DE SLUIER VAN MIJN PENSEEL
      Lisette Waterschoot
GEDICHTEN (2)

VIER TWIJFELS

GELOOF

En wat als ik langs de buitenkant geen
weerglans zie?
In volle zon loop zonder schaduw?
Niets meer van voor en achter weet?

Moet ik dan de grond verwijten
dat hij me bedriegt
te vadsig om zijn werk te doen?

Of trippelen, dansen, kop links en rechts
gelijk de witte duif die
voor mijn voeten neerstrijkt?

Telefoondraden bezoeken?
Op drie meeuwen en mezelf botsen en
misschien
de lege vlek die ik op aarde zie, zelf invullen?

HOOP

nu ik, ver verwijderd van een zomeravond
die alleen de mijne was
langs een zee van te veel golven dwaal
in gedachten in nooit dezelfde mens

bleef alleen de einder op zijn plaats  
al de rest, voortdurend illegaal
overrompelde een middenrif
droeg heftige golven onweer aan

daarom leg ik me op de wind
die armen, benen, hoofd zal brengen
waar ik altijd zal willen slapen
en nieuw wakker worden

LIEFDE

hij veegt dan maar zijn zolen af
voorlopig is een mat een mat
resten oude grond

kijk, hij heeft gestrompeld
door beken van geboorte
is gestruikeld voor een gedrocht

de haag waarachter we ons verstopten
de weide beetje bij beetje uitgebreid
tot voor mijn neus

hij wil in  
hogere regionen
heeft altijd met vallen te maken gehad

ik ben driekoppig
gorgel om een lied
dans hem in het rond

BEROUW

omdat ik een beschuitje eet en me daarin
verslik
recht sta om water te reiken
aan mij die daar blijf zitten, stom gehik

en in een tekort aan zuurstof
zal verdrinken

giet ik me liever uit
in wat ik mis

wat moet ik anders doen
met handen
rillingen elke nacht
een schreeuw
aangestoken vuur  

daarom beroer ik je haar zoals ik doe
vul sprakeloos je oren

*

h. OLIESEL

het was onvermijdelijk
dat we met alle punten samenvielen
tot eeuwige ontmoeting

schijnbaar horizontaal
beseften rond te zijn
ergens anders en te ver

de einder noemden ze ons hier
verplaatsbaar daar: de einder

daarom vlogen we door de lucht
naar waar we landen wilden

plat geduwd
uitgerekt, tot alleen genot
in elke porie zuur en stof

kwamen terecht
in een voldane tekening
één enkele potloodstreep

*

VOORUITZICHTEN

het is een avond gelijk een andere
geen uitleg nodig voor de begrafenis
van wat te oud is

ons straks opnieuw
tot aangenomen kind maakt dat lustig
verder springt naar later

de glorie van de trampoline
tijd komt jong terug
kan ons vooruit herinneren

graaft er een leeftijd aan


*

LICHTSTRAAL

gisteren lachte
ik naar voorwerpen
zij terug omdat
wij elkander
raakten

met een mond
die zij niet hadden
niets dat anders werd
het kan nochtans   

lichtknop
stoelleuning en tafelblad zo hartelijk
zo verrassend
in mijn handen
zonder vingers mijn zinnen kittelend

wie kent hun ware zakelijke aard
wie de mijne
kom hier
geef uitleg  
ik ondervraag

*

WIELRENNEN

geen hoofdletterachtige geboorte
slechts een ontregeling van vliezen
een beamen van het water
en de aarde als een schoot

ze wierp me uit haar tijd
gaf me nog vlug een naam
zonder er bij stil te staan
vloeide ik door haar verder

wat is zeventig keer meer dan
nul, een afstand , een sprong
een overbruggen, een terug
verbazen, een besluit

mijn lichaam in de spiegel
mijn gezicht gelijnd
ik haal haar in
bij de volgende bocht win ik


pagina 1, 2, 3...volgende
NetBook nummer 55 uitgegeven door Het Prieeltje Online