 |  |  |  |  |
| ERIC ROSSEEL (°Bekegem 1950) |
“EEN FILOSOOF BEZIELD DOOR POËZIE”
Inleiding
Eric ROSSEEL is voor de lezers van dit E-Zine alleszins geen onbekende meer, vermits
hij reeds twee NetBooks (nummer 47 en 48) publiceerde bij onze digitale uitgeverij.
Onze uitgeverij draagt deze auteur een warm hart toe omwille van zijn opvallend groot
talent als dichter dat zich in het bijzonder uit door een grote verscheidenheid aan
stijlen en onderwerpen en door het intellectueel verfijnd niveau van de inhoud van zijn
gedichten. Onze publicaties op het net van zijn gedichten zijn blijkbaar aan de
buitenwereld niet ontgaan, vermits hij onlangs een gedrukte plublicatie aangeboden
kreeg van een nieuwe kleine uitgeverij HET ZINKEND SCHIP gerund vanuit
Amsterdam door de ons allerbekende Fernand Ronsmans. De bundel REUTEL kwam
aldus tot stand en bevat een grote selectie van zijn talrijke gedichten die hij in de loop
van zijn carrière schreef.
Het Zinkend Schip gaf op zijn website en in de bundel zelf een bondig commentaar dat
ons zeer zinvol leek en waaruit wij hier welwillend plukken om Eric Rosseel als
waardevol dichter voor te stellen in onze introductiegalerij waarin hij zeker een eervol
plaatsje verdient.
Biografische schets
Eric Rosseel werd geboren in 1950 te Bekegem in West-Vlaanderen. Hij brengt zijn
jeugd door in het subregionaal centrum Koekelare. In de eenzaamheid van de jeugd
leert hij de poëzie kennen, het marxisme, de psychoanalyse, de drank, en nog zoveel
meer dan dat, ook...de liefde. In 1970 verlaat hij Koekelare voor Brussel waar hij, in de
nasleep van Mei 1968, op eigen kosten psychologie studeert. In 1982 brengt hij het
zelfs tot doctor in de Psychologische Wetenschappen. In 1985 publiceert hij "Ruiters
en Ridders van de Lege Dageraad", over de toenemende polorisatie tussen ecologisten
en neo-liberalen. Van 1985 tot 1990 verdiept hij zich in het werk van Fernando Pessoa
waarvan hij de volgende uitspraak als zijn lijfspreuk als dichter aanneemt: " al wat ik
nodig heb is een beetje filosofie en een aspirine". Deze zinssnede is tevens de titel van
zijn persoonlijke website. In 1991 wordt hij benoemd tot voltijds docent aan de VUB.
Vanaf 1990: begin van de chronische apnoë en verergerende manisch-depressieve
psychose. Publiceert een aantal gedichten en kortverhalen. 1993: publicatie van "Het
Negende Leven van Jean Pierre Van Rossem". In 1994 onderneemt hij zijn eerste reis
naar Afrika (Kenia, Oeganda). Publiceert vervolgens "Fin de Siècle" in 1994, "Ethisch
Socialisme in Vlaanderen" in 1996, het postmodernistische "Monaden, nomaden en
pelgrims" in 2000 en "Het Onschatbaar Subject" in 2001. In 2002 wordt hij voortijdig
gepensioneerd. Sinds 2004 schrijft hij opnieuw poëzie, waarvan de eeste resultanten
de gedrukte bundels REUTEL (2005) en Omtrent Martine: Het Verhaal van een
Bipolaire Stoornis (2006) zijn. Recent verscheen bij uitgeverij bf Ampersand & Tilde
de dichtbundel "Vlees dat spreekt".
Eric Rosseel als dichter
De poëzie van deze dichter is een poging tot het betreden van een werkelijkheid buiten
de gangbare taal. Een zin als deze zou onmiddellijk doen veronderstellen dat het hier
exclusief om een "talige bundel" gaat in de lijn van het postmodernistisch denken
waarover tegenwoordig in Nederland zoveel te doen is. Het is dus geen poëzie
bestemd voor taalkundigen en de zgn. "incrowd" van intellectuelen waarover het zgn.
postmodernisme heden ten dage het zo vaak heeft. Wel vraagt het werk van de lezer
een inspanning om uit de wereld te stappen en de taal in zijn/haar hoofd zijn eigen leven
te laten leiden. Sleutelwoorden in de gedichten vormen een toegangspoort tot een
fantasierijke wereld en openen het hermetisch lijkend karakter van de gedichten.
Deze getuigen, steeds volgens Het Zinkend Schip, van een ouderwets aandoend
spleengevoel, een onvermogen zich met de werkelijkheid te verzoenen. Sommige komen
over als themaloos, anderen puilen dan weer uit van een overmaat aan min of meer
herkenbare beelden en nog andere zijn onomwonden "geëngageerd". Hier lijkt een
dichter aan het werk met diverse persoonlijkheden, die in zijn ware leven inderdaad in
de eerste plaats een afstandelijk intellectueel blijkt te zijn.
Niet voor niets heeft hij daarom een voorliefde voor Fernando Pessoa, "de dichter
bezield door filosofie". Eric Rosseel is veeleer een "filosoof bezield door poëzie". Dit
bewees hij vroeger in zijn essays over o.a. de postmoderne samenleving (toen
postmodernisme nog bon ton was). Slechts nu, sinds hij door ziekte op voortijdige
pensionering werd geplaatst, voelt hij de behoefte deze poëzie onder de mensen te
brengen. Dat doet hij uitgebreid op zijn boven vermelde website, bij Het Prieeltje
door de publicatie van de twee genoemde NetBooks en nu recent door de uitgave van
zijn bundel REUTEL.
Reutel is, nogmaals volgens de inleiding van het Zinkend Schip, een verzameling
gedichten in de klassieke betekenis van het woord, maar niet in de enge zin die
doorgaans aan gedichten wordt gegeven. Ieder gedicht in deze bundel refereert
uitdrukkelijk aan de dag dat het geschreven werd, en wordt doorgaans nadrukkelijk
benoemd aan de hand van een titel. Het lijkt alsof de dichter op deze wijze de controle
over zijn teksten niet wil verliezen, terwijl ieder gedicht afzonderlijk op dezelfde
manier voor de lezer situeerbaar wordt in het kader van de bundel. Daarenboven blijft
er (zo) een interactieve binding tussen dichter en gedicht, hoe autonoom beiden ook
functioneren, een meester-knecht verhouding is nooit aan de orde. Zo hoort poëzie te
zijn, niets anders kan poëzie zijn. Tussen de lezer/es en de/het gelezene ontstaat een
wisselwerking; alleen dat is van belang.
Inleiding
Eric ROSSEEL is voor de lezers van dit E-Zine alleszins geen onbekende meer, vermits
hij reeds twee NetBooks (nummer 47 en 48) publiceerde bij onze digitale uitgeverij.
Onze uitgeverij draagt deze auteur een warm hart toe omwille van zijn opvallend groot
talent als dichter dat zich in het bijzonder uit door een grote verscheidenheid aan
stijlen en onderwerpen en door het intellectueel verfijnd niveau van de inhoud van zijn
gedichten. Onze publicaties op het net van zijn gedichten zijn blijkbaar aan de
buitenwereld niet ontgaan, vermits hij onlangs een gedrukte plublicatie aangeboden
kreeg van een nieuwe kleine uitgeverij HET ZINKEND SCHIP gerund vanuit
Amsterdam door de ons allerbekende Fernand Ronsmans. De bundel REUTEL kwam
aldus tot stand en bevat een grote selectie van zijn talrijke gedichten die hij in de loop
van zijn carrière schreef.
Het Zinkend Schip gaf op zijn website en in de bundel zelf een bondig commentaar dat
ons zeer zinvol leek en waaruit wij hier welwillend plukken om Eric Rosseel als
waardevol dichter voor te stellen in onze introductiegalerij waarin hij zeker een eervol
plaatsje verdient.
Biografische schets
Eric Rosseel werd geboren in 1950 te Bekegem in West-Vlaanderen. Hij brengt zijn
jeugd door in het subregionaal centrum Koekelare. In de eenzaamheid van de jeugd
leert hij de poëzie kennen, het marxisme, de psychoanalyse, de drank, en nog zoveel
meer dan dat, ook...de liefde. In 1970 verlaat hij Koekelare voor Brussel waar hij, in de
nasleep van Mei 1968, op eigen kosten psychologie studeert. In 1982 brengt hij het
zelfs tot doctor in de Psychologische Wetenschappen. In 1985 publiceert hij "Ruiters
en Ridders van de Lege Dageraad", over de toenemende polorisatie tussen ecologisten
en neo-liberalen. Van 1985 tot 1990 verdiept hij zich in het werk van Fernando Pessoa
waarvan hij de volgende uitspraak als zijn lijfspreuk als dichter aanneemt: " al wat ik
nodig heb is een beetje filosofie en een aspirine". Deze zinssnede is tevens de titel van
zijn persoonlijke website. In 1991 wordt hij benoemd tot voltijds docent aan de VUB.
Vanaf 1990: begin van de chronische apnoë en verergerende manisch-depressieve
psychose. Publiceert een aantal gedichten en kortverhalen. 1993: publicatie van "Het
Negende Leven van Jean Pierre Van Rossem". In 1994 onderneemt hij zijn eerste reis
naar Afrika (Kenia, Oeganda). Publiceert vervolgens "Fin de Siècle" in 1994, "Ethisch
Socialisme in Vlaanderen" in 1996, het postmodernistische "Monaden, nomaden en
pelgrims" in 2000 en "Het Onschatbaar Subject" in 2001. In 2002 wordt hij voortijdig
gepensioneerd. Sinds 2004 schrijft hij opnieuw poëzie, waarvan de eeste resultanten
de gedrukte bundels REUTEL (2005) en Omtrent Martine: Het Verhaal van een
Bipolaire Stoornis (2006) zijn. Recent verscheen bij uitgeverij bf Ampersand & Tilde
de dichtbundel "Vlees dat spreekt".
Eric Rosseel als dichter
De poëzie van deze dichter is een poging tot het betreden van een werkelijkheid buiten
de gangbare taal. Een zin als deze zou onmiddellijk doen veronderstellen dat het hier
exclusief om een "talige bundel" gaat in de lijn van het postmodernistisch denken
waarover tegenwoordig in Nederland zoveel te doen is. Het is dus geen poëzie
bestemd voor taalkundigen en de zgn. "incrowd" van intellectuelen waarover het zgn.
postmodernisme heden ten dage het zo vaak heeft. Wel vraagt het werk van de lezer
een inspanning om uit de wereld te stappen en de taal in zijn/haar hoofd zijn eigen leven
te laten leiden. Sleutelwoorden in de gedichten vormen een toegangspoort tot een
fantasierijke wereld en openen het hermetisch lijkend karakter van de gedichten.
Deze getuigen, steeds volgens Het Zinkend Schip, van een ouderwets aandoend
spleengevoel, een onvermogen zich met de werkelijkheid te verzoenen. Sommige komen
over als themaloos, anderen puilen dan weer uit van een overmaat aan min of meer
herkenbare beelden en nog andere zijn onomwonden "geëngageerd". Hier lijkt een
dichter aan het werk met diverse persoonlijkheden, die in zijn ware leven inderdaad in
de eerste plaats een afstandelijk intellectueel blijkt te zijn.
Niet voor niets heeft hij daarom een voorliefde voor Fernando Pessoa, "de dichter
bezield door filosofie". Eric Rosseel is veeleer een "filosoof bezield door poëzie". Dit
bewees hij vroeger in zijn essays over o.a. de postmoderne samenleving (toen
postmodernisme nog bon ton was). Slechts nu, sinds hij door ziekte op voortijdige
pensionering werd geplaatst, voelt hij de behoefte deze poëzie onder de mensen te
brengen. Dat doet hij uitgebreid op zijn boven vermelde website, bij Het Prieeltje
door de publicatie van de twee genoemde NetBooks en nu recent door de uitgave van
zijn bundel REUTEL.
Reutel is, nogmaals volgens de inleiding van het Zinkend Schip, een verzameling
gedichten in de klassieke betekenis van het woord, maar niet in de enge zin die
doorgaans aan gedichten wordt gegeven. Ieder gedicht in deze bundel refereert
uitdrukkelijk aan de dag dat het geschreven werd, en wordt doorgaans nadrukkelijk
benoemd aan de hand van een titel. Het lijkt alsof de dichter op deze wijze de controle
over zijn teksten niet wil verliezen, terwijl ieder gedicht afzonderlijk op dezelfde
manier voor de lezer situeerbaar wordt in het kader van de bundel. Daarenboven blijft
er (zo) een interactieve binding tussen dichter en gedicht, hoe autonoom beiden ook
functioneren, een meester-knecht verhouding is nooit aan de orde. Zo hoort poëzie te
zijn, niets anders kan poëzie zijn. Tussen de lezer/es en de/het gelezene ontstaat een
wisselwerking; alleen dat is van belang.
Eric Rosseel
REUTEL. Uitgave HET ZINKEND SCHIP
Amsterdam/ Dendermonde 2005, niet
gepagineerd.
ISBN 90 77798 08 0
PRIJS: 8 €
Bestelling door overschrijving (vanuit
Nederland) postbankrekening 1280570 en (van
elders) IBAN: NL73 PSTB 0001 2805 70 en
BIC: PSTBNL 21 ten name van H Galle te
Amsterdam
REUTEL. Uitgave HET ZINKEND SCHIP
Amsterdam/ Dendermonde 2005, niet
gepagineerd.
ISBN 90 77798 08 0
PRIJS: 8 €
Bestelling door overschrijving (vanuit
Nederland) postbankrekening 1280570 en (van
elders) IBAN: NL73 PSTB 0001 2805 70 en
BIC: PSTBNL 21 ten name van H Galle te
Amsterdam
| © 2002/ 2009 't Prieeltje Online. Disclaimer. Webdesign: Henri Thijs. 't (muzen-)Koeriertje , Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 0032477794783. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 1024 x 768. |