|
Gedichten van Hans Kilian
LATER
Het licht valt gelaagder in de tuinen nu, en geler. Stilte heerst, of er staat misschien alleen een radio aan.
Zacht fluistert de elektriciteit, er is de geur van vlees, of wellicht slechts het verlangen ernaar. In de vissenkom breekt het late avondlicht.
Er is niemand meer buiten te bekennen in het halfduister, hooguit een wijkende schim ergens achterin het donker.
BETER
Liever een verloren liefde dan geen. Liever hopeloos mislukt dan nooit iets ondernomen. Beter vruchteloos wachten dan niets meer verwachten.
Een raam dat dichtklapt, biedt meer dan helemaal geen uitzicht. Regen is althans weer en ernstig trachten meer dan niet eens proberen. Een verbroken vriendschap is altijd nog waardevoller dan een nooit geslotene.
Liever meer verleden achter mij dan nooit toekomst voor mij.
WAT IEDEREEN WEET
Iedereen weet hoe het moet.
Houd je op de vlakte want de waarheid ligt in het midden, dus de meeste stemmen tellen en wie zwijgt stemt toe.
Geluk is niet te koop, dus doe maar langzaamaan, dan breekt het lijntje niet, want ook de liefde maakt blind en oude vaten roesten niet.
Lekker is maar een vinger lang en bloemen verwelken, schepen vergaan. Oorlog is een noodzakelijk kwaad; het is jij of ik, het is nu of nooit.
Iedereen weet het zo goed.
Als je uit de band springt, is het einde zoek, doe daarom maar gewoon, dan doe je al gek genoeg: Zo gewonnen is zo geronnen.
En wie niet wil leren, nou, die moet maar voelen, want later spreek je wel anders. Ieder weet: ondank is 's werelds loon en misbruik wordt gestraft.
Houd je dus maar gewoon van de domme; ook het hemd is nader dan de rok, want er is geen beginnen aan, er valt niet aan te ontkomen:
Iedereen weet het maar al te goed.
BAGDAD
Ik draag onder mijn boernoes een uniform en ik woon in Bagdad. Ik heet saddam hoesein, ik heet o.a. saddam hoesein. en ik woon in bagdad. Ik draag zoveel namen en ik woon in bagdad. Ik ben de voorkant van een volksheld. O beminde generalen, zie mijn duivelsoog, in bagdad. Volg mij over de moeder van alle veldslagen. Vele nachten bid en droom ik. Mijn land is geblakerd, ziet ge wel. Mijn duivelsoog is de radar van Uw leveranties: SCUT! Dank U, Heren ! Maar nu er angst in het witte huis heerst, waar men in de kamers mijn radio-stem kan horen, en in de straten van londen, roep ik de heilige oorlog uit, moordzuchtige minaretten in bagdad.
Ge wilt dat ik dood was ? Ik sta hier met exorsit, met baret, met kepi. Mijn lichaam is log en zwaar en zwaar van de resten nebukatnezar en alexander en khomeini en herzel.
Bush is mijn heraut, maar hij weet 't niet : hij trompetteert zijn propaganda rond en koopt cocaïne in panama, verkwanselt democratieën op de zwarte markt. Val aan, generalen !
Ik woon als een koudvuren wond in bagdag. O soldaten, zie de paradox van Uw lijden. Neem mijn bloed, het is uw olie. In het paradijs der gelukzaligen zal ik op u wachten. Omhels mij, koester mij, mijn ideeën blijven als de woestijnstormen weer zijn gaan liggen. Men noemt mij de dief van Koeweit, maar als u ben ik geschapen door allah.
website auteur: http://www.chroom.net/kilian
terug naar boven
|
|