 |  |  |  |  |
GEDICHT VAN KAREL DE PELSEMAEKER (2)
MIJN GRAFSCHRIFT
Zullen ze mij in een put begraven,
waar ik in ‘t grondwater verdrink?
Of zal ik een plaatsje krijgen
onder een perk agaven?
Of onder wilde heide
en Diestiaanse stenen,
waar wind en stormen dreigen.
Zullen ze me onder ’n arduin neerleggen,
in de schaduw van ’n kerk of kathedraal?
Beter zou ik ’t vinden, dat ze me
aan de Ierse kusten lieten rusten.
Of liever nog, tussen de Vlaamse velden,
waar klaprozen -Vrede - uitstralen.
In de maag van een wolf of een aasgier,
m’n eindbestemming zal ik zeker vinden.
Tenzij mijn asresten door de wind gedragen,
over de wereld blijven dwalen.
Of zal een atoomwolk mijn moleculen
het eindloze heelal instuwen?
Of word ik door natuurgeweld bedolven?
Ik hou het meer bij ’t laatste om uit te luwen.
Neen!
’k Wil niet bovenop een heuvel liggen,
ook het monotoon gemaaide grasveld,
‘ligt zo ver van mijn huis’.
Ik heb liever de drop van natte bomen,
nabij een kreek en rietgeruis,
waar ik niet veel wind moet vangen,
want ook in ’t leven, kies ik voor ’n bries.
Het liefst zou ik -zelfs in de winter-,
onder een groene zode, van madelief
en klaver liggen.
Een simpele epitaaf in bloementaal,
zou dan bovenop mijn dode lichaam staan.
(geplaatst op 30-10-2006)
Lees nog meer gedichten van deze dichter op deze site, klik hier!
terug naar boven
MIJN GRAFSCHRIFT
Zullen ze mij in een put begraven,
waar ik in ‘t grondwater verdrink?
Of zal ik een plaatsje krijgen
onder een perk agaven?
Of onder wilde heide
en Diestiaanse stenen,
waar wind en stormen dreigen.
Zullen ze me onder ’n arduin neerleggen,
in de schaduw van ’n kerk of kathedraal?
Beter zou ik ’t vinden, dat ze me
aan de Ierse kusten lieten rusten.
Of liever nog, tussen de Vlaamse velden,
waar klaprozen -Vrede - uitstralen.
In de maag van een wolf of een aasgier,
m’n eindbestemming zal ik zeker vinden.
Tenzij mijn asresten door de wind gedragen,
over de wereld blijven dwalen.
Of zal een atoomwolk mijn moleculen
het eindloze heelal instuwen?
Of word ik door natuurgeweld bedolven?
Ik hou het meer bij ’t laatste om uit te luwen.
Neen!
’k Wil niet bovenop een heuvel liggen,
ook het monotoon gemaaide grasveld,
‘ligt zo ver van mijn huis’.
Ik heb liever de drop van natte bomen,
nabij een kreek en rietgeruis,
waar ik niet veel wind moet vangen,
want ook in ’t leven, kies ik voor ’n bries.
Het liefst zou ik -zelfs in de winter-,
onder een groene zode, van madelief
en klaver liggen.
Een simpele epitaaf in bloementaal,
zou dan bovenop mijn dode lichaam staan.
(geplaatst op 30-10-2006)
Lees nog meer gedichten van deze dichter op deze site, klik hier!
terug naar boven
| © 2002/ 2006 't Prieeltje Online. Disclaimer. Webdesign: Henri Thijs. 't (muzen-)Koeriertje , Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje, Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 0032477794783. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |