| Copyright © 2002/ 2004: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |
 | |  | |  | |  | |  | |  |
CONCRETE WAARHEDEN
De waarheid in concrete dingen
maakt alle dingen kenbaar:
“de stoel heeft vier poten”.
Nu dat je het zegt.
Ja, dat is waar.
“En alle vier de poten zullen
zowel mannen en vrouwen zonder onderscheid dragen”
Hoe welwillend deze stoel!
Zo vrij van vooroordelen!
Zo gewillig om de
volslagen vreemdeling te verdragen
net als steun broodnodig is.
Hoe altruïstisch een stoel!
En je ziet het bewijs
hier recht voor je ogen.
Hoe prachtig
de Verenigde Veld Theorie die wacht en werkt
te vinden.
Wetenschap en Filosofie zijn samen Eén.
Alle dingen passen in onze abstracties
verwekt door onze taal, onze grillige
logica, onze kinderverhalen met
hun happy ends en waarheidsliefde
zolang zij worden bevestigd door
concrete realiteiten.
(CONCRETE TRUTHS)
*
DE MATERIALISERING VAN HET NIETS
Men zei ons dat er NIETS was om trots op te zijn.
Anderen beweerden dat er NIETS was om ons te beletten
van twee keer na te denken, misschien zenden we
duizenden de dood in. Dan blijft voor hen
ook NIETS over.
Niets dat de bloemen weerhoudt van te groeien
tussen hun vingers gerukt uit vuisten
gerukt uit mouwen. Al die bommen
om een oorlog te beëindigen. Dat is ook NIETS
als de rechtvaardigheid het haalt.
Al die werelden die wij sterren noemden
zonder een teken van leven – NIETS – en al
die massa’s wervelende partikels
onzichtbaar, onnoembaar
en daarom ruimte geheten of ook het NIETS.
Zo kunnen we niet zeggen wat
dit NIETS is noch waarom een leegte
waardeloos is.
*
HET RECUPEREREN VAN VERLOREN WOORDEN
De vrouw staarde naar haar gedicht
en wachtte op de komende mieren.
Zij wachtte op hen om haar de
woorden terug te brengen die zij
de vorige nacht hadden weggesleept
toen zij te moe was om ze te gebruiken.
Weldra begonnen de mieren de woorden
terug te brengen maar zij waren gebroken
van al dat reizen tegen de muur, doorheen
de bepleistering en buiten op het woestijndroge land.
Zij deponeerden ze ver van waar ze ze
opgehaald hadden.
Zij waren te abstract om ze ondergronds
te vervoeren zelfs in stukken.
Bovengronds
waren ze onverteerbaar
behalve in gedichten
terug naar boven
De waarheid in concrete dingen
maakt alle dingen kenbaar:
“de stoel heeft vier poten”.
Nu dat je het zegt.
Ja, dat is waar.
“En alle vier de poten zullen
zowel mannen en vrouwen zonder onderscheid dragen”
Hoe welwillend deze stoel!
Zo vrij van vooroordelen!
Zo gewillig om de
volslagen vreemdeling te verdragen
net als steun broodnodig is.
Hoe altruïstisch een stoel!
En je ziet het bewijs
hier recht voor je ogen.
Hoe prachtig
de Verenigde Veld Theorie die wacht en werkt
te vinden.
Wetenschap en Filosofie zijn samen Eén.
Alle dingen passen in onze abstracties
verwekt door onze taal, onze grillige
logica, onze kinderverhalen met
hun happy ends en waarheidsliefde
zolang zij worden bevestigd door
concrete realiteiten.
(CONCRETE TRUTHS)
*
DE MATERIALISERING VAN HET NIETS
Men zei ons dat er NIETS was om trots op te zijn.
Anderen beweerden dat er NIETS was om ons te beletten
van twee keer na te denken, misschien zenden we
duizenden de dood in. Dan blijft voor hen
ook NIETS over.
Niets dat de bloemen weerhoudt van te groeien
tussen hun vingers gerukt uit vuisten
gerukt uit mouwen. Al die bommen
om een oorlog te beëindigen. Dat is ook NIETS
als de rechtvaardigheid het haalt.
Al die werelden die wij sterren noemden
zonder een teken van leven – NIETS – en al
die massa’s wervelende partikels
onzichtbaar, onnoembaar
en daarom ruimte geheten of ook het NIETS.
Zo kunnen we niet zeggen wat
dit NIETS is noch waarom een leegte
waardeloos is.
*
HET RECUPEREREN VAN VERLOREN WOORDEN
De vrouw staarde naar haar gedicht
en wachtte op de komende mieren.
Zij wachtte op hen om haar de
woorden terug te brengen die zij
de vorige nacht hadden weggesleept
toen zij te moe was om ze te gebruiken.
Weldra begonnen de mieren de woorden
terug te brengen maar zij waren gebroken
van al dat reizen tegen de muur, doorheen
de bepleistering en buiten op het woestijndroge land.
Zij deponeerden ze ver van waar ze ze
opgehaald hadden.
Zij waren te abstract om ze ondergronds
te vervoeren zelfs in stukken.
Bovengronds
waren ze onverteerbaar
behalve in gedichten
terug naar boven
| L.FULLINGTON (New Mexico, USA) gekozen en vertaald door Henri Thijs |