 |  |  |  |  |
GEDICHTEN VAN KAREL DE PELSEMAEKER
KONING WINTER
Hij maakt ijsschorsen op het water
kijkt met rode ogen toe.
Met een gefronst voorhoofd,
denkt hij aan later.
Aan vogels doodmoe,
waarvan de zang al lang is
uitgedoofd.
De bomen staan kaal als 'n skelet,
monotoon en, ijzig koud.
De hemel hangt laag en bedekt,
met sneeuwvlokken het woud.
Bevroren bos, kathedraal met gangen,
waarover zilverwitte neergebogen takken
hangen.
De beken lijken van albastmarmer,
gekantwerkt aan de boorden.
Alleen de Winterkoning in het verdorde lover,
zingt zijn lied in korte akkoorden.
In het paleis waar de Wintervorst regeert,
wordt heel rustig tussen kille witte lakens
gemediteerd.
* * *
DE LEEUWERIK
Zingen en Vliegen Vlieglied
Wanneer de dag heldere einders brengt
Uit de duisternis langzaam ontplooit
Dan klimt de leeuwerik zingend
Boven de frisse morgendauw, hoger zingend
Zingend hoger,boven weerklinken zijn strofen;
Met de hemel in gedachte fladdert hij zijn vlucht
Alsof hij houdt van het licht en de goden
Maar met vermoeide vleugels en uitstervend lied,
Valt hij steeds op de aarde terug.
Verrezen vogel, embleem van lentegeest
Van wie het prilste geluid als
Muziek naar de wolken stijgt,
Maar helaas verstrikt door het leven
Met de wereld gebonden blijft
Miskend door de goden voert hij zijn bittere strijd
Hij voert die ijdel met de wind
En met de donkere geesten op d' aarde
Opdat zijn nest hem eist.
(geplaatst op 15-08-2006)
Lees nog meer gedichten van deze dichter op deze site, klik hier!
terug naar boven
KONING WINTER
Hij maakt ijsschorsen op het water
kijkt met rode ogen toe.
Met een gefronst voorhoofd,
denkt hij aan later.
Aan vogels doodmoe,
waarvan de zang al lang is
uitgedoofd.
De bomen staan kaal als 'n skelet,
monotoon en, ijzig koud.
De hemel hangt laag en bedekt,
met sneeuwvlokken het woud.
Bevroren bos, kathedraal met gangen,
waarover zilverwitte neergebogen takken
hangen.
De beken lijken van albastmarmer,
gekantwerkt aan de boorden.
Alleen de Winterkoning in het verdorde lover,
zingt zijn lied in korte akkoorden.
In het paleis waar de Wintervorst regeert,
wordt heel rustig tussen kille witte lakens
gemediteerd.
* * *
DE LEEUWERIK
Zingen en Vliegen Vlieglied
Wanneer de dag heldere einders brengt
Uit de duisternis langzaam ontplooit
Dan klimt de leeuwerik zingend
Boven de frisse morgendauw, hoger zingend
Zingend hoger,boven weerklinken zijn strofen;
Met de hemel in gedachte fladdert hij zijn vlucht
Alsof hij houdt van het licht en de goden
Maar met vermoeide vleugels en uitstervend lied,
Valt hij steeds op de aarde terug.
Verrezen vogel, embleem van lentegeest
Van wie het prilste geluid als
Muziek naar de wolken stijgt,
Maar helaas verstrikt door het leven
Met de wereld gebonden blijft
Miskend door de goden voert hij zijn bittere strijd
Hij voert die ijdel met de wind
En met de donkere geesten op d' aarde
Opdat zijn nest hem eist.
(geplaatst op 15-08-2006)
Lees nog meer gedichten van deze dichter op deze site, klik hier!
terug naar boven
| © 2002/ 2006 't Prieeltje Online. Disclaimer. Webdesign: Henri Thijs. 't (muzen-)Koeriertje , Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje, Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 0032477794783. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |