 |  |  |  |  |
GEDICHTEN VAN ANTOINETTE SISTO
WINTERLICHT
Eens keek ik aandachtiger
door een ander raam
naar buiten
toen de schaatsers
langs de kade
nog uitbundig zingend
huiswaarts reden
lange achten trokken
rondom wakken
in het dunste ijs.
Geen schittering
was witter
dan het wit
van korte dagen
omgekeerd
was er een nacht
een firmament
van duizelingen
jouw maan
lachte verstolen
door de warme adem
op mijn ruit
hoe jeugdig
en hoe mysterieus
hoe kan ik dat vergeten?
* * *
VERBLIJF
Je schenkt me
deze nieuwe kans
de regelmaat van dagen
breng ik
in lichte kamers door
gelucht, gestoft
met kalme hand
waar varens
in de vensterbank
in stille ijver groeien
met ruime scheuten water
zo plichtsgetrouw verzorgd
je zegt dat wit
een kleur van rust is strijkt de kreukels
uit mijn laken
opent serredeuren
altijd zichtbaar
op een kier
het ochtendblad
ligt naast mijn bord
o lichte vlinder
van papier
je vleugels vouw ik zelf uiteen
onthult mijn dag zich zonder vrees?
ik zou hier kunnen wonen
dit huis waar spiegels zeldzaam zijn
waar ramen zon doorlaten
gefilterd
zonder schone schijn.
uit "Het verre huis" (Opwenteling, Eindhoven 2006)
website auteur : http://antoinettesisto.web-log.nl
(geplaatst op 30-10-2006)
Lees nog meer gedichten van deze auteur op deze site: klik hier!
terug naar boven
WINTERLICHT
Eens keek ik aandachtiger
door een ander raam
naar buiten
toen de schaatsers
langs de kade
nog uitbundig zingend
huiswaarts reden
lange achten trokken
rondom wakken
in het dunste ijs.
Geen schittering
was witter
dan het wit
van korte dagen
omgekeerd
was er een nacht
een firmament
van duizelingen
jouw maan
lachte verstolen
door de warme adem
op mijn ruit
hoe jeugdig
en hoe mysterieus
hoe kan ik dat vergeten?
* * *
VERBLIJF
Je schenkt me
deze nieuwe kans
de regelmaat van dagen
breng ik
in lichte kamers door
gelucht, gestoft
met kalme hand
waar varens
in de vensterbank
in stille ijver groeien
met ruime scheuten water
zo plichtsgetrouw verzorgd
je zegt dat wit
een kleur van rust is strijkt de kreukels
uit mijn laken
opent serredeuren
altijd zichtbaar
op een kier
het ochtendblad
ligt naast mijn bord
o lichte vlinder
van papier
je vleugels vouw ik zelf uiteen
onthult mijn dag zich zonder vrees?
ik zou hier kunnen wonen
dit huis waar spiegels zeldzaam zijn
waar ramen zon doorlaten
gefilterd
zonder schone schijn.
uit "Het verre huis" (Opwenteling, Eindhoven 2006)
website auteur : http://antoinettesisto.web-log.nl
(geplaatst op 30-10-2006)
Lees nog meer gedichten van deze auteur op deze site: klik hier!
terug naar boven
| © design 2002/ 2007 't Prieeltje Online. Disclaimer. Webmaster: Henri Thijs. 't (muzen-)Koeriertje , Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje, Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 0032477794783. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |