hij gelooft heilig in de muze maar hij wacht niet op haar zomaar begint hij te schrijven haar foto brengt geen inspiratie hij legt zijn gedicht in de la naast een kort gebed.
en dan opeens weken later komt de muze ze heeft zijn la geopend en het gedicht gelezen ze wekt hem en kust hem en fluistert hem de goede woorden in.
2.
gedicht dat rammelt in de eerste regels hij noemt het nog niet slecht ook massa-extase bij tromgeroffel start rommelig en ongecoördineerd hij heeft een kind gezien dat bezig was met zijn eerste stapjes hij heeft het even gelezen het was als het begin van een goed gedicht.
3.
hij was poëet en voelde zich een journalist: precies beschreef hij wat in de wereld was te zien maar elke wereld was geschapen door hemzelf met af en toe een schilfertje erin van onze wereld die soms ons omringde en soms hem.
*
HARTELIJK
zonder de vriendschap van mensen kan ik wel leven vrienden zijn pluisjes op je hand laatst vergat ik heel even mijn adem in te houden en huphuphup daar vlogen de pluisjes in het rond.
zonder de vriendschap van mensen kan ik wel leven maar met bomen ligt dat even anders die staan stevig in de grond zonder de bomen wordt alles onzekerder moeilijker stiller.
hartelijkheid heb ik nodig bomen die zeggen: ben je nog bezig jonge tak heb je nog zorgen? o wat zijn bomen toch groot.
*
PAARDEN
naast de eenzame cowboy had ik me neergezet en probeerde net zo treurig te kijken als hij
maar hij had een paard en ik niet dus probeerde hij net zo treurig te kijken als ik en dat lukte
toen had ik een vriend ik bezocht de saloon de ranch en de prairie met hem
*
VLOED
de zee stijgt een huis het duin daalt een dak water en duin staan gelijk zandzakken ontbreken
op het duin leg ik me hinderend het water neer de zee windt zich op de golven bedreigen
ik voel het touw van een vlag moet ik hijsen of strijken?
o god het einde van de wereld is toch niet op komst?
*
KROONTJE
toen hij nog met een kroontje op zijn hoofd verjaardag in de klas mocht vieren waren de feesten minder zwaar en vele jaren zijn hem gewenst lang leven werd beloofd
nu is hij tachtig en tractaties zijn er nog de kroon heeft hij maar weggesmeten wat is t bezoek weer druk er wordt vergeten naar huis te gaan wie rust wil krijgt meer wijn
als dit de kroon van werk en leven is dan stop er maar eens mee t leven is geen gemis
*
DAGDROOM
maak mij voor één keer winnaar wimbledon aleer ik een beroemdheid ben die won en laat me eerste worden in de tour voor drie vier kusjes van een oude hoer en gun me na formule één de krans van mooiste dode na de mooiste kans
*
GERIATER
aderverkalking en ouderdomsdoofheid staar en chronische bronchitis verwardheid en gewrichtsaandoeningen maar bovenal die ontzettende angst elke nacht opnieuw. de geriater zegt dat alles normaal verloopt maar waaraan denkt ze aan mijn nabije dood of aan genezing? euthanasiepillen rustigmakers en stenen liggen in haar kast naast elkaar ik volg de handbewegingen van de geriater als ze dat merkt doet ze of ze een traan wegveegt en dat is ook zo. ze geeft mij overhaast een stok om op te leunen die geeft misschien wat steun verlichting en genoegen zegt zij.
*
GEZICHT
toen de eilander nog zien kon lag hij hier ook en voelde het water in zijn ogen komen. het eiland waarvan hij nadien de kust versterkte met zelfgemaakte dijken en aanplant op het duin. wordt de zeespiegel hoger vraagt hij de wind omdat er nu eenmaal geen mensen wonen en de wind jaagt de zee tot in zijn gezicht. sta toe dat ik uitkijk niet naar oceaan of heyerdahl maar naar een even stenen vrouw.
*
INSLAG
zo triest was de wereld nog niet geweest de handschriften van de bergen vielen uiteen de zelfgemaakte grappen van rivieren verdwenen de expressieve houdingen van wolken vervluchtigden. zelfs clowns met bizarre schoenen geurden naar mest van gekunstelde lippizaners en de meteorologische dienst stopte alle adviezen en rapporten. en of dat nog niet genoeg was struikelde ik over een steen die niet eens van hier was maar van een planeet heel ver weg met nieuwsgierige handen waar was de mens eigenlijk waarom kon hij nog niets begrijpen?
*
NACHTLEVEN
's nachts als ik later naar bed ga waag ik het niet meer wat licht aan te steken om de weg te vinden in de slaapkamer. nog liever loop ik keihard tegen de strijktafel en roep dan verdomme wie heeft dat ding daar neergezet? want dan hoor ik zacht gegrinnik. dat zal mijn vrouw wel zijn denk ik maar nee het is het spook het spook uit mijn gedichten had ik het maar nooit gemaakt?
*
VLOED
de zee stijgt een huis het duin daalt een dak water en duin staan gelijk zandzakken ontbreken
op het duin leg ik me hinderend het water neer de zee windt zich op de golven bedreigen
ik voel het touw van een vlag moet ik hijsen of strijken?
*
INTREDE
vergeet niet direct bij bezoek aan de schouwburg de groet aan het borstbeeld van strauss ook wanneer je veel haast hebt om nootjes te kopen voor straks want de vleugel glijdt snel het verhoog af je rent voor je leven maar strauss is haast niet meer te redden van kwaadheid.
verwaarloos nu niets want de gasten ze hebben hun passende kleding al lang voor de middag betrokken na ontvangst van kaartjes heb eerbied zet zonwering op ter bescherming want johann verrast ook 't gehoor van de fan van de popmuziek naast je.
maar blauw blijft de donau hoewel ze begint in het schwarzwald en ginds in de zwarte zee eindigt opeens.
*
KAALKOP
wat hebben we aan de woestijnlynx als we de fata morgana van de kaalkopibis kunnen zien door een marokkaanse kijker met luchtspiegelingen?
nou daar is de woestijnlynx het helemaal mee oneens en schopt ons de kijker uit handen.
nu zien we weer marokko zoals het is en als je zegt dat het niet mooi is heb je zand in je ogen zegt allah in de moskee.
*
DREMPELTRIP
de voorstad valt niet mee voor wie van elders volksverhuisden ons accepteren faalt voor velen die hier binnensuisden.
er zijn die drempeltjes en grensjes voor te kleine voeten en op je kreupelknieën zul jij daar langzaam over moeten.
wij zullen straks verleren de kunst van 't koele buitensluiten als wij je vaker zien en jou iets voorstads horen uiten.