BIOSCHETS
Dimitris P. Kraniotis werd geboren op 15 juli 1966 in Stomio, een kuststadje in
centraal Griekenland. Hij voltooide zijn studies aan een medische school in
Thessaloniki. Hij woont en werkt als geneesheer gespecialiseerd in de pathologie in
Larissa.
Hij is president van de World’s Poets Society (W.P.S.), vice-president van de Larissa
Writers’ and Poets Society, uitgever en directeur van de online poëziebibliotheken
“Greek Poet” (in ’t Engels), “International Poetry” (in ’t Engels), en “Helleense
Woorden” (in ’t Grieks).
Tevens is hij uitgever-directeur van het medisch tijdschrift “Hippocrates” en lid van de
bestuursraad van de Larissa Medical Association en de Larissa Medical Society. Hij is
lid van de Hellenic Literary Society (E.E.L.), de Internationale Vereniging van Griekse
Schrijvers (D.E.E.L.), de World’s Academy of Arts and Culture (W.A.A.C.), de
International Writers and Artists Association (I.W.A.), United Poets Laureate
International (U.P.L.I.), Union Mondiale des Ecrivains Médecins (U.M.E.M.),
International Society of Poets (I.S.P.) en de Academy of American Poets.
Tot op heden publiceerde hij drie gedichtenbundels: “Sporen” (gedichten in ’t Grieks
1981-1984, Larissa 1985), “Kleigezichten” (gedichten in ’t Grieks 1985-1989, Larissa
1992) en “Fictieve Lijn” (gedichten in ’t Grieks, Engels en Frans, Larissa 2005).
Het centrale thema in zijn poëzie is de hedendaagse mens met zijn impasses, zijn
bekommernissen, zijn angsten, hoop en dromen.
Zijn gedichten werden vertaald in ’t Engels, Frans en Portugees en werden
gepubliceerd in de USA, Groot-Brittannië, Frankrijk, Australië, Canada, India, Korea,
Brazilië en Algerije. Hij werd opgenomen in de online encyclopedie Wikipedia in niet
minder dan 26 talen.
Hij was ook laureaat van talrijke bekroningen in Griekenland, U.S.A., Frankrijk en
Groot-Brittannië. Henri Thijs vertaalde uit ’t Engels een elftal gedichten van hem.
GEDICHTEN VAN DIMITRIS P. KRANIOTIS
FICTIEVE LIJN
Rook
van sigaretten
en bekers
koffie
naast
de fictieve lijn
waartegen de draaikolk
van woorden leunt
en instemmend knikt,
gewond,
naar mijn stilte
* * *
IDEALEN
Met sneeuw bedekte bergen,
oude monumenten,
een noordenwind die knikt naar ons,
een gedachte die vloeit,
beelden doordrenkt met geschiedenis,
woorden op tekens
met idealen van geometrie.
* * *
ILLUSIES
Geluidloos rimpelen
op ons voorhoofd
de grenzen van de geschiedenis:
schuine blikken geworpen
naar de verzen van Homerus.
Illusies
vol schuld
verzoenen
gewonde fluisteringen
die echo’s werden
in verlichte grotten
van de dwazen en de onschuldigen.
* * *
HET EINDE
De smaak van fruit
blijft achter
in mijn mond,
maar de bitterheid van woorden
vernielt de wolken
en perst de sneeuw uit
die de kiezelstenen telt.
Maar je vertelde me nooit
waarom je mij bedroog,
waarom je met pijn
en onrecht wilde
zeggen dat het einde
altijd in tranen
wordt geworpen naar de vlammen.
* * *
AAN DE DODE DICHTER VAN DE DUISTERNIS
(ter ere van de dode ongepubliceerde dichter)
Goed gedaan!
Je hebt gewonnen!
Je moet geen spijt hebben.
Jouw ongepubliceerde gedichten
- vergeet dat nooit -
werden niet begraven,
hebben niet begeven
onder de kracht van de tijd.
Zoals goud
in de grond
zullen zij blijven bestaan
en nooit smelten.
Zij mogen dan al laat zijn
op een dag
zullen zij worden gegeven
aan de mensen,
en hun zoete,
eeuwige essentie
laten proeven.
* * *
REGELS EN VISIES
Het leven telt
de regels;
de zonsondergang hun uitzonderingen;
regen drinkt
de eeuwen op;
lente, onze dromen.
De arend ziet
de zonnestralen
en de jeugd, de visies.
* * *
WOORDKLEREN
Golven van circumflexen
stormen van bijwoorden,
windmolens van werkwoorden,
schelpen van weglatingstekens,
op het eiland van gedichten
van de ziel,
van de geest,
van de gedachte,
woordkleren
die je draagt
om te blijven duren!
* * *
ONTKENNINGEN
Een gebrul van auto’s
verzegelt de dageraad
met kort afgesneden antwoorden,
met koppige ontkenningen
die expliciet worden herhaald
bij elke zonsondergang.
* * *
WAT IK VRAAG
Een bol garen
fluisteren
verschrikt
mijn gebeden
Dwaze “ikken”
worden verstikt
zonder dat jij ooit
zult weten
wat ik vraag.
* * *
GRENZEN
Scherven van brillen
in de lege kamer
van de onverstaanbare fluisteringen,
bloeden
onze grenzen
leeg,
vullen
met pijnen
de streling van onze ziel.
* * *
ASSEN
De haard
wilde absoluut
een punt zetten
achter de zin,
waar de weg
van mijn dromen
stuitte
op het woord geluk
met gensters
van natte blokken
die ik had gehaald
uit dat binnenste van mij
dat ik durfde
laten verassen.
Bron: de auteur zelf
website auteur: http://www.geocities.com/dkraniotis/
(geplaatst op 30-11-2006)
terug naar boven
Dimitris P. Kraniotis werd geboren op 15 juli 1966 in Stomio, een kuststadje in
centraal Griekenland. Hij voltooide zijn studies aan een medische school in
Thessaloniki. Hij woont en werkt als geneesheer gespecialiseerd in de pathologie in
Larissa.
Hij is president van de World’s Poets Society (W.P.S.), vice-president van de Larissa
Writers’ and Poets Society, uitgever en directeur van de online poëziebibliotheken
“Greek Poet” (in ’t Engels), “International Poetry” (in ’t Engels), en “Helleense
Woorden” (in ’t Grieks).
Tevens is hij uitgever-directeur van het medisch tijdschrift “Hippocrates” en lid van de
bestuursraad van de Larissa Medical Association en de Larissa Medical Society. Hij is
lid van de Hellenic Literary Society (E.E.L.), de Internationale Vereniging van Griekse
Schrijvers (D.E.E.L.), de World’s Academy of Arts and Culture (W.A.A.C.), de
International Writers and Artists Association (I.W.A.), United Poets Laureate
International (U.P.L.I.), Union Mondiale des Ecrivains Médecins (U.M.E.M.),
International Society of Poets (I.S.P.) en de Academy of American Poets.
Tot op heden publiceerde hij drie gedichtenbundels: “Sporen” (gedichten in ’t Grieks
1981-1984, Larissa 1985), “Kleigezichten” (gedichten in ’t Grieks 1985-1989, Larissa
1992) en “Fictieve Lijn” (gedichten in ’t Grieks, Engels en Frans, Larissa 2005).
Het centrale thema in zijn poëzie is de hedendaagse mens met zijn impasses, zijn
bekommernissen, zijn angsten, hoop en dromen.
Zijn gedichten werden vertaald in ’t Engels, Frans en Portugees en werden
gepubliceerd in de USA, Groot-Brittannië, Frankrijk, Australië, Canada, India, Korea,
Brazilië en Algerije. Hij werd opgenomen in de online encyclopedie Wikipedia in niet
minder dan 26 talen.
Hij was ook laureaat van talrijke bekroningen in Griekenland, U.S.A., Frankrijk en
Groot-Brittannië. Henri Thijs vertaalde uit ’t Engels een elftal gedichten van hem.
GEDICHTEN VAN DIMITRIS P. KRANIOTIS
FICTIEVE LIJN
Rook
van sigaretten
en bekers
koffie
naast
de fictieve lijn
waartegen de draaikolk
van woorden leunt
en instemmend knikt,
gewond,
naar mijn stilte
* * *
IDEALEN
Met sneeuw bedekte bergen,
oude monumenten,
een noordenwind die knikt naar ons,
een gedachte die vloeit,
beelden doordrenkt met geschiedenis,
woorden op tekens
met idealen van geometrie.
* * *
ILLUSIES
Geluidloos rimpelen
op ons voorhoofd
de grenzen van de geschiedenis:
schuine blikken geworpen
naar de verzen van Homerus.
Illusies
vol schuld
verzoenen
gewonde fluisteringen
die echo’s werden
in verlichte grotten
van de dwazen en de onschuldigen.
* * *
HET EINDE
De smaak van fruit
blijft achter
in mijn mond,
maar de bitterheid van woorden
vernielt de wolken
en perst de sneeuw uit
die de kiezelstenen telt.
Maar je vertelde me nooit
waarom je mij bedroog,
waarom je met pijn
en onrecht wilde
zeggen dat het einde
altijd in tranen
wordt geworpen naar de vlammen.
* * *
AAN DE DODE DICHTER VAN DE DUISTERNIS
(ter ere van de dode ongepubliceerde dichter)
Goed gedaan!
Je hebt gewonnen!
Je moet geen spijt hebben.
Jouw ongepubliceerde gedichten
- vergeet dat nooit -
werden niet begraven,
hebben niet begeven
onder de kracht van de tijd.
Zoals goud
in de grond
zullen zij blijven bestaan
en nooit smelten.
Zij mogen dan al laat zijn
op een dag
zullen zij worden gegeven
aan de mensen,
en hun zoete,
eeuwige essentie
laten proeven.
* * *
REGELS EN VISIES
Het leven telt
de regels;
de zonsondergang hun uitzonderingen;
regen drinkt
de eeuwen op;
lente, onze dromen.
De arend ziet
de zonnestralen
en de jeugd, de visies.
* * *
WOORDKLEREN
Golven van circumflexen
stormen van bijwoorden,
windmolens van werkwoorden,
schelpen van weglatingstekens,
op het eiland van gedichten
van de ziel,
van de geest,
van de gedachte,
woordkleren
die je draagt
om te blijven duren!
* * *
ONTKENNINGEN
Een gebrul van auto’s
verzegelt de dageraad
met kort afgesneden antwoorden,
met koppige ontkenningen
die expliciet worden herhaald
bij elke zonsondergang.
* * *
WAT IK VRAAG
Een bol garen
fluisteren
verschrikt
mijn gebeden
Dwaze “ikken”
worden verstikt
zonder dat jij ooit
zult weten
wat ik vraag.
* * *
GRENZEN
Scherven van brillen
in de lege kamer
van de onverstaanbare fluisteringen,
bloeden
onze grenzen
leeg,
vullen
met pijnen
de streling van onze ziel.
* * *
ASSEN
De haard
wilde absoluut
een punt zetten
achter de zin,
waar de weg
van mijn dromen
stuitte
op het woord geluk
met gensters
van natte blokken
die ik had gehaald
uit dat binnenste van mij
dat ik durfde
laten verassen.
Bron: de auteur zelf
website auteur: http://www.geocities.com/dkraniotis/
(geplaatst op 30-11-2006)
terug naar boven
| DIMITRIS P. KRANIOTIS ( Larissa, Griekenland) vertaling: Henri Thijs |
| (© Dimitris Kraniotis) |
 | |  | |  | |  | |  | |  |
| Copyright © 2002/ 2009 't Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje, Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de schermresolutie van 1024 x 768 |