AANKONDIGING VAN DE DOOD VAN EEN STUDENTE
voor Yamin Georgian
1.
Dit was de titel van de e-mail die wij ontvingen:
aankondiging van de dood van een studente
alsof het om een onbenullige
en simpele mededeling ging
over een te betalen boete aan de bibliotheek.
Men vond haar in de ongeschonden
stuurcabine van haar wagen – een Toyota misschien,
of een Ford – ongetwijfeld zo’n een veilig,
ruim en praktisch voertuig. Het lag
over kop gerold op de weg (een geplooid zwart ding
genesteld tussen de slapende borsten
van twee afgelegen bergen).
Er was geen sprake van een auto-ongeval, want geen
ingedeukte motorkap of klapbanden, geen
verwrongen metaal, noch geur van brand. Enkel
een studente
knus opgerold in de bestuurders-
zetel als voor een dutje
Geruchten circuleerden op de campus
over zelfmoord, wij fluisterden
--Zelfmoord.
2.
Terug op de campus, verpakten we ons verdriet
in kleine bootjes en zonden hen
naar de open zee
in vele vloten. Ik noem ze
gebedswake, groet aan de lijkkist,
begrafenisdienst, receptie.
Voor degenen onder ons die haar nooit gekend hebben,
is dit alles dat er zal zijn. Misschien
zullen de katoenen zeilen van de verschillende bootjes
waarneembaar blijven aan de horizon voor een jaar
of twee - -
Misschien ook niet. Zo een grote pijn
is nooit zo kort
geweest.
(NOTIFICATION OF STUDENT DEATH)
* * *
DOOD IS EEN DANSENDE VROUW
Zij windt zich als een wingerd om haar eigen romp
en stuift uit de grote balzalen.
Haar voeten op de trappen zijn als ontrafelde
linten. Niemand heeft ooit op trappen
gedanst. Dood
is een dansende vrouw. En als zij de schaduwen nadert
waar mannen gespreid liggen te wachten en altijd wachten
pauzeert ze: een interval zoals bij een pauze in de muziek. En
zij glijdt voorwaarts op haar buik,
nog altijd dansend...
Dood is een dansende vrouw:
op het beton; tussen brokken van steen
en brede, dubbele bogen; onder een zwaaiende lamp
in een duisternis die stil levend is; naar een
binnenkoer gevuld met nacht.
Dood is een dansende vrouw:
in de inktzwarte schaduw van een boom; tussen bladeren
en gras; haar tenen borstelend met de heldere dauw
terwijl zij in een pirouette ronddraait.
Dood is een dansende vrouw:
in een brede boog, tussen vlagen van smeltende sneeuw;
te midden van de stekels en kringen van het lamplicht;
stil schuilend achter de bank waar
niemand zit.
Dood is een dansende vrouw.
Zij zwiert de deuren open die leiden naar geheimzinnige
gangen en duwt gratievol zichzelf
voorwaarts, tollend, schoppend, golvend, knikkend,
vliegend
en opgerold onder haar vingers bevindt zich jouw hand
terwijl je samen met haar danst in de schaduwen.
(DEATH IS A WOMAN DANCING)
* * *
OMA MARY
Mijn moeders oma wist alles over de liefde,
haar vurige eigenschappen: de oranje vlam,
en de manier waarop die zichzelf voedt
zodat zij eeuwig brandt.
Zij had zes kinderen en negentien kleinkinderen
En zij wist alles over de vurige liefde,
wist dat negentien kandelaars helderder
branden dan een, of zes, of achttien. Mijn grootmoeder
had ervaring met vreugdevuren,
de sterke, asrijke harten van liefde en de manier om ze te
ontsteken,
aan te wakkeren en te doen gloeien. Zij stierf, jaren voor mijn
geboorte,
met haar vingers broos en dun als lucifers.
Ik flikker van de pijn, maar er bestaat een bijzondere pijn
voor dingen die wij niet gekend hebben, een droogte...
droge ogen, het gevaar van wilde vuren. Huilen
is gereserveerd voor hen die ontvlammen in haar tegenwoordigheid.
(GRANDMA MARY)
(geplaatst op 06-06-2006)
terug naar boven
voor Yamin Georgian
1.
Dit was de titel van de e-mail die wij ontvingen:
aankondiging van de dood van een studente
alsof het om een onbenullige
en simpele mededeling ging
over een te betalen boete aan de bibliotheek.
Men vond haar in de ongeschonden
stuurcabine van haar wagen – een Toyota misschien,
of een Ford – ongetwijfeld zo’n een veilig,
ruim en praktisch voertuig. Het lag
over kop gerold op de weg (een geplooid zwart ding
genesteld tussen de slapende borsten
van twee afgelegen bergen).
Er was geen sprake van een auto-ongeval, want geen
ingedeukte motorkap of klapbanden, geen
verwrongen metaal, noch geur van brand. Enkel
een studente
knus opgerold in de bestuurders-
zetel als voor een dutje
Geruchten circuleerden op de campus
over zelfmoord, wij fluisterden
--Zelfmoord.
2.
Terug op de campus, verpakten we ons verdriet
in kleine bootjes en zonden hen
naar de open zee
in vele vloten. Ik noem ze
gebedswake, groet aan de lijkkist,
begrafenisdienst, receptie.
Voor degenen onder ons die haar nooit gekend hebben,
is dit alles dat er zal zijn. Misschien
zullen de katoenen zeilen van de verschillende bootjes
waarneembaar blijven aan de horizon voor een jaar
of twee - -
Misschien ook niet. Zo een grote pijn
is nooit zo kort
geweest.
(NOTIFICATION OF STUDENT DEATH)
* * *
DOOD IS EEN DANSENDE VROUW
Zij windt zich als een wingerd om haar eigen romp
en stuift uit de grote balzalen.
Haar voeten op de trappen zijn als ontrafelde
linten. Niemand heeft ooit op trappen
gedanst. Dood
is een dansende vrouw. En als zij de schaduwen nadert
waar mannen gespreid liggen te wachten en altijd wachten
pauzeert ze: een interval zoals bij een pauze in de muziek. En
zij glijdt voorwaarts op haar buik,
nog altijd dansend...
Dood is een dansende vrouw:
op het beton; tussen brokken van steen
en brede, dubbele bogen; onder een zwaaiende lamp
in een duisternis die stil levend is; naar een
binnenkoer gevuld met nacht.
Dood is een dansende vrouw:
in de inktzwarte schaduw van een boom; tussen bladeren
en gras; haar tenen borstelend met de heldere dauw
terwijl zij in een pirouette ronddraait.
Dood is een dansende vrouw:
in een brede boog, tussen vlagen van smeltende sneeuw;
te midden van de stekels en kringen van het lamplicht;
stil schuilend achter de bank waar
niemand zit.
Dood is een dansende vrouw.
Zij zwiert de deuren open die leiden naar geheimzinnige
gangen en duwt gratievol zichzelf
voorwaarts, tollend, schoppend, golvend, knikkend,
vliegend
en opgerold onder haar vingers bevindt zich jouw hand
terwijl je samen met haar danst in de schaduwen.
(DEATH IS A WOMAN DANCING)
* * *
OMA MARY
Mijn moeders oma wist alles over de liefde,
haar vurige eigenschappen: de oranje vlam,
en de manier waarop die zichzelf voedt
zodat zij eeuwig brandt.
Zij had zes kinderen en negentien kleinkinderen
En zij wist alles over de vurige liefde,
wist dat negentien kandelaars helderder
branden dan een, of zes, of achttien. Mijn grootmoeder
had ervaring met vreugdevuren,
de sterke, asrijke harten van liefde en de manier om ze te
ontsteken,
aan te wakkeren en te doen gloeien. Zij stierf, jaren voor mijn
geboorte,
met haar vingers broos en dun als lucifers.
Ik flikker van de pijn, maar er bestaat een bijzondere pijn
voor dingen die wij niet gekend hebben, een droogte...
droge ogen, het gevaar van wilde vuren. Huilen
is gereserveerd voor hen die ontvlammen in haar tegenwoordigheid.
(GRANDMA MARY)
(geplaatst op 06-06-2006)
terug naar boven
| Copyright © 2002/ 2006: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje, Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |
 | |  | |  | |  | |  | |  |
| MARIEL BOYARSKY (New York, USA) vertaald door Henri Thijs |
Mariel Boyarsky is op dit ogenblik (01-06-2006) amper 17 jaar oud en
laatstejaarsstudente van een middelbare school in New City, New York. Zij
schrijft al vier jaar poëzie en hoopt in de toekomst een carrière uit te
bouwen als schrijfster. Zij heeft al gepubliceerd in tal van notoire
Amerikaanse literatuurperiodieken en met succes deelgenomen aan talrijke
nationale en internationale poëziewedstrijden. Zij schrijft ook
(kwaliteitsvolle) korte verhalen. Henri Thijs vertaalde drie gedichten van
haar.
laatstejaarsstudente van een middelbare school in New City, New York. Zij
schrijft al vier jaar poëzie en hoopt in de toekomst een carrière uit te
bouwen als schrijfster. Zij heeft al gepubliceerd in tal van notoire
Amerikaanse literatuurperiodieken en met succes deelgenomen aan talrijke
nationale en internationale poëziewedstrijden. Zij schrijft ook
(kwaliteitsvolle) korte verhalen. Henri Thijs vertaalde drie gedichten van
haar.