 |  |  |  |  |
| ERIC ROSSEEL (°Bekegem 1950) |
“EEN FILOSOOF BEZIELD DOOR POËZIE”
Inleiding
Eric ROSSEEL is voor de lezers van dit E-Zine alleszins geen onbekende meer,
vermits hij reeds twee NetBooks (nummer 47 en 48) publiceerde bij onze
digitale uitgeverij. Onze uitgeverij draagt deze auteur een warm hart toe
omwille van zijn opvallend groot talent als dichter dat zich in het bijzonder uit
door een grote verscheidenheid aan stijlen en onderwerpen en door het
intellectueel verfijnd niveau van de inhoud van zijn gedichten. Onze publicaties
op het net van zijn gedichten zijn blijkbaar aan de buitenwereld niet ontgaan,
vermits hij onlangs een gedrukte plublicatie aangeboden kreeg van een nieuwe
kleine uitgeverij HET ZINKEND SCHIP gerund vanuit Amsterdam door de ons
allerbekende Fernand Ronsmans. De bundel REUTEL kwam aldus tot stand en
bevat een grote selectie van zijn talrijke gedichten die hij in de loop van zijn
carrière schreef.
Het Zinkend Schip gaf op zijn website en in de bundel zelf een bondig
commentaar dat ons zeer zinvol leek en waaruit wij hier welwillend plukken om
Eric Rosseel als waardevol dichter voor te stellen in onze introductiegalerij
waarin hij zeker een eervol plaatsje verdient.
Biografische schets
Eric Rosseel werd geboren in 1950 te Bekegem in West-Vlaanderen. Hij brengt
zijn jeugd door in het subregionaal centrum Koekelare. In de eenzaamheid van
de jeugd leert hij de poëzie kennen, het marxisme, de psychoanalyse, de drank,
en nog zoveel meer dan dat, ook...de liefde. In 1970 verlaat hij Koekelare voor
Brussel waar hij, in de nasleep van Mei 1968, op eigen kosten psychologie
studeert. In 1982 brengt hij het zelfs tot doctor in de Psychologische
Wetenschappen. In 1985 publiceert hij "Ruiters en Ridders van de Lege
Dageraad", over de toenemende polorisatie tussen ecologisten en neo-liberalen.
Van 1985 tot 1990 verdiept hij zich in het werk van Fernando Pessoa waarvan
hij de volgende uitspraak als zijn lijfspreuk als dichter aanneemt: " al wat ik
nodig heb is een beetje filosofie en een aspirine". Deze zinssnede is tevens de
titel van zijn persoonlijke website. In 1991 wordt hij benoemd tot voltijds
docent aan de VUB. Vanaf 1990: begin van de chronische apnoë en verergerende
manisch-depressieve psychose. Publiceert een aantal gedichten en kortverhalen.
1993: publicatie van "Het Negende Leven van Jean Pierre Van Rossem". In
1994 onderneemt hij zijn eerste reis naar Afrika (Kenia, Oeganda). Publiceert
vervolgens "Fin de Siècle" in 1994, "Ethisch Socialisme in Vlaanderen" in 1996,
het postmodernistische "Monaden, nomaden en pelgrims" in 2000 en "Het
Onschatbaar Subject" in 2001. In 2002 wordt hij voortijdig gepensioneerd.
Sinds 2004 schrijft hij opnieuw poëzie, waarvan de eeste resultanten de
gedrukte bundels REUTEL (2005) en Omtrent Martine: Het Verhaal van een
Bipolaire Stoornis (2006) zijn. Recent verscheen bij uitgeverij bf Ampersand &
Tilde de dichtbundel "Vlees dat spreekt".
Eric Rosseel als dichter
De poëzie van deze dichter is een poging tot het betreden van een werkelijkheid
buiten de gangbare taal. Een zin als deze zou onmiddellijk doen veronderstellen
dat het hier exclusief om een "talige bundel" gaat in de lijn van het
postmodernistisch denken waarover tegenwoordig in Nederland zoveel te doen
is. Het is dus geen poëzie bestemd voor taalkundigen en de zgn. "incrowd" van
intellectuelen waarover het zgn. postmodernisme heden ten dage het zo vaak
heeft. Wel vraagt het werk van de lezer een inspanning om uit de wereld te
stappen en de taal in zijn/haar hoofd zijn eigen leven te laten leiden.
Sleutelwoorden in de gedichten vormen een toegangspoort tot een fantasierijke
wereld en openen het hermetisch lijkend karakter van de gedichten. Deze
getuigen, steeds volgens Het Zinkend Schip, van een ouderwets aandoend
spleengevoel, een onvermogen zich met de werkelijkheid te verzoenen. Sommige
komen over als themaloos, anderen puilen dan weer uit van een overmaat aan min
of meer herkenbare beelden en nog andere zijn onomwonden "geëngageerd".
Hier lijkt een dichter aan het werk met diverse persoonlijkheden, die in zijn
ware leven inderdaad in de eerste plaats een afstandelijk intellectueel blijkt te
zijn.
Niet voor niets heeft hij daarom een voorliefde voor Fernando Pessoa, "de
dichter bezield door filosofie". Eric Rosseel is veeleer een "filosoof bezield
door poëzie". Dit bewees hij vroeger in zijn essays over o.a. de postmoderne
samenleving (toen postmodernisme nog bon ton was). Slechts nu, sinds hij door
ziekte op voortijdige pensionering werd geplaatst, voelt hij de behoefte deze
poëzie onder de mensen te brengen. Dat doet hij uitgebreid op zijn boven
vermelde website, bij Het Prieeltje door de publicatie van de twee genoemde
NetBooks en nu recent door de uitgave van zijn bundel REUTEL.
Reutel is, nogmaals volgens de inleiding van het Zinkend Schip, een verzameling
gedichten in de klassieke betekenis van het woord, maar niet in de enge zin die
doorgaans aan gedichten wordt gegeven. Ieder gedicht in deze bundel refereert
uitdrukkelijk aan de dag dat het geschreven werd, en wordt doorgaans
nadrukkelijk benoemd aan de hand van een titel. Het lijkt alsof de dichter op
deze wijze de controle over zijn teksten niet wil verliezen, terwijl ieder gedicht
afzonderlijk op dezelfde manier voor de lezer situeerbaar wordt in het kader
van de bundel. Daarenboven blijft er (zo) een interactieve binding tussen
dichter en gedicht, hoe autonoom beiden ook functioneren, een meester-knecht
verhouding is nooit aan de orde. Zo hoort poëzie te zijn, niets anders kan poëzie
zijn. Tussen de lezer/es en de/het gelezene ontstaat een wisselwerking; alleen
dat is van belang.
Inleiding
Eric ROSSEEL is voor de lezers van dit E-Zine alleszins geen onbekende meer,
vermits hij reeds twee NetBooks (nummer 47 en 48) publiceerde bij onze
digitale uitgeverij. Onze uitgeverij draagt deze auteur een warm hart toe
omwille van zijn opvallend groot talent als dichter dat zich in het bijzonder uit
door een grote verscheidenheid aan stijlen en onderwerpen en door het
intellectueel verfijnd niveau van de inhoud van zijn gedichten. Onze publicaties
op het net van zijn gedichten zijn blijkbaar aan de buitenwereld niet ontgaan,
vermits hij onlangs een gedrukte plublicatie aangeboden kreeg van een nieuwe
kleine uitgeverij HET ZINKEND SCHIP gerund vanuit Amsterdam door de ons
allerbekende Fernand Ronsmans. De bundel REUTEL kwam aldus tot stand en
bevat een grote selectie van zijn talrijke gedichten die hij in de loop van zijn
carrière schreef.
Het Zinkend Schip gaf op zijn website en in de bundel zelf een bondig
commentaar dat ons zeer zinvol leek en waaruit wij hier welwillend plukken om
Eric Rosseel als waardevol dichter voor te stellen in onze introductiegalerij
waarin hij zeker een eervol plaatsje verdient.
Biografische schets
Eric Rosseel werd geboren in 1950 te Bekegem in West-Vlaanderen. Hij brengt
zijn jeugd door in het subregionaal centrum Koekelare. In de eenzaamheid van
de jeugd leert hij de poëzie kennen, het marxisme, de psychoanalyse, de drank,
en nog zoveel meer dan dat, ook...de liefde. In 1970 verlaat hij Koekelare voor
Brussel waar hij, in de nasleep van Mei 1968, op eigen kosten psychologie
studeert. In 1982 brengt hij het zelfs tot doctor in de Psychologische
Wetenschappen. In 1985 publiceert hij "Ruiters en Ridders van de Lege
Dageraad", over de toenemende polorisatie tussen ecologisten en neo-liberalen.
Van 1985 tot 1990 verdiept hij zich in het werk van Fernando Pessoa waarvan
hij de volgende uitspraak als zijn lijfspreuk als dichter aanneemt: " al wat ik
nodig heb is een beetje filosofie en een aspirine". Deze zinssnede is tevens de
titel van zijn persoonlijke website. In 1991 wordt hij benoemd tot voltijds
docent aan de VUB. Vanaf 1990: begin van de chronische apnoë en verergerende
manisch-depressieve psychose. Publiceert een aantal gedichten en kortverhalen.
1993: publicatie van "Het Negende Leven van Jean Pierre Van Rossem". In
1994 onderneemt hij zijn eerste reis naar Afrika (Kenia, Oeganda). Publiceert
vervolgens "Fin de Siècle" in 1994, "Ethisch Socialisme in Vlaanderen" in 1996,
het postmodernistische "Monaden, nomaden en pelgrims" in 2000 en "Het
Onschatbaar Subject" in 2001. In 2002 wordt hij voortijdig gepensioneerd.
Sinds 2004 schrijft hij opnieuw poëzie, waarvan de eeste resultanten de
gedrukte bundels REUTEL (2005) en Omtrent Martine: Het Verhaal van een
Bipolaire Stoornis (2006) zijn. Recent verscheen bij uitgeverij bf Ampersand &
Tilde de dichtbundel "Vlees dat spreekt".
Eric Rosseel als dichter
De poëzie van deze dichter is een poging tot het betreden van een werkelijkheid
buiten de gangbare taal. Een zin als deze zou onmiddellijk doen veronderstellen
dat het hier exclusief om een "talige bundel" gaat in de lijn van het
postmodernistisch denken waarover tegenwoordig in Nederland zoveel te doen
is. Het is dus geen poëzie bestemd voor taalkundigen en de zgn. "incrowd" van
intellectuelen waarover het zgn. postmodernisme heden ten dage het zo vaak
heeft. Wel vraagt het werk van de lezer een inspanning om uit de wereld te
stappen en de taal in zijn/haar hoofd zijn eigen leven te laten leiden.
Sleutelwoorden in de gedichten vormen een toegangspoort tot een fantasierijke
wereld en openen het hermetisch lijkend karakter van de gedichten. Deze
getuigen, steeds volgens Het Zinkend Schip, van een ouderwets aandoend
spleengevoel, een onvermogen zich met de werkelijkheid te verzoenen. Sommige
komen over als themaloos, anderen puilen dan weer uit van een overmaat aan min
of meer herkenbare beelden en nog andere zijn onomwonden "geëngageerd".
Hier lijkt een dichter aan het werk met diverse persoonlijkheden, die in zijn
ware leven inderdaad in de eerste plaats een afstandelijk intellectueel blijkt te
zijn.
Niet voor niets heeft hij daarom een voorliefde voor Fernando Pessoa, "de
dichter bezield door filosofie". Eric Rosseel is veeleer een "filosoof bezield
door poëzie". Dit bewees hij vroeger in zijn essays over o.a. de postmoderne
samenleving (toen postmodernisme nog bon ton was). Slechts nu, sinds hij door
ziekte op voortijdige pensionering werd geplaatst, voelt hij de behoefte deze
poëzie onder de mensen te brengen. Dat doet hij uitgebreid op zijn boven
vermelde website, bij Het Prieeltje door de publicatie van de twee genoemde
NetBooks en nu recent door de uitgave van zijn bundel REUTEL.
Reutel is, nogmaals volgens de inleiding van het Zinkend Schip, een verzameling
gedichten in de klassieke betekenis van het woord, maar niet in de enge zin die
doorgaans aan gedichten wordt gegeven. Ieder gedicht in deze bundel refereert
uitdrukkelijk aan de dag dat het geschreven werd, en wordt doorgaans
nadrukkelijk benoemd aan de hand van een titel. Het lijkt alsof de dichter op
deze wijze de controle over zijn teksten niet wil verliezen, terwijl ieder gedicht
afzonderlijk op dezelfde manier voor de lezer situeerbaar wordt in het kader
van de bundel. Daarenboven blijft er (zo) een interactieve binding tussen
dichter en gedicht, hoe autonoom beiden ook functioneren, een meester-knecht
verhouding is nooit aan de orde. Zo hoort poëzie te zijn, niets anders kan poëzie
zijn. Tussen de lezer/es en de/het gelezene ontstaat een wisselwerking; alleen
dat is van belang.
Eric Rosseel
REUTEL. Uitgave HET ZINKEND SCHIP
Amsterdam/ Dendermonde 2005, niet
gepagineerd.
ISBN 90 77798 08 0
PRIJS: 8 €
Bestelling door overschrijving (vanuit
Nederland) postbankrekening 1280570 en (van
elders) IBAN: NL73 PSTB 0001 2805 70 en BIC:
PSTBNL 21 ten name van H Galle te Amsterdam
REUTEL. Uitgave HET ZINKEND SCHIP
Amsterdam/ Dendermonde 2005, niet
gepagineerd.
ISBN 90 77798 08 0
PRIJS: 8 €
Bestelling door overschrijving (vanuit
Nederland) postbankrekening 1280570 en (van
elders) IBAN: NL73 PSTB 0001 2805 70 en BIC:
PSTBNL 21 ten name van H Galle te Amsterdam
| © 2002/ 2005 't Prieeltje Online. Disclaimer. Webdesign: Henri Thijs. 't (muzen-)Koeriertje , Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 0032477794783. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |