ANTI-HOLLANDIA door Frans Van Holland
POEME BATAVE
keek ik naar de wolken
naar de golven die kolken
onder de verheven juli zon
de golven bulderden en beukten
tegen de duinen
de vogeltjes lachten en n...
zingend in de tuinen
dol holden de hondjes in de golven
't strand verbleekte onder de razende zon
onder lange trillende stralen bedolven
in de zee duiken was 't enige wat nog kon
'n ooievaar schoot in de polder door de lucht
en gekkie-gekkie tolde rond z'n gezellin
spande snaren van zoete min
langs 'n stroompje ergens in een gehucht
'k stopte m'n fiets en sloeg hen lang gade
geen straaljagers verstoorden de rust
wat bootjes schommelden er tegen een kade
onder goud oud lover, zat van zotte lust
de musjes vielen ouderwets van hun dak
met open bekkies bij Kop van Land
in Dubbeldam werd ik onwel, 'k had lak
aan de mensheid en de zinderende weerstand
ben geen held
eerder 'n slapjanus
mij sla je zo uit 't veld
minus is m'n kanus
biljartlakens via geelkoper van grun naar groen
luieren tot aan den einder
met koeien erop, wel zestig of honderd miljoen
ook even zo veel schapen zijn d'r
fluwelen vlakten vol vreê en vee
smaragdgrassen met wat wit-zwart
dat iedere beschrijving tart
aan de Noordzee ! aan de Noordzee !
las in boskabouterduindorp Beukenoord :
"kom zonnelicht kom speel met mij
verdrijf de schaduw, maak me blij"
stond stil en schreef op dat woord
antilliaanse ritmes loeiden tot diep in de nacht
over de verschroeide daken
slapen kon alleen onder een laken
langzaam aan herwon ik al mijn kracht
voor m'n min groef 'k diepe kuilen
om te luisteren saâm naar de lachende meeuwen
maar 'k hoorde m'n broer schreeuwen en huilen
en 't duurde hemel al eeuwen en eeuwen
duinranden geurden wilde weelde
kinderkoppekens stuiterden boven gras
wieken in de verte waaiden om een as
zo blij dat ik deze schoonheid deelde
dan plenste 't plots over oranje pannen
en siste de hitte eruit
dikke druppels op de ruit
de hemelzon werd eventjes verbannen
koe zegt boe
hert springt uit bos
paddestoel uit mos
niets is ooit te moe
een kwatrijn per dag
is genoeg en hoewel meer mag
om onzin te voorkomen
is 't beter zich intetomen
"'n jaar is een punt in de spiraal van de tijd"
en de zon stroomt over m'n wangen
poes Minoes is weg vogeltjes vangen
'n hond kakt en een reiger schijt
o zomerblauw
o zonnedauw
vuur van goud
weideland wordt beukenwoud
nulpunt Rijksdriehoeksmeting Kadaster
rood laserpoint toren Lieve Vrouwe
min ! U ben ik getrouwe
houd m'n hand vast en vaster
lang dalen de vleugels van een vlinder
minnen onder zomerwolken
koetjes worden flink gemolken
van hot naar haar en van hier tot ginder
vanaf Dicky's dak keken we uit over de grote rivieren
maan hing en luisterde, in de stilte
stroomde het zoete water zachtjes naar 't zilte
de mensen lachten en ook de dieren
koffiepads gekocht op de bolle markt
witte zwanen banen zich 'n weg door 't blauwe
wanneer m'n handen lang glijden langs m'n lieve vrouwe
wordt zij keurig netjes bijgeharkt
de Duivelsberg op met 'n ouwe vrind
fluitend flitst-ie over de paden
rubber knarst grind
links en rechts ploppen talloze zaden
onder de parkbank krioelde 't van de mieren
o ! spinnen ik ken uw macht
'k hoorde in de twijgjes de vogeltjes tierelieren
o zon, verlicht mijn nacht
ben gek op je voetjes
je oortjes en de rest
je bips glooit zo zoetjes
van dons gedaan je nest
je teentjes zijn zo rood
speel je in de tuin der Godinnen ?
met jou is 't mooi minnen
niets bij jou gaat ooit dood
zwaluwen voor hun kleintjes schitsen
over de bronnen van de Maas
buitelen zwenken flitsen
mug Vlug is hun vliegend kaas
terug naar boven
keek ik naar de wolken
naar de golven die kolken
onder de verheven juli zon
de golven bulderden en beukten
tegen de duinen
de vogeltjes lachten en n...
zingend in de tuinen
dol holden de hondjes in de golven
't strand verbleekte onder de razende zon
onder lange trillende stralen bedolven
in de zee duiken was 't enige wat nog kon
'n ooievaar schoot in de polder door de lucht
en gekkie-gekkie tolde rond z'n gezellin
spande snaren van zoete min
langs 'n stroompje ergens in een gehucht
'k stopte m'n fiets en sloeg hen lang gade
geen straaljagers verstoorden de rust
wat bootjes schommelden er tegen een kade
onder goud oud lover, zat van zotte lust
de musjes vielen ouderwets van hun dak
met open bekkies bij Kop van Land
in Dubbeldam werd ik onwel, 'k had lak
aan de mensheid en de zinderende weerstand
ben geen held
eerder 'n slapjanus
mij sla je zo uit 't veld
minus is m'n kanus
biljartlakens via geelkoper van grun naar groen
luieren tot aan den einder
met koeien erop, wel zestig of honderd miljoen
ook even zo veel schapen zijn d'r
fluwelen vlakten vol vreê en vee
smaragdgrassen met wat wit-zwart
dat iedere beschrijving tart
aan de Noordzee ! aan de Noordzee !
las in boskabouterduindorp Beukenoord :
"kom zonnelicht kom speel met mij
verdrijf de schaduw, maak me blij"
stond stil en schreef op dat woord
antilliaanse ritmes loeiden tot diep in de nacht
over de verschroeide daken
slapen kon alleen onder een laken
langzaam aan herwon ik al mijn kracht
voor m'n min groef 'k diepe kuilen
om te luisteren saâm naar de lachende meeuwen
maar 'k hoorde m'n broer schreeuwen en huilen
en 't duurde hemel al eeuwen en eeuwen
duinranden geurden wilde weelde
kinderkoppekens stuiterden boven gras
wieken in de verte waaiden om een as
zo blij dat ik deze schoonheid deelde
dan plenste 't plots over oranje pannen
en siste de hitte eruit
dikke druppels op de ruit
de hemelzon werd eventjes verbannen
koe zegt boe
hert springt uit bos
paddestoel uit mos
niets is ooit te moe
een kwatrijn per dag
is genoeg en hoewel meer mag
om onzin te voorkomen
is 't beter zich intetomen
"'n jaar is een punt in de spiraal van de tijd"
en de zon stroomt over m'n wangen
poes Minoes is weg vogeltjes vangen
'n hond kakt en een reiger schijt
o zomerblauw
o zonnedauw
vuur van goud
weideland wordt beukenwoud
nulpunt Rijksdriehoeksmeting Kadaster
rood laserpoint toren Lieve Vrouwe
min ! U ben ik getrouwe
houd m'n hand vast en vaster
lang dalen de vleugels van een vlinder
minnen onder zomerwolken
koetjes worden flink gemolken
van hot naar haar en van hier tot ginder
vanaf Dicky's dak keken we uit over de grote rivieren
maan hing en luisterde, in de stilte
stroomde het zoete water zachtjes naar 't zilte
de mensen lachten en ook de dieren
koffiepads gekocht op de bolle markt
witte zwanen banen zich 'n weg door 't blauwe
wanneer m'n handen lang glijden langs m'n lieve vrouwe
wordt zij keurig netjes bijgeharkt
de Duivelsberg op met 'n ouwe vrind
fluitend flitst-ie over de paden
rubber knarst grind
links en rechts ploppen talloze zaden
onder de parkbank krioelde 't van de mieren
o ! spinnen ik ken uw macht
'k hoorde in de twijgjes de vogeltjes tierelieren
o zon, verlicht mijn nacht
ben gek op je voetjes
je oortjes en de rest
je bips glooit zo zoetjes
van dons gedaan je nest
je teentjes zijn zo rood
speel je in de tuin der Godinnen ?
met jou is 't mooi minnen
niets bij jou gaat ooit dood
zwaluwen voor hun kleintjes schitsen
over de bronnen van de Maas
buitelen zwenken flitsen
mug Vlug is hun vliegend kaas
terug naar boven
 | |  | |  | |  | |  | |  |