemen over de viooltjes
De oranje zon
leek ingetogen en stil
achter een witte wolk
op een iriserende ster
(A WHITE CLOUD)
OP DE WEG NAAR MANDALAY
Ik zal maar eens
in het zonlicht
gaan wandelen
en rusten onder een boom
en aan niets anders denken
dan aan mijzelf
Ik zal maar eens
Maha Muni zijn
op het Achtvoudig pad
onder een rode
paraplu met een
waaier in de hand
Ik zal maar eens
naar oud Birma gaan
op de Oostelijke weg
en de Gouden Rots aanraken
als een vogel
Ik zal maar eens
een witte olifant
met een goudsbloemslinger
berijden naar de sterren
van de dageraad
op de weg naar Mandalay
(ON THE ROAD TO MANDALAY)
(geplaatst op 30-01-2004)
terug naar boven
| WHITE CLOUD (Iraanse Poëzie) gekozen en vertaald door Henri Thijs |