| Copyright © 2002/ 2007: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |
GRIJS WEER
De Noordzee is het meest zichzelf
Op gure winterdagen, wanneer de golven,
Zover het oog kan reiken, verbleken,
En het strand verlaten ligt tot in de lente.
Met veel geduld, beheerst maar vastberaden,
Bereidt de zee de aanval voor
Van dichte nevels en van zware golven,
En af en toe, heel schuchter, ook wat licht.
Wanneer de rimpels in de lucht zijn gladgestreken
Duurt het heel even maar, het vermiljoen moment
Waarop het oude goud van een vermoeide zon
Zich lusteloos over het strand voortsleept.
Het grijze, door een lichtflits stukgereten,
Sluit zich opnieuw, zo gauw de horizon
Tezamen met het opkomend getij
De massa aanvoert van de dichte nevels.
En, koppig als altijd, spuwt woest de zee
De schuimkoppen van golven uit en herbegint de
strijd,
En ze verzwelgt een hele vloot onzichtbare zeilen
Achter een muur van mist.
(“Temps gris” uit de bundel “LA GUIRLANDE DES
DUNES” (1907) )
Lees nog meer gedichten van deze auteur: klik hier !
(geplaatst op 19-06-2007)
terug naar boven
De Noordzee is het meest zichzelf
Op gure winterdagen, wanneer de golven,
Zover het oog kan reiken, verbleken,
En het strand verlaten ligt tot in de lente.
Met veel geduld, beheerst maar vastberaden,
Bereidt de zee de aanval voor
Van dichte nevels en van zware golven,
En af en toe, heel schuchter, ook wat licht.
Wanneer de rimpels in de lucht zijn gladgestreken
Duurt het heel even maar, het vermiljoen moment
Waarop het oude goud van een vermoeide zon
Zich lusteloos over het strand voortsleept.
Het grijze, door een lichtflits stukgereten,
Sluit zich opnieuw, zo gauw de horizon
Tezamen met het opkomend getij
De massa aanvoert van de dichte nevels.
En, koppig als altijd, spuwt woest de zee
De schuimkoppen van golven uit en herbegint de
strijd,
En ze verzwelgt een hele vloot onzichtbare zeilen
Achter een muur van mist.
(“Temps gris” uit de bundel “LA GUIRLANDE DES
DUNES” (1907) )
Lees nog meer gedichten van deze auteur: klik hier !
(geplaatst op 19-06-2007)
terug naar boven
 | |  | |  | |  | |  | |  |
| EMILE VERHAEREN keuze en vertaling: Christina Guirlande |
