Copyright © 2002/ 2004: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden
gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn
trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken
met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600.
gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn
trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken
met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600.
 | |  | |  | |  | |  | |  |
| BJOUJEMA EL AOUFI (Marokko) vertaling naar het Engels van Norddine Zouitni door Henri Thijs |
BIOSCHETS
Boujema El Aoufi werd geboren in 1961 in Taza, Marokko. Hij is dichter, vertaler
en kunstcriticus. Hij begon met het schrijven en publiceren van gedichten en
artikelen in 1986. Zijn eerste geschriften droegen overduidelijk een visionaire en
mythische stempel, waarvan hij later afzag om te bouwen aan “een nieuw
poëtisch oeuvre” dat hoofdzakelijk werd gekenmerkt door het gebruik van de
gewone spreektaal en het putten uit alledaagse onderwerpen.
El Aoufi is een van de meest vooraanstaande vertegenwoordigers van de
moderne Marokkaanse poëzie. Hij is niet alleen een talentvol dichter en criticus,
maar ook een actieve en ernstige intellectueel die een zeker charisma uitstraalt.
Hij munt ook uit in het organiseren en leiden van poëziemanifestaties en is als
gevolg daarvan een van de meest moderne en erkende literaire experten in het
hedendaagse culturele leven van Marokko. In 2001 ontving hij de Shariqaprijs
voor zijn Arabische creatieve geschriften.
Hij is zowel lid van de Unie van Marokkaanse Schrijvers als van het Huis van de
Poëzie in Marokko. Hij publiceerde twee gedichtenbundels, Bayadat Shayiqa,
Shariqa 2001 en Asdiga’ Yughadiruna Hunjurati, Rabat 2001.
VIJF GEDICHTEN
DE DROOM VAN EEN GEDICHT
Om twee redenen die elke speculatie uitsluiten
Slaapt het gedicht vroeg
In het lichaam van de dichter:
Ofwel omdat het niet wil dromen
Ofwel omdat de krijger besloot
Te rusten!
Slechts tussen dromende handen slaapt het gedicht rechtopstaand!
(POEM’S DREAM)
* * *
TOT ZWIJGEN GEBRACHTE GEDICHTEN
Zo
Zijn mijn tot zwijgen gebrachte gedichten!
Ik begin ze te schrijven met een grote tederheid
En eindigt weer met ze te verafschuwen…
En de woorden die ze bevatten te wantrouwen…
Eens
Schreef ik een gedicht
Dat verschillende stemmen had
En een enge keel…
Ik herwerkte het volgens een ondergrondse verbeelding
Die zeer complex is
Maar wanneer ik het moest uitspreken
Besefte ik dat ik was vergeten de mond te schrijven
Waaruit
Het gedicht te voorschijn moest treden…
Ik stelde mij dan maar tevreden
Met een holte onderaan de bladzijde
Waardoor de letters konden ademen
(SILENCED POEMS)
* * *
HET SPOOK VAN HET HUIS OP DE BERG
Tussen ons
Pijn en gedichten
En een deliriumplaneet
Deze laatste duw ik wat naar achter
Zodat jij, verrukt, je kunt begeven
Naar jouw huis op de berg…
Tussen ons
Vlammen
En gras
En een melkweg van vrouwen!
Elk van hen een
Heel woud!
Vanuit de hoogte van haar pijnlijk teken (Ram)
Twee sterren voor het avonduur,
Zal Sylvia afdalen
Met “haar zwarte Spaanse sluier”,
Geëscorteerd door twee jongens en wachters van de Babylonische tempel,
Terwijl zij haar vochtig hart naar jou reikt,
Zij zal plots opduiken zoals de prachtige noordster…
En haar verlichte hand zal niet trekken aan de “deurbel”
Zoals het jouw gewoonte is haar grote vrees aan te raken
Op de kleine uurtjes,
Niet omdat
Niemand daar het verdient op te staan ter wille van de bezoeker,
Maar uit vrees dat jouw verwant bloed
Ten prooi valt van de eetlust van de uitgehongerde wolven!
From the height of her aching sign (Aries),
Vanavond
Stierf de roos van Buckingham
Of de bloem van metaal
Wat is het verschil?
Zoals zij bleef herhalen in jouw laatste droom…
Zij ging buiten
Zelfs voor
De prins haar verdwenen portret op de muur
Had opgemerkt!!
Alleen de dichter begrijpt de betekenis van de pijn
Wanneer, door zijn vingers, de stilte zich opwerpt tegen de avond!
(THE PHANTOM OF THE HOUSE ON THE MOUNTAIN)
* * *
LOFPRIJZINGEN VOOR SYLVIA PLATH
Mijn liefste
Hoor je mij liederen
Voordragen over het groene land en de ultieme dag?
En zoals de ster van maart kom ik
De Zodiacpijn brengen, de maan van de Heksen, hun passie…
Ik kom gekleed in het wit van het ogenblik dat de kruising
Voorafgaat,
Als de tijd – wijdtes gekleefd op het bloed van de draak
Hangen aan de top van de keel… -
En de Grijze kleur alle kleuren schept,
Daar zullen wij elkaar ontmoeten:
Tussen de regel en zijn echo!
Mijn liefste!
O draad van de fascinerende schemering
Geweven door verlangens in mijn leden,
De rode pannen
Op het dak van het antieke huis
Zullen het woud in alle richtingen verlichten,
En jou leiden naar de blauwe drempels
Waar de talrijke geesten van de binnenhall jou zullen begroeten…
Daar:
beklimmen
Jij en ik
De spits van het licht
En het geluid van de kathedraal
Is niet meer verantwoord!
(EULOGIES FOR SYLVIA PLATH)
* * *
PORTRET VAN DE REGEN
Het portret van de regen
Dat wij altijd verrasten
In oude notitieboeken
En gekleurde gedichten
En op de bomen die buigen
Laat in de nacht
Met de ogen van dronken zwaluwen
En vingers die zich openen naar de wildernis…
Wij herinneren het ons nu op de hoek van onze geheime doorgang
En vegen de resten van vocht
En de verbannen seizoenen
Weg op het gezicht van de jeugd
Zodat
Wij door zo te handelen
Misschien de biografie van het water
Kunnen delen
Of
de vorm van de regen veranderen!
(PORTRAIT OF RAIN)
Bron: Poetry International Web
(geplaatst op 08-11-2004)
terug naar boven
Boujema El Aoufi werd geboren in 1961 in Taza, Marokko. Hij is dichter, vertaler
en kunstcriticus. Hij begon met het schrijven en publiceren van gedichten en
artikelen in 1986. Zijn eerste geschriften droegen overduidelijk een visionaire en
mythische stempel, waarvan hij later afzag om te bouwen aan “een nieuw
poëtisch oeuvre” dat hoofdzakelijk werd gekenmerkt door het gebruik van de
gewone spreektaal en het putten uit alledaagse onderwerpen.
El Aoufi is een van de meest vooraanstaande vertegenwoordigers van de
moderne Marokkaanse poëzie. Hij is niet alleen een talentvol dichter en criticus,
maar ook een actieve en ernstige intellectueel die een zeker charisma uitstraalt.
Hij munt ook uit in het organiseren en leiden van poëziemanifestaties en is als
gevolg daarvan een van de meest moderne en erkende literaire experten in het
hedendaagse culturele leven van Marokko. In 2001 ontving hij de Shariqaprijs
voor zijn Arabische creatieve geschriften.
Hij is zowel lid van de Unie van Marokkaanse Schrijvers als van het Huis van de
Poëzie in Marokko. Hij publiceerde twee gedichtenbundels, Bayadat Shayiqa,
Shariqa 2001 en Asdiga’ Yughadiruna Hunjurati, Rabat 2001.
VIJF GEDICHTEN
DE DROOM VAN EEN GEDICHT
Om twee redenen die elke speculatie uitsluiten
Slaapt het gedicht vroeg
In het lichaam van de dichter:
Ofwel omdat het niet wil dromen
Ofwel omdat de krijger besloot
Te rusten!
Slechts tussen dromende handen slaapt het gedicht rechtopstaand!
(POEM’S DREAM)
* * *
TOT ZWIJGEN GEBRACHTE GEDICHTEN
Zo
Zijn mijn tot zwijgen gebrachte gedichten!
Ik begin ze te schrijven met een grote tederheid
En eindigt weer met ze te verafschuwen…
En de woorden die ze bevatten te wantrouwen…
Eens
Schreef ik een gedicht
Dat verschillende stemmen had
En een enge keel…
Ik herwerkte het volgens een ondergrondse verbeelding
Die zeer complex is
Maar wanneer ik het moest uitspreken
Besefte ik dat ik was vergeten de mond te schrijven
Waaruit
Het gedicht te voorschijn moest treden…
Ik stelde mij dan maar tevreden
Met een holte onderaan de bladzijde
Waardoor de letters konden ademen
(SILENCED POEMS)
* * *
HET SPOOK VAN HET HUIS OP DE BERG
Tussen ons
Pijn en gedichten
En een deliriumplaneet
Deze laatste duw ik wat naar achter
Zodat jij, verrukt, je kunt begeven
Naar jouw huis op de berg…
Tussen ons
Vlammen
En gras
En een melkweg van vrouwen!
Elk van hen een
Heel woud!
Vanuit de hoogte van haar pijnlijk teken (Ram)
Twee sterren voor het avonduur,
Zal Sylvia afdalen
Met “haar zwarte Spaanse sluier”,
Geëscorteerd door twee jongens en wachters van de Babylonische tempel,
Terwijl zij haar vochtig hart naar jou reikt,
Zij zal plots opduiken zoals de prachtige noordster…
En haar verlichte hand zal niet trekken aan de “deurbel”
Zoals het jouw gewoonte is haar grote vrees aan te raken
Op de kleine uurtjes,
Niet omdat
Niemand daar het verdient op te staan ter wille van de bezoeker,
Maar uit vrees dat jouw verwant bloed
Ten prooi valt van de eetlust van de uitgehongerde wolven!
From the height of her aching sign (Aries),
Vanavond
Stierf de roos van Buckingham
Of de bloem van metaal
Wat is het verschil?
Zoals zij bleef herhalen in jouw laatste droom…
Zij ging buiten
Zelfs voor
De prins haar verdwenen portret op de muur
Had opgemerkt!!
Alleen de dichter begrijpt de betekenis van de pijn
Wanneer, door zijn vingers, de stilte zich opwerpt tegen de avond!
(THE PHANTOM OF THE HOUSE ON THE MOUNTAIN)
* * *
LOFPRIJZINGEN VOOR SYLVIA PLATH
Mijn liefste
Hoor je mij liederen
Voordragen over het groene land en de ultieme dag?
En zoals de ster van maart kom ik
De Zodiacpijn brengen, de maan van de Heksen, hun passie…
Ik kom gekleed in het wit van het ogenblik dat de kruising
Voorafgaat,
Als de tijd – wijdtes gekleefd op het bloed van de draak
Hangen aan de top van de keel… -
En de Grijze kleur alle kleuren schept,
Daar zullen wij elkaar ontmoeten:
Tussen de regel en zijn echo!
Mijn liefste!
O draad van de fascinerende schemering
Geweven door verlangens in mijn leden,
De rode pannen
Op het dak van het antieke huis
Zullen het woud in alle richtingen verlichten,
En jou leiden naar de blauwe drempels
Waar de talrijke geesten van de binnenhall jou zullen begroeten…
Daar:
beklimmen
Jij en ik
De spits van het licht
En het geluid van de kathedraal
Is niet meer verantwoord!
(EULOGIES FOR SYLVIA PLATH)
* * *
PORTRET VAN DE REGEN
Het portret van de regen
Dat wij altijd verrasten
In oude notitieboeken
En gekleurde gedichten
En op de bomen die buigen
Laat in de nacht
Met de ogen van dronken zwaluwen
En vingers die zich openen naar de wildernis…
Wij herinneren het ons nu op de hoek van onze geheime doorgang
En vegen de resten van vocht
En de verbannen seizoenen
Weg op het gezicht van de jeugd
Zodat
Wij door zo te handelen
Misschien de biografie van het water
Kunnen delen
Of
de vorm van de regen veranderen!
(PORTRAIT OF RAIN)
Bron: Poetry International Web
(geplaatst op 08-11-2004)
terug naar boven
| (c/r Poetry International Web) |