| Copyright © 2002/ 2004: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |
 | |  | |  | |  | |  | |  |
BEKENTENIS VAN ONWETENDHEID
I.
Zij probeerden mij uit te leggen
Dat ik geen vader had
Dat ik niet was opgevoed
Dat ik geen geld had
Jij hebt geen vrijer
probeerden ze me uit te leggen
De bus zit vol
Je haar is vuil
Ik dacht aan moord
Maar ik kan geen
misdaad
noch straf
noch getuigenis
verdragen
Voor mij is het genoeg
dat ik niets weet
En het helpt niet
om te bidden voor deze
Goede of slechte
Of waanzinnige mensen
Zo bewoog ik mij als grafiet
Of graniet
Als steen
In het zadel
Van een met goud beslagen
Hengst
Met mijn handen
Achter mijn rug
Zonder sporen
En niets wetend.
II.
Wisten wij
wat wij deelden
wat wij hadden
en wat wij verhoopten?
Wisten wij
wat wij deelden
terwijl wij ons afvroegen
wat er te verdelen was?
En wat hadden wij
uiteindelijk?
Een vogel in een doos
Hoorns op een bord
Een brood ingepakt in een riem
Een agressieve lach
Bedrogen wij elkander?
Deelden wij en deelden wij eerlijk?
En wat hebben we nu?
Enkel de weg.
Ik herhaal in mijzelf:
“De Weg”
En een weddingschap en een wedren
met de zon
Ik neem het zwaard op
en ik ren
Naar een doodlopend einde
waar de weg
uiteenvalt
in de ruimte.
III.
Enkel de zon verstaat de kunst
te kussen zonder aan te raken
Enkel de zon kan de wereld kussen
als een octopus gewapend met ontelbare armen
in Strontkreek
Hij en ik blijven
verstoppertje spelen
(geplaatst op 25-12-2003)
(terug naar boven)
I.
Zij probeerden mij uit te leggen
Dat ik geen vader had
Dat ik niet was opgevoed
Dat ik geen geld had
Jij hebt geen vrijer
probeerden ze me uit te leggen
De bus zit vol
Je haar is vuil
Ik dacht aan moord
Maar ik kan geen
misdaad
noch straf
noch getuigenis
verdragen
Voor mij is het genoeg
dat ik niets weet
En het helpt niet
om te bidden voor deze
Goede of slechte
Of waanzinnige mensen
Zo bewoog ik mij als grafiet
Of graniet
Als steen
In het zadel
Van een met goud beslagen
Hengst
Met mijn handen
Achter mijn rug
Zonder sporen
En niets wetend.
II.
Wisten wij
wat wij deelden
wat wij hadden
en wat wij verhoopten?
Wisten wij
wat wij deelden
terwijl wij ons afvroegen
wat er te verdelen was?
En wat hadden wij
uiteindelijk?
Een vogel in een doos
Hoorns op een bord
Een brood ingepakt in een riem
Een agressieve lach
Bedrogen wij elkander?
Deelden wij en deelden wij eerlijk?
En wat hebben we nu?
Enkel de weg.
Ik herhaal in mijzelf:
“De Weg”
En een weddingschap en een wedren
met de zon
Ik neem het zwaard op
en ik ren
Naar een doodlopend einde
waar de weg
uiteenvalt
in de ruimte.
III.
Enkel de zon verstaat de kunst
te kussen zonder aan te raken
Enkel de zon kan de wereld kussen
als een octopus gewapend met ontelbare armen
in Strontkreek
Hij en ik blijven
verstoppertje spelen
(geplaatst op 25-12-2003)
(terug naar boven)
| Mima KURJAKOVA (Belgrado, Servië) vertaald door Henri Thijs |