 |  |  |  |  |
| JOKE KAVIAAR |
BEVRIJDINGSDAG? VOOR WIE?
Bevrijdingsdag, 5 mei 2005. Een homoseksuele journalist uit de Verenigde
Staten is in elkaar geslagen in Amsterdam. Het kan niemand ontgaan zijn. Hoe
kan het, dat zoiets in Amsterdam gebeurt? Bij ons gebeuren zulke dingen
niet! Alles is tip top okee in dit land en ja, we zijn terecht verontwaardigd!
Homo’s discrimineren is toch voorbehouden aan de Islam? Oh ja, en aan het
Vaticaan, dat Spaanse ambtenaren van de burgerlijke stand oproept geen
homohuwelijken te sluiten.
Nee. Potenrammen? Toch niet in de Gay Capital of the World? Toch niet in
Nederland?
Bevrijdingsdag, 5 mei 2005. Een homoseksuele vluchteling uit Libië wordt
voor de tweede keer gedeporteerd. De eerste keer was het mislukt. Pech voor
verantwoordelijk minister Rita Verdonk; hij had scheermesjes ingeslikt, want
alles is beter dan terug naar de Libische cel, waar martelingen aan de orde
van de dag zijn. Alles is beter, zelfs het slikken van scheermesjes. Het moet
aanvoelen als jezelf de strot doorsnijden. Toch is dat veruit te verkiezen
boven terugkeren naar die martelingen en die cel, enkel en alleen wegens de
misdaad van het tonen van je liefde! Tja, jammer Rita. Het beulswerk moest
even wachten. Hij hield nog liever de eer aan zichzelf.
En, was Nederland verontwaardigd? Hoezo? Waarom? Is er wat gebeurd
dan? Voor Wessam uit Libië stond er geen artikel in de krant. Toen niet en
nu ook niet, nu de deportatie eindelijk slaagde, op bevrijdingsdag, het geweld
waarmee dit gebeurde gesmoord in een nieuw bevrijdingslied. ‘Ga maar
bovenop hem zitten, breek zijn vingers maar!’, zullen ze geroepen hebben,
toen ze hem overmeesterden. Nee, voor Wessam geen verontwaardiging.
Hooguit, en alweer achteraf, wat kamervragen, maar daar lult onze minister
zich wel weer uit.
Maar wíj moeten zeggen: ‘Tot hier en niet verder!’ En dat hadden we al zoveel
eerder moeten doen! En dat moeten we elke dag weer doen, tot dit ophoudt.
Maar kijk, daar komt de minister weer met haar cijfertjes. En hier, daar heb
je weer zo’n IND ambtenaar die wel even wil verklaren dat het zo goed gaat
met de dienst. Let wel, met de dienst, niet met de vluchtelingen. Zet snel de
televisie aan! Want daar spreekt de minister president, over normen en
waarden!
Weet u wat de norm is, hier in Nederland? Racisme! Dat is de norm.
Achterdocht. Ook heel normaal. En waarden? Vrijheid? Gastvrijheid?
Prachtig! Maar alleen voor onszelf! Als over een aantal maanden de Gay
Parade weer door de Amsterdamse grachten vaart, zal iedereen Wessam uit
Libië vergeten zijn. Vorig jaar zal hij er misschien nog zelf bij zijn geweest,
samen met zijn partner, Maurits. Zullen ze gedanst hebben op één van die
boten, of aan de kade? Ze zullen elkaar in elk geval, waar dan ook, omhelst
hebben en gekust, want dat is in Nederland niet verboden. Het is een van de
weinige goede dingen die ik nog wel eens zie in dit land, deze openheid, en het
kan me niet uitbundig genoeg zijn. Ja, laat de mensen zichzelf zijn. Laat de
mensen zijn.
Ja, minister Verdonk en premier Balkenende van de Staat der Nederlanden
anno 2005; dát is een waarde: dat de mens in zijn waarde wordt gelaten. Dat
íeder mens in zijn waarde wordt gelaten! En dat alle grenzen daartoe
openstaan. Het enige goede dat u nu kunt doen, is uw verantwoordelijkheid
nemen, uw ontslag indienen en de aangerichte schade ongedaan maken, áls en
voorzover dat nog kan, voor alle vluchtelingen die hier als het uitschot der
aarde worden behandeld. Maar om te beginnen voor Wessam en zijn vriend
Maurits, die nu over de telefoon vanuit Libië moet horen van zijn
levenspartner hoe hij op de vlucht is geslagen op het vliegveld van Tripoli, en
hoe hij, met een gebroken vinger en zonder een draad aan zijn lijf, na drie
dagen niet gegeten te hebben en mishandeld te zijn door de marechaussee,
moet zien te overleven in een land waar hij wordt opgejaagd. Hoe hij nergens
kan blijven, omdat hij anders wordt gevonden en opgepakt, en weer
gemarteld. Maurits heeft niet eens afscheid van hem kunnen nemen.
Rita Verdonk en Jan Peter Balkenende, jullie faciliteren de misdaad, het
racisme, de intolerantie, collaboreren met totalitaire regimes. Hoe blind
kunnen mensen nog langer zijn? Moeten we die Libische martelingen soms op
de Dam in Amsterdam publiekelijk laten uitvoeren, voordat het Nederlandse
volk ziet wat voor een barbaarse praktijken u, namens de Nederlandse
regering en namens het Nederlandse volk, er op na houdt?! Want wie
uitlevert aan de beul, is zelf een beul.
En beulen, die dienen gestraft te worden.
Joke Kaviaar, 8 mei 2005
NB! Het volledige relaas van Wessams partner Maurits is te vinden op: http://www.
buitenlandsepartner.nl/forum/viewtopic.php?t=5554
(geplaatst op 10-05-2005)
Bevrijdingsdag, 5 mei 2005. Een homoseksuele journalist uit de Verenigde
Staten is in elkaar geslagen in Amsterdam. Het kan niemand ontgaan zijn. Hoe
kan het, dat zoiets in Amsterdam gebeurt? Bij ons gebeuren zulke dingen
niet! Alles is tip top okee in dit land en ja, we zijn terecht verontwaardigd!
Homo’s discrimineren is toch voorbehouden aan de Islam? Oh ja, en aan het
Vaticaan, dat Spaanse ambtenaren van de burgerlijke stand oproept geen
homohuwelijken te sluiten.
Nee. Potenrammen? Toch niet in de Gay Capital of the World? Toch niet in
Nederland?
Bevrijdingsdag, 5 mei 2005. Een homoseksuele vluchteling uit Libië wordt
voor de tweede keer gedeporteerd. De eerste keer was het mislukt. Pech voor
verantwoordelijk minister Rita Verdonk; hij had scheermesjes ingeslikt, want
alles is beter dan terug naar de Libische cel, waar martelingen aan de orde
van de dag zijn. Alles is beter, zelfs het slikken van scheermesjes. Het moet
aanvoelen als jezelf de strot doorsnijden. Toch is dat veruit te verkiezen
boven terugkeren naar die martelingen en die cel, enkel en alleen wegens de
misdaad van het tonen van je liefde! Tja, jammer Rita. Het beulswerk moest
even wachten. Hij hield nog liever de eer aan zichzelf.
En, was Nederland verontwaardigd? Hoezo? Waarom? Is er wat gebeurd
dan? Voor Wessam uit Libië stond er geen artikel in de krant. Toen niet en
nu ook niet, nu de deportatie eindelijk slaagde, op bevrijdingsdag, het geweld
waarmee dit gebeurde gesmoord in een nieuw bevrijdingslied. ‘Ga maar
bovenop hem zitten, breek zijn vingers maar!’, zullen ze geroepen hebben,
toen ze hem overmeesterden. Nee, voor Wessam geen verontwaardiging.
Hooguit, en alweer achteraf, wat kamervragen, maar daar lult onze minister
zich wel weer uit.
Maar wíj moeten zeggen: ‘Tot hier en niet verder!’ En dat hadden we al zoveel
eerder moeten doen! En dat moeten we elke dag weer doen, tot dit ophoudt.
Maar kijk, daar komt de minister weer met haar cijfertjes. En hier, daar heb
je weer zo’n IND ambtenaar die wel even wil verklaren dat het zo goed gaat
met de dienst. Let wel, met de dienst, niet met de vluchtelingen. Zet snel de
televisie aan! Want daar spreekt de minister president, over normen en
waarden!
Weet u wat de norm is, hier in Nederland? Racisme! Dat is de norm.
Achterdocht. Ook heel normaal. En waarden? Vrijheid? Gastvrijheid?
Prachtig! Maar alleen voor onszelf! Als over een aantal maanden de Gay
Parade weer door de Amsterdamse grachten vaart, zal iedereen Wessam uit
Libië vergeten zijn. Vorig jaar zal hij er misschien nog zelf bij zijn geweest,
samen met zijn partner, Maurits. Zullen ze gedanst hebben op één van die
boten, of aan de kade? Ze zullen elkaar in elk geval, waar dan ook, omhelst
hebben en gekust, want dat is in Nederland niet verboden. Het is een van de
weinige goede dingen die ik nog wel eens zie in dit land, deze openheid, en het
kan me niet uitbundig genoeg zijn. Ja, laat de mensen zichzelf zijn. Laat de
mensen zijn.
Ja, minister Verdonk en premier Balkenende van de Staat der Nederlanden
anno 2005; dát is een waarde: dat de mens in zijn waarde wordt gelaten. Dat
íeder mens in zijn waarde wordt gelaten! En dat alle grenzen daartoe
openstaan. Het enige goede dat u nu kunt doen, is uw verantwoordelijkheid
nemen, uw ontslag indienen en de aangerichte schade ongedaan maken, áls en
voorzover dat nog kan, voor alle vluchtelingen die hier als het uitschot der
aarde worden behandeld. Maar om te beginnen voor Wessam en zijn vriend
Maurits, die nu over de telefoon vanuit Libië moet horen van zijn
levenspartner hoe hij op de vlucht is geslagen op het vliegveld van Tripoli, en
hoe hij, met een gebroken vinger en zonder een draad aan zijn lijf, na drie
dagen niet gegeten te hebben en mishandeld te zijn door de marechaussee,
moet zien te overleven in een land waar hij wordt opgejaagd. Hoe hij nergens
kan blijven, omdat hij anders wordt gevonden en opgepakt, en weer
gemarteld. Maurits heeft niet eens afscheid van hem kunnen nemen.
Rita Verdonk en Jan Peter Balkenende, jullie faciliteren de misdaad, het
racisme, de intolerantie, collaboreren met totalitaire regimes. Hoe blind
kunnen mensen nog langer zijn? Moeten we die Libische martelingen soms op
de Dam in Amsterdam publiekelijk laten uitvoeren, voordat het Nederlandse
volk ziet wat voor een barbaarse praktijken u, namens de Nederlandse
regering en namens het Nederlandse volk, er op na houdt?! Want wie
uitlevert aan de beul, is zelf een beul.
En beulen, die dienen gestraft te worden.
Joke Kaviaar, 8 mei 2005
NB! Het volledige relaas van Wessams partner Maurits is te vinden op: http://www.
buitenlandsepartner.nl/forum/viewtopic.php?t=5554
(geplaatst op 10-05-2005)
( Noot van de redactie: bovenstaande tekst van Joke Kaviaar heeft duidelijk
betrekking op Nederlandse toestanden. Maar aangezien het thema ervan een
Europees karakter heeft en ook veel parallellen vertoont met ons Belgisch
vreemdelingenbeleid vinden we het zeer opportuun ook de Belgische surfers te
sensibiliseren voor dit belangwekkend onderwerp dat deel uitmaakt van ons huidig
maatschappelijk bestel)
terug naar boven
betrekking op Nederlandse toestanden. Maar aangezien het thema ervan een
Europees karakter heeft en ook veel parallellen vertoont met ons Belgisch
vreemdelingenbeleid vinden we het zeer opportuun ook de Belgische surfers te
sensibiliseren voor dit belangwekkend onderwerp dat deel uitmaakt van ons huidig
maatschappelijk bestel)
terug naar boven
| © 2002/ 2005 't Prieeltje Online. Disclaimer. Webdesign: Henri Thijs. 't (muzen-)Koeriertje , Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 0032477794783. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |