 |  |  |  |  |
GEDICHTEN VAN ANTOINETTE SISTO (3)
FIRMAMENT
Schaduw
achter schaduw
pas ik jigsaw puzzel stukjes
tot een nacht
van indigo aaneen.
Luister
de nachtegalen
zwijgen koppig
hier vannacht
en dichters zelfs
in alle talen.
Fnuikend is dit venster
van verleden tijd
voorbije klanken
is er dan geen heilzaam of verboden surrogaat
voor wie niet slaapt
o dronken Morfeus?
voor wie zich tussen
koude lakens om
en nog eens om draait
de naden
aan het firmament
met woorden
of fluwelen handschoen
niet gladgestreken krijgt?
uit de bundel "Het verre huis" Opwenteling, 2006
OCHTENDLICHT
Geen vaag of nieuw besef
weegt op mijn borst
als dons zo dicht
nu het huis
waarin ik wakker word
hetzelfde huis
als altijd is.
Het lege kussen
dat gekreukeld
naast het mijne ligt
het kent nog niet de vormen
van een trouw gemis
of jouw gezicht.
Contouren van de dag van gisteren
heeft mijn roes
zowaar gewist
fragmenten van gedachten
gekrast
in een vertrouwd handschrift.
Binnen danst
serener daglicht
vluchtig
rond mijn dun gordijn
in licht en schaduw kaatst het
op de wand
een abstract landschap.
Een niemandsland
waarin ik
zo behaaglijk sluimer
vooralsnog.
uit de bundel "Het verre huis" Opwenteling, 2006
website auteur : http://antoinettesisto.web-log.nl
(geplaatst op 15-01-2008)
Lees nog meer gedichten van deze auteur op deze site: klik hier!
terug naar boven
FIRMAMENT
Schaduw
achter schaduw
pas ik jigsaw puzzel stukjes
tot een nacht
van indigo aaneen.
Luister
de nachtegalen
zwijgen koppig
hier vannacht
en dichters zelfs
in alle talen.
Fnuikend is dit venster
van verleden tijd
voorbije klanken
is er dan geen heilzaam of verboden surrogaat
voor wie niet slaapt
o dronken Morfeus?
voor wie zich tussen
koude lakens om
en nog eens om draait
de naden
aan het firmament
met woorden
of fluwelen handschoen
niet gladgestreken krijgt?
uit de bundel "Het verre huis" Opwenteling, 2006
OCHTENDLICHT
Geen vaag of nieuw besef
weegt op mijn borst
als dons zo dicht
nu het huis
waarin ik wakker word
hetzelfde huis
als altijd is.
Het lege kussen
dat gekreukeld
naast het mijne ligt
het kent nog niet de vormen
van een trouw gemis
of jouw gezicht.
Contouren van de dag van gisteren
heeft mijn roes
zowaar gewist
fragmenten van gedachten
gekrast
in een vertrouwd handschrift.
Binnen danst
serener daglicht
vluchtig
rond mijn dun gordijn
in licht en schaduw kaatst het
op de wand
een abstract landschap.
Een niemandsland
waarin ik
zo behaaglijk sluimer
vooralsnog.
uit de bundel "Het verre huis" Opwenteling, 2006
website auteur : http://antoinettesisto.web-log.nl
(geplaatst op 15-01-2008)
Lees nog meer gedichten van deze auteur op deze site: klik hier!
terug naar boven
| © design 2002/ 2008 't Prieeltje Online. Disclaimer. Webmaster: Henri Thijs. 't (muzen-)Koeriertje , Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje, Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 0032477794783. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |