PLUISJES OP JE HAND
Deen ENGELS
Netbook nummer
37
van
Het Prieeltje Online
          GEDICHTEN

MUZE

1.

hij gelooft heilig in de muze
maar hij wacht niet op haar
zomaar begint hij te schrijven
haar foto brengt geen inspiratie
hij legt zijn gedicht in de la
naast een kort gebed.

en dan opeens weken later
komt de muze
ze heeft zijn la geopend
en het gedicht gelezen
ze wekt hem en kust hem
en fluistert hem de goede woorden in.

2.

gedicht dat rammelt in de eerste regels
hij noemt het nog niet slecht
ook massa-extase bij tromgeroffel
start rommelig en ongecoördineerd
hij heeft een kind gezien dat bezig was
met zijn eerste stapjes
hij heeft het even gelezen het was
als het begin van een goed gedicht.

3.

hij was poëet en voelde zich
een journalist: precies beschreef hij
wat in de wereld was te zien
maar elke wereld was geschapen door hemzelf
met af en toe een schilfertje
erin van onze wereld die
soms ons omringde en soms hem.

*

HARTELIJK

zonder de vriendschap van mensen
kan ik wel leven
vrienden zijn pluisjes op je hand
laatst vergat ik heel even
mijn adem in te houden
en huphuphup daar vlogen
de pluisjes in het rond.

zonder de vriendschap van mensen
kan ik wel leven
maar met bomen ligt dat even anders
die staan stevig in de grond
zonder de bomen wordt alles
onzekerder moeilijker stiller.

hartelijkheid heb ik nodig
bomen die zeggen:
ben je nog bezig jonge tak
heb je nog zorgen?
o wat zijn bomen toch groot.

*

PAARDEN

naast de eenzame cowboy
had ik me neergezet
en probeerde net zo
treurig te kijken als hij

maar hij had een paard
en ik niet dus probeerde
hij net zo treurig
te kijken als ik en dat lukte

toen had ik een vriend
ik bezocht de saloon
de ranch en de prairie
met hem

*

VLOED


de zee stijgt een huis
het duin daalt een dak
water en duin staan gelijk
zandzakken ontbreken

op het duin leg ik me
hinderend het water neer
de zee windt zich op
de golven bedreigen

ik voel het touw van een vlag
moet ik hijsen of strijken?

o god het einde van de wereld
is toch niet op komst?

*

KROONTJE


toen hij nog met een kroontje op zijn hoofd
verjaardag in de klas mocht vieren waren
de feesten minder zwaar en vele jaren
zijn hem gewenst lang leven werd beloofd

nu is hij tachtig en tractaties zijn
er nog de kroon heeft hij maar weggesmeten
wat is t bezoek weer druk er wordt vergeten
naar huis te gaan wie rust wil krijgt meer wijn

als dit de kroon van werk en leven is
dan stop er maar eens mee t leven is geen gemis


*

DAGDROOM

maak mij voor één keer winnaar wimbledon
aleer ik een beroemdheid ben die won
en laat me eerste worden in de tour
voor drie vier kusjes van een oude hoer
en gun me na formule één de krans
van mooiste dode na de mooiste kans

*

GERIATER

aderverkalking en ouderdomsdoofheid
staar en chronische bronchitis
verwardheid en gewrichtsaandoeningen
maar bovenal die ontzettende
angst elke nacht opnieuw.
de geriater zegt dat alles
normaal verloopt maar
waaraan denkt ze
aan mijn nabije dood
of aan genezing?
euthanasiepillen rustigmakers en stenen
liggen in haar kast naast elkaar
ik volg de handbewegingen van de geriater
als ze dat merkt doet ze of ze
een traan wegveegt en dat is ook zo.
ze geeft mij overhaast
een stok om op te leunen
die geeft misschien wat steun
verlichting en genoegen
zegt zij.

*

GEZICHT

toen de eilander nog zien kon
lag hij hier ook en voelde
het water in zijn ogen komen.
het eiland waarvan hij nadien
de kust versterkte met zelfgemaakte
dijken en aanplant op het duin.
wordt de zeespiegel hoger vraagt hij de wind
omdat er nu eenmaal geen mensen wonen
en de wind jaagt de zee tot in zijn gezicht.
sta toe dat ik uitkijk
niet naar oceaan of heyerdahl
maar naar een even stenen vrouw.

*

INSLAG


zo triest was de wereld nog niet geweest
de handschriften van de bergen vielen uiteen
de zelfgemaakte grappen van rivieren verdwenen
de expressieve houdingen van wolken vervluchtigden.
zelfs clowns met bizarre schoenen geurden
naar mest van gekunstelde lippizaners en de
meteorologische dienst stopte alle adviezen en rapporten.
en of dat nog niet genoeg was struikelde ik
over een steen die niet eens van hier was maar van
een planeet heel ver weg met nieuwsgierige handen
waar was de mens eigenlijk waarom kon hij nog niets begrijpen?

*

NACHTLEVEN

's nachts als ik later naar bed ga
waag ik het niet meer
wat licht aan te steken om de
weg te vinden in de slaapkamer.
nog liever loop ik keihard tegen
de strijktafel en roep dan verdomme
wie heeft dat ding daar neergezet?
want dan hoor ik zacht gegrinnik.
dat zal mijn vrouw wel zijn denk ik
maar nee het is het spook
het spook uit mijn gedichten
had ik het maar nooit gemaakt?

*

VLOED

de zee stijgt een huis
het duin daalt een dak
water en duin staan gelijk
zandzakken ontbreken

op het duin leg ik me
hinderend het water neer
de zee windt zich op
de golven bedreigen

ik voel het touw van een vlag
moet ik hijsen of strijken?


*

INTREDE

vergeet niet direct bij bezoek aan
de schouwburg de groet aan het borstbeeld
van strauss ook wanneer je veel haast hebt
om nootjes te kopen voor straks want
de vleugel glijdt snel het verhoog af
je rent voor je leven maar strauss is
haast niet meer te redden van kwaadheid.

verwaarloos nu niets want de gasten
ze hebben hun passende kleding
al lang voor de middag betrokken
na ontvangst van kaartjes heb eerbied
zet zonwering op ter bescherming
want johann verrast ook 't gehoor van
de fan van de popmuziek naast je.

maar blauw blijft de donau hoewel ze
begint in het schwarzwald en ginds in
de zwarte zee eindigt opeens.


*

KAALKOP

wat hebben we aan de woestijnlynx
als we de fata morgana
van de kaalkopibis kunnen zien
door een marokkaanse kijker
met luchtspiegelingen?

nou daar is de woestijnlynx
het helemaal mee oneens
en schopt ons de kijker uit handen.

nu zien we weer marokko
zoals het is en als je zegt
dat het niet mooi is
heb je zand in je ogen
zegt allah in de moskee.


*

DREMPELTRIP


de voorstad valt niet mee
voor wie van elders volksverhuisden
ons accepteren faalt
voor velen die hier binnensuisden.

er zijn die drempeltjes
en grensjes voor te kleine voeten
en op je kreupelknieën
zul jij daar langzaam over moeten.

wij zullen straks verleren
de kunst van 't koele buitensluiten
als wij je vaker zien
en jou iets voorstads horen uiten.

t
erug naar boven
Copyright © 2004 't Prieeltje Online. All rights reserved. Webmaster: Henri Thijs